Ἔθος τῷ Σωτῆρι Χριστῷ, ποιουμένῳ πολλάκις τὰς ἐπωφελεῖς διαλέξεις πρὸς τοὺς ἀσυνέτους μάλιστα Φαρισαίους, εἰς τὸ τῆς καρδίας αὐτῶν ἀτενίζειν βάθος, καὶ περισκέπτεσθαι θεοπρεπῶς τὰ ἐν λογισμοῖς ἀφώνως ἔτι κατὰ τὸν νοῦν στρεφόμενά τε καὶ ἀνακινούμενα, καὶ πρὸς ταῦτα μάλιστα καὶ τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι καὶ τοὺς λόγους ἔσθ᾽ ὅτε καὶ τοὺς ἐλέγχους ἐπ᾽ αὐτοῖς, καὶ οὐ πάντως τῶν οἰκείων ῥημάτων ἀνεξίτητον διατηρεῖ τὸν εἱρμὸν, ἀλλὰ πρὸς ὅπερ ἂν ἐκεῖνοι βουλεύωνται καὶ καθ᾽ ἑαυτοὺς ἐννοῶσι, δριμὺς ὑπαντᾷ, καὶ διὰ τούτου δεικνὺς, ὅτι πέρ ἐστι κατὰ φύσιν Θεὸς, ὡς γινώσκων τὰ ἐν τῷ βάθει κείμενα, καὶ καρδίας ἐρευνῶν καὶ νεφρούς· δεχέσθω δὲ, εἴ τῳ δοκεῖ, τὴν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἐναργεστάτην ἀπόδειξιν παρὰ τῶν ἑτέρων εὐαγγελιστῶν, Λουκᾶ δὴ φημὶ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ. γέγραπται τοίνυν ἐν τοῖς εὐαγγελίοις, ὡς ἦσάν ποτε συνεληλυθότες ἀπὸ πάσης τῆς περιχώρου τῆς Ἰουδαίας Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι. “Καὶ ἰδοὺ, φησὶν, ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ”ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι “ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν ”διὰ τὸν ὄχλον, ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων “καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν ”τοῦ Ἰησοῦ.
Μετάφραση
Είναι συνήθεια του Σωτήρα Χριστού, όταν κάνει πολλές φορές τις ωφέλιμες συζητήσεις του προς τους ασύνετους ιδίως Φαρισαίους, να ατενίζει στο βάθος της καρδιάς τους, και να παρατηρεί θεοπρεπώς εκείνα που ακόμη στρέφονται και κινούνται άφωνα ως λογισμοί στον νου τους, και κυρίως προς αυτά να απευθύνει τις απαντήσεις και τους λόγους του, και κάποιες φορές και τους ελέγχους για αυτά. Και δεν διατηρεί πάντοτε αδιάκοπο τον ειρμό των δικών του λόγων, αλλά σε ό,τι εκείνοι σκέφτονται και εννοούν μέσα τους, απαντά με δριμύτητα, αποδεικνύοντας μέσω αυτού ότι είναι κατά φύσιν Θεός, αφού γνωρίζει τα κρυμμένα στο βάθος και ερευνά καρδιές και νεφρούς. Ας δεχθεί, λοιπόν, όποιος επιθυμεί, την πιο ξεκάθαρη απόδειξη για τα όσα ειπώθηκαν από τους άλλους ευαγγελιστές, δηλαδή τον Λουκά και τους μαζί με αυτόν. Γράφτηκε λοιπόν στα ευαγγέλια, ότι είχαν συγκεντρωθεί κάποτε Φαρισαίοι και νομοδιδάσκαλοι από όλα τα περίχωρα της Ιουδαίας. «Και ιδού, λέει, άνδρες που έφεραν πάνω σε κλίνη έναν άνθρωπο ο οποίος ήταν παράλυτος, και ζητούσαν να τον φέρουν μέσα και να τον τοποθετήσουν ενώπιόν του. Και επειδή δεν έβρισκαν από πού να τον περάσουν μέσα εξαιτίας του πλήθους, ανέβηκαν στη στέγη και μέσα από τα κεραμίδια τον κατέβασαν μαζί με το κρεβατάκι του στο μέσον, μπροστά στον Ιησού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες