Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 4:35

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ. καὶ ῥῖψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, μηδὲν βλάψαν αὐτόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἴσθι δὲ ὅτι πατρὶς τῶν προφητῶν ἡ Ἰουδαίων Συναγωγή, ἐν ᾗ ἀτιμάζονται οἱ προφῆται· οὐδὲ γὰρ δεκτοί εἰσιν· ἡμεῖς δὲ οἱ ἀλλότριοι ἐδεξάμεθα τούτους· ἡ γὰρ χήρα, ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία λέγω, ἐδέξατο τὸν Ἠλίαν, τουτέστι, τὸν προφητικὸν λόγον, λιμοῦ γενομένου νοητοῦ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, λιμοῦ τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Θεοῦ· περὶ ταύτης δὲ τῆς χήρας ὁ προφήτης φησίν, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· καὶ πάλιν ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησεν. «Καὶ κατῆλθεν εἰς Καπερναούμ, πόλιν τῆς Γαλιλαίας· καὶ ἦν διδάσκων αὐτοὺς ἐν τοῖς Σάββασι· καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ· καὶ ἐν τῇ Συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος, ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου· καὶ ἀνέκραξε φωνῇ μεγάλῃ, λέγων· Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ, ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ· Ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων· Φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ· καὶ ῥίψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον, ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ, μηδὲν βλάψαν αὐτόν. Καὶ ἐγένετο θάμβος ἐπὶ πάντας· καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μάθε δε ότι πατρίδα των προφητών είναι η Συναγωγή των Ιουδαίων, στην οποία ατιμάζονται οι προφήτες· διότι δεν γίνονται δεκτοί· εμείς όμως οι αλλότριοι τους δεχθήκαμε· διότι η χήρα, εννοώ η Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη, δέχθηκε τον Ηλία, δηλαδή τον προφητικό λόγο, όταν έγινε νοητός λιμός στην Ιουδαία, λιμός του να ακούσουν τον λόγο του Θεού· και για αυτήν τη χήρα λέει ο προφήτης, ότι είναι περισσότερα τα τέκνα της έρημης παρά αυτής που έχει τον άνδρα· και πάλι ότι η στείρα γέννησε επτά, και η πολύτοκη εξασθένησε. «Και κατέβηκε στην Καπερναούμ, πόλη της Γαλιλαίας· και τους δίδασκε τα Σάββατα· και εκπλήσσονταν για τη διδασκαλία του, διότι ο λόγος του είχε εξουσία· και στη Συναγωγή υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε πνεύμα ακάθαρτου δαιμονίου· και έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας: Άχ, τι σχέση υπάρχει μεταξύ μας και σε σένα, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήρθες να μας καταστρέψεις; Γνωρίζω ποιος είσαι: Ο άγιος του Θεού. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς, λέγοντας: Σώπασε και έβγα από αυτόν· και αφού το δαιμόνιο τον έριξε στη μέση, βγήκε από αυτόν, χωρίς να τον βλάψει καθόλου. Και έπεσε έκπληξη σε όλους· και συζητούσαν μεταξύ τους, λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ. Συγχωρεῖ δὲ τῷ δαίμονι ῥίψαι τὸν ἄνθρωπον, ἵνα μάθωσιν οἱ παρεστῶτες, ὅτι ὄντως δαιμόνιον εἶχε. Κἀκείνου ἦν τὰ ῥήματα, εἰ καὶ ἡ γλῶσσα τοῦ ἀνθρώπου ὑπούργει· καὶ δὴ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους ἅπαντες, θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς γενομένοις, καὶ λέγοντες· Τίς ὁ λόγος οὗτος, τουτέστι, τίς ἡ πρόσταξις αὕτη, ἣν προστάσσει, ὅτι Ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ, καὶ φιμώθητι; Γίνωσκε δὲ ὅτι καὶ νῦν πολλοὶ ἔχουσι δαιμόνια, ὅσοι τὰ τῶν δαιμόνων ἐπιθυμήματα τελοῦσιν· οἷον, ἔστι τις θυμώδης, οὗτος δαιμόνιον ἔχει θυμοῦ· ἀλλ’ ἐὰν ἔλθῃ ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ συναγωγῇ, τουτέστιν, ὅταν εἵη ὁ νοῦς συνηγμένος καὶ μὴ διαχεόμενος, τότε ἐρεῖ τῷ δαιμονίῳ τοῦ θυμοῦ, ἀκαθέκτῳ ὄντι· Φιμώθητι· καὶ εὐθὺς ῥίψαν τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸ μέσον, ἐξελεύσεται ἀπ’ αὐτοῦ. Τί δέ ἐστι τὸ ῥίψαι εἰς τὸ μέσον, μάνθανε· τὸν ἄνθρωπον οὔτε πάντη θυμώδη καὶ πικρὸν δεῖ εἶναι· θηριῶδες γάρ· οὔτε πάντη ἀόργητον, ἀναίσθητον γάρ, ἀλλὰ τὴν μέσην ὁδὸν βαδίζειν, καὶ τὸν θυμὸν ἔχειν κατὰ τῆς κακίας. Ὅταν οὖν τινα ῥίψῃ εἰς τὸ μέσον τὸ πονηρὸν πνεῦμα, ἐξέρχεται ἀπ’ αὐτοῦ. «Ἀναστὰς δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς, εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος· ἡ πενθερὰ δὲ Σίμωνος ἦν συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ· καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν περὶ αὐτῆς· καὶ ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς, ἐπετίμησε τῷ πυρετῷ, καὶ ἀφῆκεν αὐτήν· καὶ παραχρῆμα ἀναστᾶσα διηκόνει αὐτοῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σώπασε, και έξελθε από αυτόν». Επιτρέπει δε στον δαίμονα να ρίξει κάτω τον άνθρωπο, για να μάθουν οι παριστάμενοι ότι πράγματι είχε δαιμόνιο. Και δικά του ήταν τα λόγια, έστω και αν η γλώσσα του ανθρώπου λειτουργούσε ως όργανο· και πράγματι συζητούσαν όλοι μεταξύ τους, θαυμάζοντας για τα γενόμενα, και λέγοντας: «Τι είδους λόγος είναι αυτός», δηλαδή, τι είδους προσταγή είναι αυτή που προστάζει, ότι «Έξελθε από αυτόν, και σώπασε»; Να γνωρίζεις δε ότι και τώρα πολλοί έχουν δαιμόνια, όσοι εκτελούν τις επιθυμίες των δαιμόνων· για παράδειγμα, εάν κάποιος είναι θυμώδης, αυτός έχει το δαιμόνιο του θυμού· αλλά εάν έλθει ο Ιησούς στη συναγωγή, δηλαδή, όταν ο νους είναι συγκεντρωμένος και δεν διαχέεται, τότε θα πει στο δαιμόνιο του θυμού, που είναι ακάθεκτο: «Σώπασε»· και αμέσως, αφού ρίξει τον άνθρωπο στο μέσο, θα εξέλθει από αυτόν. Τι σημαίνει δε το να τον ρίξει στο μέσο, μάθε το: ο άνθρωπος δεν πρέπει ούτε να είναι εντελώς θυμώδης και πικρόχολος, διότι αυτό είναι θηριώδες, ούτε εντελώς αόργητος, διότι αυτό είναι αναισθησία, αλλά να βαδίζει τη μέση οδό, και να έχει τον θυμό του στραμμένο εναντίον της κακίας. Όταν, λοιπόν, το πονηρό πνεύμα ρίξει κάποιον στο μέσο, εξέρχεται από αυτόν. «Αφού δε σηκώθηκε από τη συναγωγή, εισήλθε στην οικία του Σίμωνα· η δε πεθερά του Σίμωνα κατεχόταν από μεγάλο πυρετό· και τον παρακάλεσαν γι' αυτήν· και αφού στάθηκε από πάνω της, επέπληξε τον πυρετό, και την άφησε· και αμέσως εκείνη σηκώθηκε και τους υπηρετούσε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες