Ταυτὶ μὲν οὖν δεῖν οἴεσθαι λέγειν τὸν Κύριον τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἐννοήσαι τις ἄν. ἥξει γεμὴν εἰς ταὐτὸν, καὶ εἰς τὴν ἴσην τοῖς εἰρημένοις ἀρτίως συνδραμεῖται διάνοιαν, ὅπερ ἔφη πάλιν, ὡς ἐν τύπῳ παραδειγμάτων “Οὐδεὶς ἐπίβλημα ”ἀπὸ ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ·” ἀλλ᾽ οὐδὲ “οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς βάλλουσι παλαιούς· εἰ δὲ ”μὴ, ῥήγνυνται οἱ ἀσκοὶ καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται, ἀλλ᾽ οἶνον “νέον εἰς ἀσκοὺς νέους βλητέον.” τοῖς γὰρ οὔπω πρὸς καινότητα ζωῆς καὶ γνώσεως ὁμοῦ ἀναπεπλασμένοις διὰ τοῦ Πνεύματος, οὐκ ἔστι τὰ νέα τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων παιδεύματα, καὶ ἀχώρητά πως ἐστὶ τὰ περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος μυστήρια. τῇ τοίνυν ἀνακαινώσει τῇ διὰ τοῦ Πνεύματος ἐσομένῃ πνευματικῶς, ἀποταμιεύεται χρησίμως ἡ τῶν ἔτι βαθυτέρων ἐξήγησις, τὸ μὲν ἔτι προσεδρεύειν τῇ τοῦ νομικοῦ γράμματος παλαιότητι, τῇ τῶν πιστευόντων εἰς Χριστὸν οὐκ ἐώσῃ διανοίᾳ, μεταμορφοῦσθαι δὲ μᾶλλον εἰς καινότητα λογισμῶν, καὶ τὰ δι᾽ ὧν ἔνεστι τὸ τῆς ἀληθείας καταθεᾶσθαι κάλλος ἐντιθείσῃ θεωρήματα. ὅτι δὲ πρὸ μὲν τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, καὶ πρὶν ἐν μεθέξει γενέσθαι τοῦ Πνεύματος, Ἰουδαϊκώτερόν πως διέζων οἱ μαθηταὶ, καὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀντείχοντο, εἰ καὶ μεῖζον ἀκριβῶς τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον, θεωρήσαι τις ἂν, καὶ λίαν εὐκόλως.
Μετάφραση
Κάποιος λοιπόν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι ο Κύριος έπρεπε να πει αυτά στους μαθητές του. Όμως θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, και θα συμφωνήσει με την ίδια έννοια των όσων ειπώθηκαν προηγουμένως, αυτό που είπε πάλι, ως τύπο παραδείγματος: «Κανείς δεν σκίζει ένα μπάλωμα από καινούριο ρούχο για να το βάλει σε παλιό ρούχο». Αλλά ούτε «βάζουν νέο κρασί σε παλιά ασκιά· ειδάλλως, τα ασκιά σκίζονται και το κρασί χύνεται, αλλά το νέο κρασί πρέπει να μπαίνει σε νέα ασκιά». Διότι σε εκείνους που δεν έχουν ακόμη αναπλαστεί ταυτόχρονα προς την καινότητα της ζωής και της γνώσης μέσω του Πνεύματος, δεν προσφέρονται τα νέα διδάγματα των ευαγγελικών κηρυγμάτων, και τα μυστήρια περί της Αγίας Τριάδος είναι κατά κάποιον τρόπο ακατανόητα. Επομένως, για την πνευματική ανακαίνιση που πρόκειται να επέλθει μέσω του Πνεύματος, ταμιεύεται ωφέλιμα η εξήγηση των ακόμη βαθύτερων, η οποία δεν αφήνει τον νου όσων πιστεύουν στον Χριστό να παραμένει πλέον προσκολλημένος στην παλαιότητα του γράμματος του νόμου, αλλά μάλλον τον μεταμορφώνει σε καινότητα σκέψεων, και του ενσταλάζει τις θεωρίες μέσω των οποίων είναι δυνατόν να ατενίζει την ομορφιά της αλήθειας. Το ότι δε πριν από την εκ νεκρών ανάσταση του Σωτήρα μας Χριστού, και πριν γίνουν μέτοχοι του Πνεύματος, οι μαθητές ζούσαν με έναν πιο ιουδαϊκό τρόπο, και παρέμεναν προσκολλημένοι στον κατά νόμον τρόπο ζωής, μολονότι το εν Χριστώ μυστήριο είναι ασυγκρίτως ανώτερο, θα μπορούσε κανείς να το διαπιστώσει πάρα πολύ εύκολα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες