Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 4:28

λ.> (A f. 78 b, C f. 113 b, H f. 239) Επειδή, όπως είπα, μερικοί από τους Ιουδαίους διαβεβαίωναν ότι οι προφητείες γι' αυτόν είχαν εκπληρωθεί, είτε στο πρόσωπο αγίων προφητών είτε σε μερικούς από τους ένδοξους άνδρες που υπήρξαν ανάμεσά τους, τους απομακρύνει ωφέλιμα από αυτήν την υπόνοια, λέγοντας ότι ο Ηλίας εστάλη σε μία χήρα, και ότι ο προφήτης Ελισσαίος θεράπευσε έναν λεπρό, τον Νεεμάν τον Σύρο· υποδηλώνοντας μέσα από αυτά την Εκκλησία των εθνών, η οποία επρόκειτο να τον υποδεχτεί και να ελευθερωθεί από τη λέπρα, εξαιτίας της αναισθησίας του Ισραήλ. <Και γέμισαν όλοι από θυμό στη συναγωγή, κ.λπ.> (A f. 80, H f. 245 b) Επειδή στιγμάτισε την πονηρή τους γνώμη, για αυτόν τον λόγο άναψαν από οργή· και επειδή είπε: «Σήμερα εκπληρώθηκε αυτή η γραφή», η οποία λέει: «Πνεύμα Κυρίου είναι πάνω μου», και τα εξής. Διότι νόμισαν ότι εξισώνει τον εαυτό του με τους προφήτες, και τον διώχνουν από την πόλη· ορίζοντας μάλλον καταδίκη εναντίον του ίδιου του εαυτού τους, και επιβεβαιώνοντας αυτό που ειπώθηκε από τον Σωτήρα· διότι οι ίδιοι εξέπεσαν από την άνω πόλη, επειδή δεν αποδέχτηκαν τον Χριστό. Και για να μην τους ελέγξει μόνο επειδή ασέβησαν μέχρι το σημείο των προθέσεων, επέτρεψε να προχωρήσουν τα τολμήματα εναντίον του· διότι η ορμή τους ήταν παράλογη, και ο φθόνος τους ατίθασος· φέρνοντάς τον μάλιστα μέχρι την άκρη του όρους, επιχειρούσαν να τον ρίξουν στον γκρεμό. «

«Αλήθεια σας λέω ότι κανένας προφήτης δεν είναι δεκτός στην πατρίδα του. Και με αλήθεια σας λέω, πολλές χήρες υπήρχαν στις ημέρες του Ηλία στον Ισραήλ, όταν έκλεισε ο ουρανός για τρία χρόνια και έξι μήνες, με αποτέλεσμα να γίνει μεγάλος λιμός σε όλη τη γη, και σε καμία από αυτές δεν στάλθηκε ο Ηλίας, παρά μόνο στα Σάρεπτα της Σιδώνας σε μια γυναίκα χήρα. Επίσης, πολλοί λεπροί υπήρχαν επί του προφήτη Ελισσαίου στον Ισραήλ, και κανένας από αυτούς δεν καθαρίστηκε, παρά μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος.» Και γέμισαν όλοι από θυμό μέσα στη Συναγωγή ακούγοντας αυτά. Και αφού σηκώθηκαν, τον έβγαλαν έξω από την πόλη και τον οδήγησαν μέχρι την άκρη του βουνού, πάνω στο οποίο είχε χτιστεί η πόλη τους, για να τον κατακρημνίσουν. Εκείνος όμως, περνώντας ανάμεσά τους, αναχώρησε.» Ακούγοντας τα λεγόμενα από τον Χριστό τα πλήθη, θαύμαζαν με τα λόγια της χάριτος. Ενώ δε θαύμαζαν, τον χλεύαζαν, λέγοντας: «Δεν είναι αυτός ο γιος του μαραγκού;» Αν και τι τον εμπόδιζε να είναι θαυμαστός και άξιος προσκυνήσεως;

Αλλά εγώ σας λέω, ότι θα έκανα πολλά θαύματα και σε εσάς, τους συμπατριώτες μου· αλλά γνωρίζω το κοινό και σε όλους συμβαίνον πάθος, ότι περιφρονούνται και τα πιο εξαιρετικά πράγματα, όταν δεν είναι σπάνια, αλλά κοινά και συνηθισμένα, και όλοι μπορούν ελεύθερα να τα απολαμβάνουν· διότι πάντοτε συνηθίζουν οι άνθρωποι τα μεν ξένα και σπάνια να τα προσέχουν και να τα θαυμάζουν, τα δε κοινά και συνηθισμένα να τα περιφρονούν. Για τον λόγο αυτό κανένας προφήτης δεν τιμάται στην πατρίδα του· αλλά εάν έλθει από κάπου αλλού, τον θαυμάζουν. Έτσι και τον Ηλία, οι μεν χήρες της Ιουδαίας δεν τον δέχθηκαν, τον δέχθηκε όμως η χήρα στα Σάρεπτα· και ο Ελισσαίος θεράπευσε τον ξένο λεπρό, που έδειξε πίστη σε αυτόν· διότι οι οικείοι και οι συμπατριώτες του δεν τον πίστευαν, και για τον λόγο αυτό δεν θεραπεύτηκαν. Παρομοίως λοιπόν και εγώ, σε εσάς μεν τους συμπατριώτες δεν φαίνομαι θαυμαστός, αλλά περιφρονούμαι· για αυτό και δεν επιτελώ θαύματα· σε εκείνους όμως στην Καπερναούμ θεωρούμαι θαυμαστός, και θαύματα επιτελώ και είμαι αποδεκτός από αυτούς. Ακούγοντας δε αυτά στην συναγωγή, γέμισαν από θυμό, ενώ θα έπρεπε να θαυμάζουν, και προσπαθούσαν να τον κατακρημνίσουν. Αλλά αυτός, περνώντας ανάμεσά τους, αναχώρησε· όχι αποφεύγοντας το πάθος, αλλά αναμένοντας τον κατάλληλο καιρό.