Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 6:6

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εγένετο δὲ καὶ ἐν ἑτέρῳ σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ διδάσκειν· καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυ- “τικῷ Ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου· καὶ ”ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι “λέγοντες Τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύνα- ”ται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; ἐπιγνοὺς δὲ ὁ “Ἰησοῦς, φησὶ, τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν, ἀποκριθεὶς εἶπε ”πρὸς αὐτούς Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; τί “ἐστιν εὐκοπώτερον εἰπεῖν Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ ”εἰπεῖν Ἔγειραι καὶ περιπάτει;” ὁρᾷς ὅπως οὐ περιμείνας τὴν ἐν προφορᾷ ῥημάτων ἀπόκρισιν, ἤτοι γογγυσμὸν, πρὸς τὰς ἐν αὐτοῖς ἐννοίας ὡς Θεὸς ἀποκρίνεται; εὑρήσεις δὲ πάλιν καὶ ἑτέραν πράγματος εἰκόνα κατὰ τοῦτο διηρτημένην τὸ σχῆμα. λέγει γὰρ οὕτως ὁ μακάριος Λουκᾶς “Ἐγένετο ”δὲ ἐν ἑτέρῳ σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν “καὶ διδάσκειν, καὶ ἦν ἄνθρωπος ἐκεῖ καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ ”δεξιὰ ἦν ξηρά. παρετηροῦντο δὲ αὐτὸν οἱ γραμματεῖς καὶ “οἱ Φαρισαῖοι εἰ ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύει, ἵνα εὕρωσι ”κατηγορίαν κατ᾽ αὐτοῦ· αὐτὸς δὲ ᾔδει, φησὶν, τοὺς διαλο- “γισμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶπε τῷ ἀνδρὶ τῷ ξηρὰν ἔχοντι τὴν ”χεῖρα Ἔγειραι καὶ στῆθι εἰς τὸ μέσον. καὶ ἀναστὰς ἔστη. “εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς Ἐπερωτήσω ὑμᾶς εἰ ἔξεστι ”τῷ σαββάτῳ ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βλέποντας την πίστη τους είπε στον παραλυτικό: «Άνθρωπε, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Και άρχισαν να διαλογίζονται οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, λέγοντας: «Ποιος είναι αυτός που λέει βλασφημίες; Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ένας, ο Θεός;». Αντιλαμβανόμενος δε ο Ιησούς, λέει, τους διαλογισμούς τους, αποκρίθηκε και τους είπε: «Τι διαλογίζεστε στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο να πω, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου, ή να πω, σήκω και περπάτα;». Βλέπεις πώς, χωρίς να περιμένει την προφορική διατύπωση της απάντησής τους, δηλαδή τον γογγυσμό, αποκρίνεται στις εσωτερικές τους σκέψεις ως Θεός; Θα βρεις δε πάλι και άλλη μια εικόνα γεγονότος διαμορφωμένη σύμφωνα με αυτό το σχήμα. Διότι λέει σχετικά ο μακάριος Λουκάς: «Συνέβη δε σε κάποιο άλλο σάββατο να εισέλθει στη συναγωγή και να διδάσκει, και βρισκόταν εκεί ένας άνθρωπος και το δεξί του χέρι ήταν ατροφικό. Τον παρατηρούσαν δε στενά οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, αν θα θεραπεύσει κατά την ημέρα του σαββάτου, για να βρουν κατηγορία εναντίον του. Αυτός όμως γνώριζε, λέει, τους διαλογισμούς τους, και είπε στον άνδρα που είχε το ατροφικό χέρι: Σήκω και στάσου στη μέση. Και αφού σηκώθηκε, στάθηκε. Είπε τότε ο Ιησούς προς αυτούς: Σας ερωτώ αν επιτρέπεται το σάββατο να κάνει κανείς καλό ή να κάνει κακό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε ὃ ἐποίησε Δαβίδ; κ.τ.λ.> (A f. 91 b, B f. 61 b, H f. 284 b) Ἀλλὰ καίτοι ταῦτα πεπραχὼς ὁ Δαβὶδ, παρά γε τὸ τῷ νόμῳ δοκοῦν, τοῦ παντὸς παρ᾽ ἡμῖν ἀξιοῦται θαύματος, ὀρθῶς καὶ δικαίως· καὶ γὰρ ἦν ἀληθῶς ἅγιος καὶ προφήτης. Οὐκοῦν τοῦ διὰ Μωϋσέως νόμου φάσκοντος ἐναργῶς, «Κρῖμα δίκαιον κρίνατε, καὶ οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐν κρίσει,» πῶς τοὺς ἐμοὺς, φησὶ, κατεκρίνατε μαθητὰς, καὶ εἰς δεῦρο θαυμάζοντες ὡς ἅγιον καὶ προφήτην τὸν μακάριον Δαβὶδ, καίτοι τὴν Μωϋσέως ἐντολὴν οὐ τετηρηκότα;—(A f 92, B f. 287) Διὰ μὲν οὖν τῶν ἄρτων, σαφῶς ὁ ἄρτος ἡμῖν ὁ ἐξ οὐρανοῦ δείκνυται προκεισόμενος ἐν ἁγίαις τραπέζαις ἐκκλησιῶν. Ὅσα δὲ σκεύη τῆς τραπέζης, δι᾽ ὧν ἡ μυστικὴ χρεία πληροῦται, τῶν θείων κειμηλίων τύπος ἂν εἴη σαφής.—Πνευματικῶς δὲ τοὺς δώδεκα ἀποστόλους· περὶ ὧν ἑξῆς δὲ εἰρήσεται, ὅτε εἰς αὐτοὺς δὴ τοὺς μαθητὰς ἡμῖν ὁ λόγος περιελεύσεται. <Καὶ ἐδίδασκεν. Καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά.> (A f. 92 b, B f. 61 b, G f. 12 b, H f. 288 b) Ἐδίδασκε δὲ πάντως που τὰ ὑπὲρ νοῦν, καὶ ὅσα τῆς δι᾽ αὐτοῦ σωτηρίας ἐμφανῆ καθίστη τὴν ὁδὸν τοῖς ἀκροωμένοις· εἶτα ταῖς μυσταγωγίαις ἑπομένην εὐθὺς τῆς θεοπρεποῦς ἰσχύος ἐποιεῖτο τὴν ἐπίδειξιν, μονονουχὶ καταλεαίνων τῷ λόγῳ τὴν εἰς τὸ πιστεύεσθαι τρίβον· μεθίστησι γὰρ ἔσθ᾽ ὅτε τὸ θαῦμα πρὸς πίστιν, κἂν ἀπιστῆται λόγος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
<Ούτε αυτό διαβάσατε, το τι έκανε ο Δαβίδ; κ.λπ.> (A f. 91 b, B f. 61 b, H f. 284 b) Αλλά, μολονότι ο Δαβίδ έπραξε αυτά αντίθετα με ό,τι όριζε ο νόμος, αξιώνεται από εμάς κάθε θαυμασμού, ορθά και δίκαια· διότι ήταν αληθινά άγιος και προφήτης. Επομένως, αφού ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή λέει ξεκάθαρα, «Κρίνετε με δίκαιη κρίση, και να μην προσωποληπτείτε κατά την κρίση», πώς, λέει, κατακρίνατε τους δικούς μου μαθητές, ενώ μέχρι τώρα θαυμάζετε ως άγιο και προφήτη τον μακάριο Δαβίδ, παρότι δεν τήρησε την εντολή του Μωυσή; —(A f 92, B f. 287) Μέσω λοιπόν των άρτων, φανερώνεται σαφώς σε εμάς ο άρτος εξ ουρανού, ο οποίος προτίθεται στις άγιες τράπεζες των εκκλησιών. Όσα δε σκεύη της τράπεζας υπάρχουν, μέσω των οποίων εκπληρώνεται η μυστηριακή ανάγκη, αποτελούν σαφή τύπο των θείων κειμηλίων. —Πνευματικά δε υποδηλώνουν τους δώδεκα αποστόλους· για τους οποίους θα γίνει λόγος στη συνέχεια, όταν ο λόγος μας θα έρθει στους ίδιους τους μαθητές. <Και δίδασκε. Και βρισκόταν εκεί ένας άνθρωπος, και το δεξί του χέρι ήταν ξηρό.> (A f. 92 b, B f. 61 b, G f. 12 b, H f. 288 b) Δίδασκε βεβαίως παντού τα όσα υπερβαίνουν τον νου, και όσα καθιστούσαν φανερή στους ακροατές την οδό της σωτηρίας μέσω αυτού· έπειτα, αμέσως μετά τις μυσταγωγίες, πραγματοποιούσε την επίδειξη της θεοπρεπούς του δύναμης, σαν να εξομάλυνε με τον λόγο το μονοπάτι προς την πίστη· διότι, κάποιες φορές, το θαύμα μεταστρέφει τον άνθρωπο προς την πίστη, ακόμη και αν δεν γίνεται πιστευτός ο λόγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Υἱὸς γὰρ ἀνθρώπου οὐκ ἄλλος ἂν κληθείη, εἰ μὴ ὁ Χριστός, ὃς Υἱὸς Θεοῦ ὤν, παραδόξως κατηξίωσε, καὶ Υἱὸς ἀνθρώπου δι’ ἀνθρώπους γενέσθαι καὶ κληθῆναι. Τὸ γὰρ ἐμὲ καὶ σὲ καλεῖσθαι υἱὸν ἀνθρώπου, οὐδὲν καινόν· ἐκεῖνον δὲ ἄξιον καλεῖσθαι Υἱὸν ἀνθρώπου, τὸν παραδόξως ἀνθρωπισθέντα. «Ἐγένετο δὲ καὶ ἐν ἑτέρῳ Σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν Συναγωγὴν καὶ διδάσκειν. Καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι Υιός ανθρώπου κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να ονομαστεί, παρά μόνον ο Χριστός, ο οποίος, αν και ήταν Υιός του Θεού, καταδέχθηκε κατά τρόπο παράδοξο να γίνει και να ονομαστεί Υιός ανθρώπου για χάρη των ανθρώπων. Διότι το να ονομάζομαι εγώ και εσύ υιός ανθρώπου δεν είναι τίποτε το καινοφανές· εκείνος όμως άξιζε να ονομάζεται Υιός ανθρώπου, αυτός που ενανθρώπησε παραδόξως. «Συνέβη δε και σε ένα άλλο Σάββατο να εισέλθει αυτός στη Συναγωγή και να διδάσκει. Και βρισκόταν εκεί ένας άνθρωπος, του οποίου το δεξί χέρι ήταν ξηρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες