Τὰ γὰρ βρώματα αὐτοῦ,» κατὰ τὸ γεγραμμένον, «ἐκλεκτά·» κατακηλοῦσαι δὲ ὥσπερ τὸν ἁλόντα τε καὶ ὑπολισθήσαντα νοῦν, ὡς ἂν μὴ πολὺ βλέπων εἰς τὸ ἐλεύθερον, τῆς ὑπ᾽ αὐταῖς θητείας ἀποφοιτήσειε. Περιποιοῦσιν ἐσθ᾽ ὅτε τὰς ἐπὶ τοῖς γηΐνοις ἡδονὰς, καὶ οἱονείπως καταπλουτίζουσι ταῖς εἰς τὸ μηδὲν θυμηδίαις, καθάπερ ἀμέλει καὶ οἱ τῶν Αἰγυπτίων ἄρχοντες, τὴν σύνοικον ἀπολλύντα τὸν μακάριον Ἀβραὰμ, οἱονεὶ περισαίνοντες ταῖς τιμαῖς, καὶ δώρων προσαγωγαῖς, τοῦ λυπεῖσθαι λίαν ἀποκομίζειν ἤθελον. Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Καὶ τῷ Ἀβραὰμ εὖ ἐχρήσαντο δι᾽ αὐτὴν,» δῆλον δὲ, ὅτι τὴν Σάῤῥαν, «καὶ ἐγένοντο αὐτῷ, πρόβατά τε καὶ μόσχοι, καὶ ὄνοι, καὶ παῖδες, καὶ παιδίσκαι, καὶ ἡμίονοι, καὶ κάμηλοι.» Πλεονεκτῶν γὰρ ἡμᾶς εἰς τὰ καιριώτατα, καὶ οἱονεὶ γονῆς τε καὶ εὐκαρπίας ἀποστερῶν ἐλευθέρας ὁ Σατανᾶς, καὶ ταῖς ἰδίαις ὕβρεσι καὶ ἀσελγείαις τὸν εὐγενῆ νοῦν ὑποφέρων ἐκ πλεονεξίας, τῇ τῶν ἐπιγείων τέρψει καταδεσμεῖ. Διελήλακε δὲ μανίας εἰς τοῦτό ποτε, ὡς καὶ αὐτῷ τὴν πεῖραν καθεῖναι τῷ Χριστῷ. «Ἀναγαγὼν γὰρ αὐτὸν,» φησὶν, «ἔδειξεν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τῆς οἰκουμένης, ἐν στιγμῇ χρόνου, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος· Σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν, καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, ὅτι ἐμοὶ παραδέδονται, καὶ ᾧ ἐὰν θέλω, δίδωμι αὐτά. Σὺ οὖν ἐὰν προσκυνήσῃς ἐνώπιόν μου, ἔσται σοι πάντα.» ΠΑΛΛ. Ἔχει μὲν ὀρθῶς.
Μετάφραση
Διότι «τα φαγητά του», σύμφωνα με το γεγραμμένο, «είναι εκλεκτά»· και σαγηνεύοντας, τρόπον τινά, τον αιχμαλωτισμένο και πεπτωκότα νου, για να μην απομακρυνθεί από τη δουλεία σε αυτές, αποβλέποντας υπερβολικά προς την ελευθερία. Άλλοτε πάλι προσφέρουν άφθονα τις γήινες ηδονές και τον εμπλουτίζουν, κατά κάποιον τρόπο, με μάταιες απολαύσεις, όπως ακριβώς και οι άρχοντες των Αιγυπτίων, όταν ο μακάριος Αβραάμ έχασε τη σύζυγό του, κολακεύοντάς τον με τιμές και προσφορές δώρων, ήθελαν να τον απομακρύνουν από την υπερβολική λύπη. Έχει γραφτεί, άλλωστε, ότι «Και τον Αβραάμ τον μεταχειρίστηκαν καλά εξαιτίας της» –προφανώς εννοεί τη Σάρρα– «και απέκτησε πρόβατα και μοσχάρια, και όνους, και δούλους, και δούλες, και ημιόνους, και καμήλες». Διότι ο Σατανάς, πλεονεκτώντας μας στα πιο καίρια ζητήματα, και αποστερώντας μας κατά κάποιον τρόπο από την ελεύθερη γέννηση και την καρποφορία, υποτάσσει από πλεονεξία τον ευγενή νου στις δικές του ύβρεις και ασέλγειες, δεσμεύοντάς τον με την απόλαυση των επίγειων αγαθών. Μάλιστα, έφτασε κάποτε σε τέτοιο σημείο μανίας, ώστε να υποβάλει σε πειρασμό τον ίδιο τον Χριστό. «Διότι, αφού τον ανέβασε», λέει η Γραφή, «του έδειξε όλα τα βασίλεια της οικουμένης μέσα σε μια στιγμή, και του είπε ο διάβολος: Σε εσένα θα δώσω όλη αυτή την εξουσία και τη δόξα τους, διότι έχουν παραδοθεί σε εμένα, και σε όποιον θέλω, τα δίνω. Εάν λοιπόν εσύ με προσκυνήσεις, θα γίνουν όλα δικά σου». ΠΑΛΛ. Πράγματι, έτσι είναι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες