Τοῦ μακαρίου Μάρκου καὶ εὐαγγελιστοῦ γεγραφότος, ‘ἐξῆλθον οἱ παρ’ αὐτοῦ κρατῆσαι αὐτόν, ἔλεγον γὰρ ὅτι ἐξέστη’, ποίᾳ διανοίᾳ τὴν τῶν ῥημάτων συνθήκην ἁρμόζοντες οὐκ ἂν εἴημεν πόρρω τοῦ εὐαγγελικοῦ διηγήματος παρενηνεγμένοι; Διαφόροις κατελάβομεν τὸ ῥητὸν ὑποβαλλόμενον ἑρμηνείαις. καὶ γὰρ ἔνεστι λαβεῖν τὸ ‘ἔλεγον ὅτι ἐξέστη’ τὸν εὐαγγελιστὴν εἰπεῖν ἀντὶ τοῦ ‘ἔλεγον ὅτι ἀποστῆναι αὐτῶν βούλεται, καταλιπεῖν αὐτοὺς διανοεῖται, πρὸς ἑτέρους μεταχωρῆσαι’. καὶ ταύτης συνήγορον τῆς ἐννοίας οἱ ταύτης προεστηκότες τὸν ἱερὸν παράγουσι Λουκᾶν· τὴν γὰρ αὐτήν φασιν ἱστορίαν παραδιδόντα λέγειν, ‘καὶ οἱ ὄχλοι ἐπεζήτουν αὐτόν, καὶ ἦλθον ἕως αὐτοῦ καὶ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ’ αὐτῶν’. οἱ δέ, διάφορον ἀποφαίνοντες εἶναι τὴν ἱστορίαν ἣν ὁ θεσπέσιος ἀναγράφει Λουκᾶς πρὸς ἣν ὁ θεῖος ἀπαγγέλλει Μάρκος, εἰς ἑτέρας σαφηνείας ζήτησιν μετῆλθον· καὶ γάρ, φασίν, ἐνταῦθα μὲν ἐν οἰκίᾳ τε ἦν ὁ Ἰησοῦς καὶ αὐτὸς ὁ μανθάνων τὰ θεῖα καὶ θεραπευόμενος ὄχλος καὶ οὐδὲ φαγεῖν ἄρτον τῇ συνεχείᾳ τῆς ὀχλήσεως παρείχοντο καιρόν, καὶ οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν· ἐκεῖ δὲ ἔρημός τε ἦν ἐν ᾗ ἐξελθόντες ὁ ὄχλος ἐπεζήτουν αὐτόν, καὶ ἐλθόντες ἕως αὐτοῦ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ’ αὐτῶν. τῆς οὖν ἱστορίας, φασί, τὸ διάφορον ἐχούσης, πῶς ἂν εἴη λέγειν περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως ἑκάτερον διαλαμβάνειν;
Μετάφραση
Εφόσον ο μακάριος Μάρκος και ευαγγελιστής έγραψε, «εξήλθαν οι δικοί του για να τον κρατήσουν, διότι έλεγαν ότι εξέστη», με ποια έννοια, ερμηνεύοντας τη σύνταξη των λέξεων, δεν θα βρεθούμε μακριά από την ευαγγελική διήγηση; Αντιληφθήκαμε ότι το χωρίο επιδέχεται διάφορες ερμηνείες. Διότι είναι δυνατόν να εκλάβουμε ότι το «έλεγαν ότι εξέστη» το είπε ο ευαγγελιστής αντί του «έλεγαν ότι θέλει να απομακρυνθεί από αυτούς, σκέφτεται να τους εγκαταλείψει, να μεταβεί σε άλλους». Και ως συνήγορο αυτής της έννοιας, οι υποστηρικτές της παραθέτουν τον ιερό Λουκά· διότι λένε ότι, παραδίδοντας την ίδια ιστορία, λέει: «και τα πλήθη τον αναζητούσαν, και ήρθαν έως αυτόν και τον συγκρατούσαν, για να μην αναχωρήσει από αυτούς». Άλλοι πάλι, υποστηρίζοντας ότι η ιστορία που καταγράφει ο θεσπέσιος Λουκάς είναι διαφορετική από αυτήν που αφηγείται ο θείος Μάρκος, προχώρησαν στην αναζήτηση άλλης ερμηνείας· διότι, λένε, εδώ μεν ο Ιησούς βρισκόταν σε οικία, όπως και το πλήθος που διδασκόταν τα θεία και θεραπευόταν, και εξαιτίας της συνεχούς συνάθροισης δεν του άφηναν καιρό ούτε άρτο να φάει, και οι δικοί του εξήλθαν για να τον κρατήσουν· εκεί δε επρόκειτο για έρημο, στην οποία το πλήθος είχε εξέλθει και τον αναζητούσε, και φτάνοντας σε αυτόν τον συγκρατούσαν για να μην αναχωρήσει από αυτούς. Εφόσον λοιπόν, λένε, η ιστορία παρουσιάζει διαφορές, πώς είναι δυνατόν να λέμε ότι καθένας τους πραγματεύεται την ίδια υπόθεση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες