Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:26

Το δε πλήθος που παρευρισκόταν τότε, αφού έγινε θεατής του θαύματος, αναφώνησε τα λόγια των Ευαγγελίων, λέγοντας: «Όντως είδαμε παράδοξα σήμερα»· για τα οποία δόξασε, όσο του ήταν δυνατόν, τον Θεό και τους μάρτυρες. Μαζί με αυτό και εμείς, αφού προσφέρουμε τους πρέποντες ύμνους στον Χριστό τον Θεό μας και στους αγίους Του μάρτυρες, θα βαδίσουμε προς την εκπλήρωση του προτεθέντος σκοπού.

Όταν, λοιπόν, αυτός έπεσε και το πρόσωπό του πλησίασε στα μάρμαρα, η γλώσσα του τα άγγιξε. Και μόλις τα ακούμπησε, σαν να καταδιωκόταν από κάτι και να ξέφευγε, συρρικνώθηκε στην αρχική της κατάσταση, πήρε τις ίδιες διαστάσεις που είχε πριν από την πάθηση και ανέκτησε αμέσως το υγιές της χρώμα, αποβάλλοντας εκείνο το άσχημο χρώμα, σχήμα και μέγεθος που ήταν βαρύ από την υπερβολική σάρκα. Και, ενώ πριν προεξείχε ακούσια έξω από τα δόντια, εγκαταλείποντας ξαφνικά αυτή τη συνήθεια, δεν ανεχόταν πλέον να προεξέχει ούτε καν εκούσια, αλλά καθισμένη μέσα στα χείλη σαν σε δικό της θάλαμο και αναλαμβάνοντας την προηγούμενη κοσμιότητά της και εκτελώντας τη φυσική της λειτουργία, έκανε το νεαρό αγόρι σχεδόν αγνώριστο σε αυτούς που το έβλεπαν λίγο πριν. [9] Διότι, όταν συνέβη αυτό το θαύμα, σηκώθηκε διαπεραστική κραυγή από τα παιδιά που έπαιζαν, και συγκέντρωσε όλους όσους ήταν στον ναό για να δουν το θέαμα, οι οποίοι, εκπλαγέντες από το τεράστιο γεγονός που συντελέστηκε, και τους αγίους ανύμνησαν, και εκείνη τη φωνή που βρίσκεται στα Ευαγγέλια για τις πράξεις του Σωτήρα μεγαλόφωνα ανέπεμπαν, λέγοντας: «Είδαμε παράδοξα πράγματα σήμερα». Και δόξαζαν τον ίδιο τον Χριστό που τέλεσε το θαύμα μέσω των αγίων, και όλοι έγιναν γεμάτοι ελπίδα για τη θεραπεία των δικών τους παθήσεων. Εμείς δε, έχοντας γίνει ακροατές παράδοξων γεγονότων σήμερα, και έχοντας υμνήσει επάξια τους εργάτες αυτών, ας γίνουμε κήρυκες άλλων παράδοξων.

«Για να γνωρίζετε όμως ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία επί της γης να συγχωρεί αμαρτίες, είπε στον παραλυτικό: Σε σένα λέω, σήκω, και αφού πάρεις το κρεβάτι σου, πήγαινε στο σπίτι σου. Και αμέσως, αφού σηκώθηκε μπροστά τους, πήρε αυτό στο οποίο ήταν ξαπλωμένος και έφυγε για το σπίτι του δοξάζοντας τον Θεό. Και έκσταση κατέλαβε τους πάντες. Και δόξαζαν τον Θεό, και γέμισαν από φόβο, λέγοντας: Είδαμε παράδοξα πράγματα σήμερα.» Έπρεπε, αφού είχαν συγκεντρωθεί οι εχθροί, να επιτελέσει ο Κύριος ένα πιο καινοφανές θαύμα. Θεραπεύει, λοιπόν, έναν άνθρωπο που έπασχε από δυσίατη νόσο, ώστε δια της ίασης ενός τέτοιου νοσήματος να θεραπεύσει και τη δυσθεράπευτη μανία των Φαρισαίων. Πρώτα, λοιπόν, θεραπεύει τα της ψυχής, λέγοντας: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες», για να μάθουμε ότι τα περισσότερα από τα αρρωστήματα γεννιούνται από τις αμαρτίες· έπειτα θεραπεύει και τα του σώματος, βλέποντας την πίστη εκείνων που τον έφεραν.