Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:30

Και γόγγυζαν οι γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι προς τους μαθητές του, λέγοντας: Γιατί τρώτε και πίνετε μαζί με τελώνες και αμαρτωλούς; Και απαντώντας ο Ιησούς τούς είπε: Δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς, αλλά οι ασθενείς. ΠΡΟΣ ΤΙΜ. Β΄. Κανείς στρατευόμενος δεν εμπλέκεται στις υποθέσεις του βίου, για να αρέσει σε εκείνον που τον στρατολόγησε. Εάν πάλι και κάποιος αθλείται, δεν στεφανώνεται, εάν δεν αθληθεί νομίμως.

Εφόσον, λοιπόν, εμείς έχουμε διαταχθεί να εκπληρώνουμε ακριβώς αυτό, πώς δεν συγχωρεί αμαρτίες πολύ περισσότερο αυτός που έδωσε σε άλλους την εξουσία να μπορούν να το πράττουν; <Και είδε έναν τελώνη με το όνομα Λευί.> (A f. 88 b, B f. 60, C f. 116 b, H f. 275) Διότι ο Λευίς ήταν τελώνης, άνδρας άπληστος ως προς τη φιλοκέρδεια, αχαλίνωτος στην πλεονεξία, άδικος επιθυμητής πραγμάτων που δεν του ανήκαν καθόλου· διότι αυτό ήταν το επάγγελμα των τελωνών. Αλλά αρπάχτηκε μέσα από τα ίδια τα εργαστήρια της αδικίας, και σώθηκε παραδόξως, καθώς τον κάλεσε ο Σωτήρας όλων μας Χριστός· διότι του είπε: «Ακολούθει μοι· και εκείνος, αφού τα άφησε όλα, τον ακολούθησε.» —(A f. 89, H f. 276 b) Βλέπεις πώς αληθεύει ο σοφότατος Παύλος όταν λέει ότι ο Χριστός ήλθε για να σώσει αμαρτωλούς; Βλέπεις πώς, αφού σαρκώθηκε, ο μονογενής Λόγος του Θεού μετέστρεψε τα σκεύη του διαβόλου προς τον εαυτό του; Και ο μεν Λευίς σώθηκε, σε εμάς δε το γεγονός αυτό δημιούργησε αγαθές ελπίδες. Διότι διδαχθήκαμε από το ίδιο το γεγονός ότι η μετάνοια σώζει. Θα το επιβεβαιώσει δε και ο ίδιος ο Δεσπότης των όλων Θεός, λέγοντας μέσω της φωνής του προφήτη: «Επιστρέψτε σε εμένα και θα σωθείτε, εσείς από τα πέρατα της γης.» Αλλά τίποτα από αυτά δεν συνέτισε τους Φαρισαίους· αντιθέτως, κατηγορούν τους μαθητές· διότι άκου: <Και γόγγυζαν οι Γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι, λέγοντας προς τους μαθητές του, κ.τ.λ.>

λ.> (A f. 89, C f. 117, G f. 11 b, H f. 277 b) Αλλά υπάρχουν μερικοί που επιχειρούν να στερήσουν τη θεία γαλήνη από όσους είναι εμπλεγμένοι σε αμαρτίες· διότι δεν αποδέχονται τη μετάνοια, αλλά τρόπον τινά επιτιμούν αυτόν που σώζει, που αναζητά τα δικά του και συγκεντρώνει από παντού ό,τι έχει σκορπιστεί. Προς αυτούς θα πούμε: Πριν από εσάς γόγγυζαν οι Φαρισαίοι, βλέποντας τον Λευί να έχει κληθεί, και ένα πλήθος τελωνών να έχουν συγκεντρωθεί και να συνεστιάζονται με τον Σωτήρα όλων μας, τον Χριστό. Έπειτα, πλησιάζοντας τους αγίους αποστόλους, τους κατηγορούσαν λέγοντας: Γιατί τρώτε και πίνετε μαζί με τους τελώνες; Αλλά άκουσαν την απάντηση: Δεν έχουν ανάγκη από ιατρό οι υγιείς. Διότι ο Σωτήρας των όλων, επειδή ακριβώς είναι ιατρός των πνευμάτων, δεν απομακρύνεται από όσους τον έχουν ανάγκη, και καθώς έχει τη δύναμη να αποκαθαίρει, συναναστρεφόταν κατ' οικονομίαν με αυτούς που δεν είχαν ακόμη καθαρθεί. Ας δούμε όμως, Φαρισαίε, την αλαζονεία του φρονήματός σου· για το ποιων κατηγοριών σου έγινε πρόξενος η υπεροψία σου απέναντι σε αυτούς που βρίσκονται στην αμαρτία, ας λάβουμε ως εξηγητή τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος γνωρίζει τα πάντα. Διότι είπε σχετικά με κάποιον Φαρισαίο που καυχιόταν κατά την προσευχή, και έναν τελώνη που κατηγορούσε τον εαυτό του: «Αλήθεια σας λέω, ότι αυτός κατέβηκε στο σπίτι του δικαιωμένος, σε αντίθεση με εκείνον τον Φαρισαίο». Επομένως, δικαιώθηκε ο τελώνης, έχοντας ομολογήσει την αμαρτία του, περισσότερο από τον υπερόπτη Φαρισαίο. —(B.

Διότι, όσο βρισκόμαστε πάνω στη γη, μπορούμε να εξαλείψουμε τις αμαρτίες μας. Αφού όμως αναχωρήσουμε από τη γη, δεν μπορούμε πλέον εμείς οι ίδιοι να εξαλείψουμε τις αμαρτίες μας μέσω της εξομολογήσεως. Διότι η θύρα έχει πλέον κλείσει. Μιλήσαμε όμως για αυτή την περικοπή πιο αναλυτικά στους άλλους Ευαγγελιστές. «Και μετά από αυτά βγήκε και είδε κάποιον τελώνη με το όνομα Λευΐ, να κάθεται στο τελωνείο. Και του είπε: Ακολούθει με. Και αφού άφησε τα πάντα, σηκώθηκε και τον ακολούθησε. Και ο Λευΐ του έκανε μεγάλο δείπνο στο σπίτι του. Και υπήρχε μεγάλο πλήθος από τελώνες και άλλους, οι οποίοι παρακάθονταν στο τραπέζι μαζί τους. Και οι Γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι γόγγυζαν προς τους μαθητές του, λέγοντας:»

Γιατί τρώτε και πίνετε με τελώνες και αμαρτωλούς; Και αποκριθείς ο Ιησούς, τους είπε: «Δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς, αλλά οι ασθενείς. Δεν ήλθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια.» Ο μεν Ματθαίος φανερά διακηρύσσει το δικό του όνομα, λέγοντας: «Είδε ο Ιησούς τον τελώνη Ματθαίο να κάθεται στο τελωνείο.» Ο δε Λουκάς και ο Μάρκος, τιμώντας τον ευαγγελιστή, προβάλλουν το άλλο του όνομα, το Λευί. Θαύμασε δε τη φιλανθρωπία του Θεού, πώς διαρπάζει τα σκεύη του πονηρού. Διότι ο τελώνης είναι σκεύος του πονηρού και πονηρό θηρίο. Αυτό το γνωρίζουν όσοι έχουν πείρα των σκληρών εισπρακτόρων. Διότι αυτοί είναι οι τελώνες, εκείνοι που εξαγοράζουν τα δημόσια τέλη, με σκοπό να κερδοσκοπήσουν σε βάρος των ίδιων τους των ψυχών. Όχι μόνο, λοιπόν, τον Ματθαίο κέρδισε, αλλά ο Κύριος επιδίωκε να κερδίσει και τους άλλους τελώνες με τους οποίους συνέτρωγε. Διότι γι' αυτό καταδέχεται να συνδειπνήσει μαζί τους, ώστε να ελκύσει και εκείνους. Οι δε Φαρισαίοι, που τον κατηγορούσαν, δες τι ακούνε: «Δεν ήλθα», λέει, «να καλέσω δικαίους», δηλαδή εσάς που δικαιώνετε τους εαυτούς σας· «αλλά ήλθα να καλέσω αμαρτωλούς, όχι για να παραμείνουν στην αμαρτία, αλλά για να μετανοήσουν.» Και με άλλη έννοια: Δεν ήλθα να καλέσω δικαίους. Διότι ούτε καν βρίσκω, αφού όλοι έχουν αμαρτήσει. Επειδή αν ήταν δυνατόν να βρεθούν δίκαιοι, δεν θα είχα έλθει.