Καὶ λοιπὸν ἕκαστος εἴτε δικαίως εἴτε ἀδίκως ἐπιτιμηθῇ ἢ ὀνειδισθῇ ἢ ὑβρισθῇ, ἑαυτὸν ἐχέτω αἴτιον καὶ μὴ τὸν ἀδελφόν. Καὶ ὁ μὴ ὑπομένων νῦν τότε θλίβεται, ὅτι οὐχ ὑπέμεινεν, ἀλλὰ ἐξαπώλεσε τὸν μισθὸν αὑτοῦ. Ποία γὰρ χάρις, λέγει Κύριος, ἐὰν ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς; Ἀλλὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς, εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. Καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σὰ μὴ ἀπαίτει.
Μετάφραση
Επομένως, ο καθένας, είτε δίκαια είτε άδικα επιτιμηθεί, ονειδιστεί ή υβριστεί, ας θεωρεί υπαίτιο τον εαυτό του και όχι τον αδελφό του. Και εκείνος που δεν υπομένει τώρα, τότε θα θλιβεί, επειδή δεν υπέμεινε, αλλά απώλεσε τον μισθό του. Διότι, λέγει ο Κύριος, ποια χάρις σας ανήκει εάν αγαπάτε αυτούς που σας αγαπούν; Αλλά να αγαπάτε τους εχθρούς σας και να προσεύχεστε υπέρ εκείνων που σας κακομεταχειρίζονται, να ευλογείτε αυτούς που σας καταδιώκουν, να ευλογείτε και να μην καταριέστε. Και από εκείνον που παίρνει τα υπάρχοντά σου, μην τα απαιτείς πίσω.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες