Ἔτι οἱ μὲν ἅγιοι διὰ τοῦτο νηστεύουσιν, ἵνα κατατῆκον τες τὸ σῶμα, κατευνάσωσι τὰ ἐν αὐτῷ πάθη· ὁ δὲ Χριστὸς οὐ χρείαν εἶχε νηστείας πρὸς κατόρθωσιν ἀρετῆς, παντὸς ὢν πάθους, ὡς Θεὸς, ἐλεύθερος· πλὴν οὔτε οἱ συνόντες αὐτῷ, μεταλαμβάνοντες τῆς δι᾽ αὐτοῦ χάριτος, καὶ ἰσχυροποιούμενοι, καὶ τὴν ἀρετὴν ἐργαζόμενοι καὶ δίχα νηστείας· εἰ δὲ καὶ ἐνήστευσε τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας, οὐχ ἵνα νεκρώσῃ ἐν ἑαυτῷ τὰ πάθη, ἀλλ᾽ ἵνα τοῖς ἀνθρώποις τὸν τῆς ἐγκρατείας ἐν ἑαυτῷ διαγράψῃ νόμον. Εἰκότως τοίνυν ἀπολογεῖται λέγων ταῦτα ἅπερ ἐπάγει ὁ εὐαγγελιστής. <Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· Μὴ δύνασθε τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ᾽ αὐτῶν ἐστι, ποιῆσαι νηστεύειν;> (A f. 90, H f. 279 b) Ἄθρει δή μοι πάλιν, πῶς αὐτοὺς ἀποφαίνει Χριστὸς οὐ μετεσχηκότας τῆς ἑορτῆς, ἀλλ᾽ ἠμοιρηκότας εἰσάπαν τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ θυμηδίας, ἔξω τε κειμένους πανηγύρεως οἰκουμενικῆς· πανήγυρις γὰρ, καὶ ἕτερον οὐδὲν, ἡ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εἰς τόνδε τὸν κοσμὸν ἀνάδειξις, καθάπερ τινὰ νύμφην συνάπτουσα νοητῶς αὐτῷ τὴν ἀνθρώπου φύσιν· ἵν, ἡ πάλαι στείρα, εὔκαρπος γένηται καὶ γονιμωτάτη.
Μετάφραση
Επίσης, οι μεν άγιοι για αυτόν τον λόγο νηστεύουν, ώστε καταβάλλοντας το σώμα, να κατευνάσουν τα πάθη που υπάρχουν σε αυτό· ο δε Χριστός δεν είχε ανάγκη από νηστεία για την κατόρθωση της αρετής, όντας ελεύθερος από κάθε πάθος, ως Θεός. Αλλά ούτε και εκείνοι που ήταν μαζί του, καθώς μετείχαν στη χάρη του και ενδυναμώνονταν, και εργάζονταν την αρετή και χωρίς νηστεία. Αν δε και νήστευσε τις σαράντα ημέρες, δεν το έκανε για να νεκρώσει στον εαυτό του τα πάθη, αλλά για να διαγράψει στον εαυτό του τον νόμο της εγκράτειας για τους ανθρώπους. Εύλογα λοιπόν απολογείται λέγοντας αυτά που παραθέτει ο ευαγγελιστής: <Ο δε είπε προς αυτούς: Μήπως μπορείτε να κάνετε τους υιούς του νυμφώνα να νηστεύουν, όσο καιρό ο νυμφίος είναι μαζί τους;> (A f. 90, H f. 279 b) Παρατήρησε λοιπόν πάλι πώς ο Χριστός τους παρουσιάζει να μην έχουν συμμετάσχει στη γιορτή, αλλά να έχουν στερηθεί εντελώς τη χαρά για αυτόν, και να βρίσκονται έξω από την οικουμενική πανήγυρη· διότι πανήγυρις, και τίποτα άλλο, είναι η εμφάνιση του Σωτήρα μας σε αυτόν τον κόσμο, η οποία ενώνει νοητά μαζί του την ανθρώπινη φύση σαν μια νύφη, ώστε αυτή, που παλαιότερα ήταν στείρα, να γίνει εύκαρπη και γονιμότατη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες