Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:23

Και βλέποντας την πίστη τους είπε στον παραλυτικό: «Άνθρωπε, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Και άρχισαν να διαλογίζονται οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, λέγοντας: «Ποιος είναι αυτός που λέει βλασφημίες; Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ένας, ο Θεός;». Αντιλαμβανόμενος δε ο Ιησούς, λέει, τους διαλογισμούς τους, αποκρίθηκε και τους είπε: «Τι διαλογίζεστε στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο να πω, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου, ή να πω, σήκω και περπάτα;». Βλέπεις πώς, χωρίς να περιμένει την προφορική διατύπωση της απάντησής τους, δηλαδή τον γογγυσμό, αποκρίνεται στις εσωτερικές τους σκέψεις ως Θεός; Θα βρεις δε πάλι και άλλη μια εικόνα γεγονότος διαμορφωμένη σύμφωνα με αυτό το σχήμα. Διότι λέει σχετικά ο μακάριος Λουκάς: «Συνέβη δε σε κάποιο άλλο σάββατο να εισέλθει στη συναγωγή και να διδάσκει, και βρισκόταν εκεί ένας άνθρωπος και το δεξί του χέρι ήταν ατροφικό. Τον παρατηρούσαν δε στενά οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, αν θα θεραπεύσει κατά την ημέρα του σαββάτου, για να βρουν κατηγορία εναντίον του. Αυτός όμως γνώριζε, λέει, τους διαλογισμούς τους, και είπε στον άνδρα που είχε το ατροφικό χέρι: Σήκω και στάσου στη μέση. Και αφού σηκώθηκε, στάθηκε. Είπε τότε ο Ιησούς προς αυτούς: Σας ερωτώ αν επιτρέπεται το σάββατο να κάνει κανείς καλό ή να κάνει κακό».

Και έτσι δεν άφησε τίποτα από τη φύση μας, το οποίο να μην προσέλαβε Εκείνος που δοκιμάστηκε στα πάντα καθ' ομοιότητα με εμάς, χωρίς αμαρτία. Η δε ψυχή δεν είναι αμαρτία, αλλά έγινε επιδεκτική της αμαρτίας εξαιτίας της αβουλίας· γι' αυτόν τον λόγο την αγιάζει μέσω της ενώσεώς της με τον Εαυτό Του, ώστε μέσω της απαρχής να συναγιάσει ολόκληρο το φύραμα. Για τον λόγο αυτόν και ο άγγελος, αναγγέλλοντας στον Ιωσήφ τον θάνατο των εχθρών του Κυρίου, λέει ότι: «Πέθαναν εκείνοι που ζητούσαν την ψυχή του παιδίου»· και ο Κύριος λέει προς τους Ιουδαίους ότι: «Ζητάτε να με σκοτώσετε, έναν άνθρωπο ο οποίος σας είπε την αλήθεια». Άνθρωπος όμως δεν λέγεται [μόνο] το σώμα του ανθρώπου, αλλά αυτό που συντίθεται και από τα δύο. Και πάλι λέει προς αυτούς ότι: «Οργίζεστε εναντίον μου, επειδή έκανα ολόκληρο τον άνθρωπο υγιή κατά την ημέρα του Σαββάτου;». Φανέρωσε δε το νόημα του «ολόκληρου» στα μεν άλλα Ευαγγέλια, λέγοντας σε εκείνον που καταβιβάστηκε στο μέσον πάνω στο κρεβάτι: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες», το οποίο αποτελεί ίαση της ψυχής, και το: «Σήκω και περπάτα», το οποίο αναφέρεται στη σάρκα. Στο δε κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, αφού έδωσε την υγεία στο σώμα, ελευθέρωσε και την ψυχή από τη δική της νόσο, λέγοντας ότι: «Έγινες υγιής, μην αμαρτάνεις πλέον»· εξ αυτού *** αυτός που θεραπεύτηκε και ως προς τα δύο, δηλαδή, εννοώ, στην ψυχή και στο σώμα.

Ποιος δύναται να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ο Θεός; Αντιλαμβανόμενος δε ο Ιησούς τους διαλογισμούς τους, αποκρίθηκε και τους είπε: Τι διαλογίζεσθε στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο να ειπωθεί: Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου, ή να ειπωθεί: Σήκω και περπάτα;