Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:11

Εκείνος δε είπε: «Μην φοβάσαι», ενθαρρύνοντάς τον ότι δεν έχει απορριφθεί, αλλά ότι μπορεί ακόμη να ανταποκριθεί στην κλήση, διότι, λέει, από τώρα και στο εξής θα αλιεύεις ανθρώπους· τότε που έκαναν νόημα και στους συνεταίρους τους στο άλλο πλοίο να έλθουν για να βοηθήσουν στη σύλληψη της ίδιας ψαριάς. Διότι ήταν συνεργάτες του Σίμωνα, όπως λέει· όπως ακριβώς και προηγουμένως έχει δηλωθεί από εμένα μέσα από αυτήν την πραγμάτευση, ότι δηλαδή δύο τον ακολούθησαν έχοντας ακούσει από τον Ιωάννη, εκ των οποίων των δύο ο ένας ήταν ο Ανδρέας, όπως είπαμε, έχοντας συμπεράνει με τον καλύτερο τρόπο ότι ο άλλος ήταν πάλι ίσως ένας από τους γιους του Ζεβεδαίου, εξαιτίας του ότι ήταν συνεργάτης, μέτοχος και συνεταίρος. Και τελικά μετά από όλα αυτά, αφού εγκατέλειψαν οι τέσσερις τα πλοία και γενικώς τα πάντα, όπως λέει, αφήνοντάς τα στη στεριά τον ακολούθησαν, όπως αναφέρει η μαρτυρία του Λουκά. Ώστε αποδεικνύεται πλήρως ότι καμία στρεβλότητα ούτε αντίφαση δεν βρίσκεται στα άγια Ευαγγέλια ούτε από την πλευρά των ευαγγελιστών, αλλά τα πάντα είναι σαφή. Υπάρχουν, ωστόσο, χρονικά διαστήματα· διότι από εκείνο το σημείο και έπειτα, αφού ο Πέτρος και ο Ιωάννης με τους συν αυτοίς ενώθηκαν μαζί του και τον ακολουθούσαν, άρχισε να διδάσκει σε όλη τη Γαλιλαία και στην Ιουδαία, και καθώς πλέον το κήρυγμα εξαπλωνόταν, επιτελούσε τα επόμενα θεία σημεία. Ώστε η ακολουθία των γεγονότων έχει εξάπαντος ως εξής: 16.

Είδες το έργο του Κυρίου; Για ποιον λόγο προσήλθε στη λίμνη; Για να διδάξει αφενός τα πλήθη και αφετέρου να αγκιστρώσει τους αλιείς. Άκουσες λοιπόν μόλις τώρα τον ευαγγελιστή να λέει: «Και αφού έφεραν τα πλοία τους στη στεριά, αφήνοντας τα πάντα, ακολούθησαν τον Ιησού». Τι έκανε όμως ο Κύριος; Διότι πρέπει να ολοκληρώσουμε τον λόγο. Μόλις είδε την προθυμία των αποστόλων, ότι δηλαδή, αφού άφησαν τα πάντα, τον ακολούθησαν, σπεύδει να επιτελέσει θεραπεία, για να μη βρει ο διάβολος πληγή απιστίας· διότι το ανθρώπινο γένος εύκολα αλλάζει γνώμη και είναι έτοιμο προς αμφιταλάντευση. Διότι θα έλεγαν οι απόστολοι του Κυρίου, εάν δεν έβλεπαν κανένα άλλο θαύμα: Μήπως άραγε μάταια εγκαταλείψαμε τα υπάρχοντά μας και τον ακολουθήσαμε; Μήπως η συγκέντρωση των ψαριών έγινε με κάποιον φυσικό τρόπο, και όχι με θεϊκό πρόσταγμα; Για να μη μολυνθούν λοιπόν οι απόστολοι από τέτοια τεχνάσματα, μόλις απομακρύνθηκε από τη λίμνη, και ενώ συγκεντρώθηκε το πλήθος σε μία από τις κοντινές πόλεις, ανοίγει ιατρείο θείας θεραπείας, και αμέσως, μόνο με τη θέλησή του, απαλλάσσει τον λεπρό και καθαρίζει την κατάστικτη από τη λέπρα επιδερμίδα του· για να γνωρίσει ο Πέτρος και εκείνοι που ήταν μαζί του, ότι όχι μόνο τα έμψυχα ψάρια υπακούουν στο Δεσποτικό πρόσταγμα, αλλά και η άψυχη ασθένεια φυγαδεύεται με το νεύμα του. Άκουσες δε μόλις τώρα τον λεπρό να ανακράζει: «Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις». Ω, τι γνώση ευσεβούς δόγματος από έναν λεπρό!

«Μη φοβάσαι, από τώρα θα ψαρεύεις ανθρώπους· και αφού έφεραν τα πλοία στη στεριά, τα άφησαν όλα και τον ακολούθησαν.» Ο Κύριος αποφεύγει τη δόξα, αυτή όμως τόσο περισσότερο τον καταδιώκει. Επειδή, λοιπόν, το πλήθος τον πίεζε, εισέρχεται στο πλοίο, ώστε από το πλοίο να διδάσκει αυτούς που στέκονταν στην παραλία, έχοντας όλους απέναντί του, χωρίς κανείς να βρίσκεται πίσω του. Αφού δε δίδαξε το πλήθος από το πλοίο, δεν αφήνει χωρίς ανταμοιβή τον ιδιοκτήτη του πλοίου, αλλά τον ευεργετεί διπλά: και επειδή του χάρισε πλήθος ψαριών και επειδή τον έκανε μαθητή του. Θαύμασε την οικονομία του Κυρίου, πώς ελκύει τον καθένα μέσα από τα οικεία και γνώριμά του πράγματα· διότι, όπως προσέλκυσε τους μάγους μέσω του αστέρα, έτσι προσέλκυσε και τους αλιείς μέσω των ψαριών. Πρόσεξε και την επιείκεια του Χριστού, πώς παρακαλεί τον Πέτρο να ανοιχτεί από τη στεριά· διότι το ρήμα «ερώτησε» πρέπει να το κατανοήσεις με την έννοια του «παρακάλεσε». Αλλά και ο Πέτρος πόσο ευπειθής ήταν, ώστε να δεχθεί στο πλοίο του έναν άνθρωπο που δεν γνώριζε και να τον υπακούσει στα πάντα· διότι, όταν του είπε να προχωρήσει στα βαθιά, δεν δυσανασχέτησε, ούτε είπε: Αφού κοπίασα όλη τη νύχτα και δεν κέρδισα τίποτα, τώρα θα σε υπακούσω και θα υποβάλω τον εαυτό μου σε νέους κόπους;