Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 4:29

Ακόμη και την απιστία του Ιούδα έλεγξε η σφοδρότητα του χειμώνα, όπως και τώρα, κυριευμένοι από τη φιλία του κόσμου, εκείνοι που κάποτε ήταν μαθητές και φίλοι και συνοδοιπόροι του Χριστού, συγκροτούν αθέμιτες συνόδους εναντίον του Ιησού, αυτοί στους οποίους είχε εμπιστευθεί και το γαζοφυλάκιο. Δεν αγνοούσε τη σαθρότητά τους, αλλά προκειμένου να τους προετοιμάσει, ώστε διαχειριζόμενοι τα δεσποτικά αγαθά να είναι πανέτοιμοι να αγωνιστούν με ανδρεία υπέρ του Δεσπότη, ή να καταδείξει εάν επρόκειτο να στρατευθούν εναντίον του βασιλιά τους με την πρόφαση της κοσμικής φιλίας. Τέτοιοι άνθρωποι, έχοντας τη θέση εντελώς εκφυλισμένων και άκαρπων κλημάτων, αφού αποκοπούν από τον γεωργό, γίνονται βορά του αιώνιου πυρός. Όμως, παρόλο που οι χειμώνες προσέβαλαν επί πολύ την αληθινή άμπελο, εννοώ βεβαίως τον Κύριο Ιησού, άλλοτε μεν επειδή ήθελαν να τον λιθοβολήσουν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι· αλλά φοβούμενοι μήπως θανατωθούν από τα πλήθη που αγαπούσαν τον Κύριο, σταμάτησαν· άλλοτε πάλι επειδή ήθελαν να τον συλλάβουν, αλλά ο Ιησούς δεν τους επέτρεψε να τον κρατήσουν, μέχρις ότου φθάσει η προορισμένη από τον ίδιο τον Κύριο προ των αιώνων ώρα και ημέρα, κατά την οποία έπρεπε να πάθει. Σε άλλη δε περίσταση, όταν κάποιοι ήθελαν να τον κατακρημνίσουν, και αυτός πέρασε εν ειρήνη ανάμεσά τους· και μύριοι ήταν οι επερχόμενοι πειρασμοί, οι οποίοι, ενώ προσέβαλλαν και αναχαιτίζονταν, εκμηδενίζονταν και διαλύονταν.

Προαναγγέλλει, λοιπόν, ότι πριν από την εξ ουρανών άφιξή του που θα γίνει κατά τη συντέλεια του αιώνος, θα επέλθει θλίψη και διωγμός, σε τέτοιο βαθμό ώστε να επιθυμήσουν να δουν μία ημέρα του, δηλαδή την εποχή που ακόμη συναναστρέφονταν και συζούσαν με τον Χριστό. Και όμως, ήταν πάρα πολύ μεγάλη η εχθρότητα των Ιουδαίων εναντίον του· διότι τον λιθοβολούσαν, τον κατεδίωξαν όχι μία φορά αλλά πάρα πολλές φορές· τον οδήγησαν μέχρι την κορυφή του όρους για να τον κατακρημνίσουν· τον λύπησαν με ύβρεις και συκοφαντίες, και δεν υπήρξε κανένας τρόπος σκαιότητας που να μην εφάρμοσαν οι Ιουδαίοι. Πώς λοιπόν είπε ότι οι μαθητές θα επιθυμήσουν να δουν μία ημέρα του; Διότι, σε αντιπαραβολή με τα μεγαλύτερα κακά που επικρέμανται, είναι κατά κάποιον τρόπο προτιμότερα τα μικρότερα· διότι μετά την ανάληψή του δοκιμάστηκαν από μεγαλύτερες θλίψεις. <Διότι όπως η αστραπή που αστράφτει από το ένα μέρος κάτω από τον ουρανό, κ.τ.λ.> (A f. 233 b, B f. 264 b, C f. 144) Πλην όμως, γνωστοποίησε ότι θα κατέλθει από τον ουρανό, όχι άσημα ή αφανώς, αλλά με θεοπρεπή δόξα και κατοικώντας σε απρόσιτο φως, λέγοντας ότι η παρουσία του θα είναι σαν την αστραπή. Διότι γεννήθηκε κατά σάρκα και από γυναίκα, για να εκπληρώσει τη θεία οικονομία για εμάς· και γι' αυτόν τον λόγο κένωσε και ταπείνωσε τον εαυτό του, και δεν βρισκόταν εμφανώς μέσα στη δόξα της θεότητας· διότι αυτό απαιτούσε ο καιρός και η ανάγκη της οικονομίας.

«Αλήθεια σας λέω ότι κανένας προφήτης δεν είναι δεκτός στην πατρίδα του. Και με αλήθεια σας λέω, πολλές χήρες υπήρχαν στις ημέρες του Ηλία στον Ισραήλ, όταν έκλεισε ο ουρανός για τρία χρόνια και έξι μήνες, με αποτέλεσμα να γίνει μεγάλος λιμός σε όλη τη γη, και σε καμία από αυτές δεν στάλθηκε ο Ηλίας, παρά μόνο στα Σάρεπτα της Σιδώνας σε μια γυναίκα χήρα. Επίσης, πολλοί λεπροί υπήρχαν επί του προφήτη Ελισσαίου στον Ισραήλ, και κανένας από αυτούς δεν καθαρίστηκε, παρά μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος.» Και γέμισαν όλοι από θυμό μέσα στη Συναγωγή ακούγοντας αυτά. Και αφού σηκώθηκαν, τον έβγαλαν έξω από την πόλη και τον οδήγησαν μέχρι την άκρη του βουνού, πάνω στο οποίο είχε χτιστεί η πόλη τους, για να τον κατακρημνίσουν. Εκείνος όμως, περνώντας ανάμεσά τους, αναχώρησε.» Ακούγοντας τα λεγόμενα από τον Χριστό τα πλήθη, θαύμαζαν με τα λόγια της χάριτος. Ενώ δε θαύμαζαν, τον χλεύαζαν, λέγοντας: «Δεν είναι αυτός ο γιος του μαραγκού;» Αν και τι τον εμπόδιζε να είναι θαυμαστός και άξιος προσκυνήσεως;