Ὅτι τοίνυν ἡμεῖς αὐτὸ δὴ τοῦτο πληροῦν προστετάγμεθα, πῶς οὐ πολὺ μᾶλλον αὐτὸς ἀφίησιν ἁμαρτίας, ὁ δοὺς ἑτέροις τὴν ἐξουσίαν τοῦ δύνασθαι τοῦτο δρᾷν; <Καὶ ἐθεάσατο τελώνην ὀνόματι Λευΐν.> (A f. 88 b, B f. 60, C f. 116 b, H f. 275) Τελώνης γὰρ ἦν ὁ Λευῒς, ἀνὴρ ἄπληστος εἰς φιλοκερδείας, ἀχάλινος εἰς πλεονεξίαν, τῶν οὐδὲν αὐτῷ προσηκόντων ἄδικος ἐραστής· τοῦτο γὰρ τοῖς τελώναις τὸ ἐπιτήδευμα. Ἀλλ᾽ ἐξ αὐτῶν ἡρπάζετο τῶν τῆς ἀδικίας ἐργαστηρίων, καὶ σέσωσται παραδόξως, κεκληκότος αὐτὸν τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· ἔφη γὰρ αὐτῷ· «Ἀκολούθει μοι· ὁ δὲ πάντα ἀφεὶς, ἠκολούθησεν αὐτῷ.»—(A f. 89, H f. 276 b) Ὁρᾷς ὡς ἀληθεύει λέγων ὁ σοφώτατος Παῦλος, ὡς Χριστὸς ἦλθεν ἁμαρτωλοὺς σῶσαι; Ὁρᾷς ὡς σαρκωθεὶς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος τὰ σκεύη τοῦ διαβόλου μετέστησεν εἰς ἑαυτόν; Καὶ σέσωσται μὲν ὁ Λευῒς, ἡμῖν δὲ τὸ πρᾶγμα χρηστὰς ἐνεποίησε τὰς ἐλπίδας. Ὡς γὰρ σώσει τὸ μετανοεῖν, ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος δεδιδάγμεθα. Πιστώσεται δὲ καὶ αὐτὸς ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης Θεὸς διὰ φωνῆς προφήτου λέγων· «Ἐπιστράφητε πρός με, καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ᾽ ἐσχάτου τῆς γῆς.» Ἀλλ᾽ οὐδὲν τούτων τοὺς Φαρισαίους ἐνέτρεψεν· ἀλλ᾽ ἐγκαλοῦσι τοῖς μαθηταῖς· ἄκουε γάρ· <Καὶ ἐγόγγυζον οἱ Γραμματεῖς αὐτῶν καὶ οἱ Φαρισαῖοι, πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγοντες, κ.τ.
Μετάφραση
Εφόσον, λοιπόν, εμείς έχουμε διαταχθεί να εκπληρώνουμε ακριβώς αυτό, πώς δεν συγχωρεί αμαρτίες πολύ περισσότερο αυτός που έδωσε σε άλλους την εξουσία να μπορούν να το πράττουν; <Και είδε έναν τελώνη με το όνομα Λευί.> (A f. 88 b, B f. 60, C f. 116 b, H f. 275) Διότι ο Λευίς ήταν τελώνης, άνδρας άπληστος ως προς τη φιλοκέρδεια, αχαλίνωτος στην πλεονεξία, άδικος επιθυμητής πραγμάτων που δεν του ανήκαν καθόλου· διότι αυτό ήταν το επάγγελμα των τελωνών. Αλλά αρπάχτηκε μέσα από τα ίδια τα εργαστήρια της αδικίας, και σώθηκε παραδόξως, καθώς τον κάλεσε ο Σωτήρας όλων μας Χριστός· διότι του είπε: «Ακολούθει μοι· και εκείνος, αφού τα άφησε όλα, τον ακολούθησε.» —(A f. 89, H f. 276 b) Βλέπεις πώς αληθεύει ο σοφότατος Παύλος όταν λέει ότι ο Χριστός ήλθε για να σώσει αμαρτωλούς; Βλέπεις πώς, αφού σαρκώθηκε, ο μονογενής Λόγος του Θεού μετέστρεψε τα σκεύη του διαβόλου προς τον εαυτό του; Και ο μεν Λευίς σώθηκε, σε εμάς δε το γεγονός αυτό δημιούργησε αγαθές ελπίδες. Διότι διδαχθήκαμε από το ίδιο το γεγονός ότι η μετάνοια σώζει. Θα το επιβεβαιώσει δε και ο ίδιος ο Δεσπότης των όλων Θεός, λέγοντας μέσω της φωνής του προφήτη: «Επιστρέψτε σε εμένα και θα σωθείτε, εσείς από τα πέρατα της γης.» Αλλά τίποτα από αυτά δεν συνέτισε τους Φαρισαίους· αντιθέτως, κατηγορούν τους μαθητές· διότι άκου: <Και γόγγυζαν οι Γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι, λέγοντας προς τους μαθητές του, κ.τ.λ.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες