Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 4:43

Όταν ξημέρωσε, βγήκε και πορεύθηκε σε έρημο τόπο· και τα πλήθη τον αναζητούσαν, και ήλθαν μέχρις αυτόν, και τον συγκρατούσαν για να μην αναχωρήσει από κοντά τους. Εκείνος όμως τους είπε: «Πρέπει να κηρύξω το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού και στις άλλες πόλεις, διότι για τον σκοπό αυτό έχω αποσταλεί». Και κήρυττε στις συναγωγές της Γαλιλαίας. Ο Δεσπότης των πάντων, φιλοξενούμενος από τους μαθητές, ετρέφετο· όπως λοιπόν και τώρα, που φιλοξενείται στο σπίτι του Πέτρου, θεραπεύει την πεθερά του, για να διδάξει και εσένα να μην απορρίπτεις τις περιποιήσεις των ταπεινών. Και δεν τη θεραπεύει απλώς από την ασθένεια, αλλά της δίνει ευρωστία και δύναμη για να υπηρετεί.

Αν λοιπόν και εμείς τον υποδεχθούμε, θα κατασβέσει και τον δικό μας πυρετό, τόσο αυτόν του θυμού όσο και της επιθυμίας, και θα μας σηκώσει ώστε να τον διακονούμε, δηλαδή, να πράττουμε τα αρεστά σε αυτόν. Πρόσεξε δε και την πίστη του πλήθους, πώς, ακόμη και όταν έδυε ο ήλιος, του έφερναν τους αρρώστους, χωρίς να εμποδίζονται από τον χρόνο. Δεν αφήνει όμως τα δαιμόνια να μιλούν, αφενός επειδή δεν έχει ανάγκη από τον έπαινο των ακαθάρτων πνευμάτων, διότι δεν είναι ωραίος ο αίνος στο στόμα των αμαρτωλών, αφετέρου, επειδή δεν ήθελε να εξάψει τον φθόνο των Εβραίων, με το να επαινείται από όλους. Τα δε πλήθη τον αναζητούν ακόμη και όταν αναχώρησε σε έρημο τόπο, και προσπαθούν να τον συγκρατήσουν, αλλά εκείνος δεν περιορίζεται σε έναν μόνο τόπο. «Αλλά και στις άλλες», λέγει, «πόλεις πρέπει να ευαγγελιστώ τη βασιλεία του Θεού». Γι' αυτό οφείλουμε και εμείς να μην οκνούμε, ούτε να αρκούμαστε να μένουμε κλεισμένοι σε έναν τόπο, αλλά να περιφερόμαστε παντού, μήπως και ωφελήσουμε κάποιον.