Ἀνώτερον γὰρ εἶναι δεῖ τῆς ἁμαρτανούσης φύσεως τὸν κριτήν. Ἀπόλυε οὖν, καὶ ἀπολυθήσῃ· δίδου, καὶ δοθήσεταί σοι. Μέτρον γὰρ καλόν, πεπιεσμένον καὶ σεσαλευμένον, καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν. Οὐ γὰρ φειδομένως ἀντιμετρεῖ ὁ Κύριος, ἀλλὰ πλουσίως. Ὥσπερ οὖν ἐὰν μέλλῃς μετρήσειν τυχὸν ἄλευρον, πιέζεις τοῦτο καὶ σαλεύεις, καὶ ὑπερεκχεῖσθαι ποιεῖς, εἴγε θέλεις τοῦτο μετρῆσαι χωρὶς φειδωλίας· οὕτω καὶ ὁ Κύριος μέτρον μέγα καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσει σοι.
Μετάφραση
Διότι ο κριτής πρέπει να είναι ανώτερος από την αμαρτάνουσα φύση. Συγχώρει, λοιπόν, και θα συγχωρεθείς· δίνε, και θα σου δοθεί. Διότι μέτρο καλό, πιεσμένο και κουνημένο και ξεχειλισμένο θα δώσουν στον κόρφο σας. Επειδή ο Κύριος δεν ανταποδίδει το μέτρο με φειδώ, αλλά πλουσιοπάροχα. Όπως ακριβώς, λοιπόν, αν πρόκειται να μετρήσεις, για παράδειγμα, αλεύρι, το πιέζεις και το κουνάς και το κάνεις να ξεχειλίζει, εφόσον θέλεις να το μετρήσεις χωρίς τσιγκουνιά· έτσι και ο Κύριος θα σου δώσει μέτρο μεγάλο και ξεχειλισμένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες