Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:6

Όταν δε «έκλεισαν στα δίχτυα μεγάλο πλήθος ψαριών» και τα δίχτυα άρχισαν να σχίζονται, βαρύνοντας από το πλήθος, κάλεσαν για βοήθεια εκείνους που βρίσκονταν στο διπλανό πλοίο, και έπειτα, αφού ανέσυραν τα ψάρια, γέμισαν και τα δύο σκάφη, σε σημείο που να κινδυνεύουν να βυθιστούν. Εξαιτίας αυτών, ο Πέτρος, γεμάτος θαυμασμό, εξεπλάγη και ομολογούσε τον εαυτό του ανάξιο της σωτήριας επιβίβασης του Κυρίου. Ο δε Ιησούς, σαν να του έδειχνε την εικόνα του μέλλοντος, του διασαφηνίζει και την ερμηνεία της, και του λέει: «Μη φοβάσαι· από τώρα και στο εξής ανθρώπους θα ζωγρείς»· [Προς όλους δε είπε: Ελάτε πίσω μου και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων.] Γαλιλαίους άνδρες, [ευτελείς και αγροίκους,] που δεν γνώριζαν τίποτα περισσότερο από τη συριακή γλώσσα, αλλά και που ασκούσαν το ταπεινό [και ευτελές] επάγγελμα της αλιείας, ευλόγως ο Σωτήρας μας υποσχόταν ότι θα τους καταστήσει θηρευτές ανθρώπων και κήρυκες της διδασκαλίας Του· και το έπραξε χωρίς να διαψεύσει την υπόσχεσή Του, παρουσιάζοντας την ενεργητική δύναμη του Θεού μέσα από ένα γεγονός που υπερκαλύπτει κάθε ανθρώπινη ικανότητα. Διότι, εάν προσελκύοντας κάποιους λογίους και σοφούς, ή ακόμη και ανθρώπους ένδοξους και πλούσιους μεταξύ των Ιουδαίων, χρησιμοποιούσε αυτούς ως δασκάλους των λόγων Του, θα ήταν ίσως φυσικό να θεωρηθεί το όλο εγχείρημα ως ανθρώπινη μάλλον επινόηση.

Και το έργο της ένθεης δύναμής του δεν άργησε να το παρουσιάσει, εκπληρώνοντας με τα έργα αυτά ακριβώς που είχαν προαναγγελθεί με τα λόγια, έτσι ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα ολόκληρη η οικουμένη των ανθρώπων να αποκτήσει αναρίθμητα πλήθη από εκείνους που αλιεύθηκαν από αυτούς τους φτωχούς και απλοϊκούς άνδρες, και να γεμίσει από εκκλησίες κάθε τόπος, Ελλήνων και βαρβάρων, χάρη σε εκείνη τη μία υπόσχεση της θεϊκής φωνής, με την οποία δεν υποσχέθηκε ότι απλώς θα διδάξει τους μαθητές του, αλλά ότι ο ίδιος θα τους κάνει αλιείς ανθρώπων. Ώστε, όχι μόνο προέγνωσε και προφήτευσε το μέλλον, αλλά αποδείχθηκε και αυτουργός αυτής της σπουδαίας γνώσης, και μίλησε με τον λόγο και έπραξε με το έργο, και παρουσίασε το μέλλον μέσω συμβόλου και εικόνας και το εκπλήρωσε με την ίδια την πράξη. Διότι σε εκείνους που παλαιότερα είχαν κοπιάσει μέσα στο σκοτάδι, δίχως το φως της αλήθειας και τη γνώση του Θεού, σαν μέσα στη νύχτα, και δεν είχαν μπορέσει να αλιεύσουν κανέναν για τη σωτηρία, αφού έκανε να λάμψει το δικό του φως, τους προστάζει, τώρα που βρίσκονταν στο φως και στην ημέρα, έχοντας θάρρος όχι στη δική τους τέχνη, αλλά στον δικό του λόγο, να ρίξουν τα δίχτυα στον βυθό. Αυτοί δε συγκέντρωσαν τόσο μεγάλα πλήθη ψαριών, ώστε να σχίζονται τα αλιευτικά τους εργαλεία, και να κινδυνεύουν τα πλοία να βυθιστούν από το βάρος. Και επειδή αυτά που συνέβαιναν κατ' αυτόν τον τρόπο οδηγούσαν τον Πέτρο σε μεγάλη έκπληξη και φόβο, του λέει ο Σωτήρας: «Αλλά αυτά ας μη σε εκπλήσσουν ακόμη».

Τότε ο Σίμων είπε προς τον Κύριο: Όπως μόλις άκουσες, Επιστάτα, αν και κοπιάσαμε όλη τη νύχτα, δεν πιάσαμε τίποτα· υπακούοντας όμως στον λόγο σου, θα ρίξω τα δίχτυα. Και αφού το έπραξαν αυτό, έκλεισαν μέσα ένα πολύ μεγάλο πλήθος ψαριών· και το δίχτυ άρχισε να σχίζεται. Ω των παραδόξων πραγμάτων! Δεν λείπει από τον Πέτρο η έγνοια: Σχιζόταν το δίχτυ. Και ατένιζε τον Χριστό, και παρατηρούσε τα ψάρια, και αναλογιζόταν το γεγονός.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε'. Περί της αλιείας των ιχθύων. Περί του λεπρού. Περί του παραλυτικού. Περί του Λευί του τελώνη. Περί του Ιησού που συνέτρωγε με τους τελώνες. Γιατί οι μαθητές του Ιωάννη νηστεύουν, ενώ του Χριστού όχι; «Συνέβη δε, ενώ το πλήθος τον πίεζε στενά για να ακούει τον λόγο του Θεού, αυτός στεκόταν παρά τη λίμνη Γεννησαρέτ. Και είδε δύο πλοιάρια να στέκονται στην άκρη της λίμνης· και οι ψαράδες, αφού είχαν αποβιβαστεί από αυτά, έπλεναν τα δίχτυα. Μπαίνοντας δε σε ένα από τα πλοιάρια, το οποίο ανήκε στον Σίμωνα, του ζήτησε να απομακρυνθεί λίγο από την ξηρά· και αφού κάθισε, δίδασκε τα πλήθη μέσα από το πλοιάριο. Όταν δε σταμάτησε να ομιλεί, είπε προς τον Σίμωνα: Οδήγησε το πλοίο στα βαθιά, και ρίξτε τα δίχτυα σας για ψάρεμα. Και αποκρινόμενος ο Σίμων, του είπε: Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και δεν πιάσαμε τίποτα, αλλά στηριζόμενος στον λόγο σου θα ρίξω το δίχτυ. Και αφού το έπραξαν αυτό, έκλεισαν μέσα ένα πολύ μεγάλο πλήθος ψαριών. Το δίχτυ τους μάλιστα άρχισε να σχίζεται· και έκαναν νόημα στους συνεργάτες τους που βρίσκονταν στο άλλο πλοιάριο, να έλθουν να τους βοηθήσουν· και ήλθαν και γέμισαν και τα δύο πλοιάρια, ώστε κόντευαν να βυθιστούν. Βλέποντάς το δε αυτό ο Σίμων Πέτρος, έπεσε στα γόνατα του Ιησού, λέγοντας: Έξελθε από εμένα, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός, Κύριε· διότι θάμβος είχε κυριεύσει τον ίδιο και όλους όσους ήταν μαζί του, για την ψαριά των ιχθύων που είχαν πιάσει.»