Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 6:8

Σήκω, μην επαιτείς πλέον. Διότι το «σήκω», φανέρωνε ότι καθόταν. Και αυτός που είχε ξηρό το χέρι, για ποιο λόγο καθόταν, παρά εξάπαντος για να επαιτεί; Δεν σου δίνω χρήματα, για να μην τα ξοδέψεις· σου δίνω υγεία, η οποία δεν δαπανάται ποτέ. Μην επαιτείς πια επειδή έχεις το χέρι ξηρό, αλλά, αφού το έλαβες πίσω υγιές, εργαζόμενος στο εξής με αυτό σώο, άπλωσε το χέρι σου στον φτωχό.

Σήκω και στάσου στο μέσο· γίνε θέαμα σε όσους βλέπουν. Στο πρόσωπό σου διεξάγεται πλέον ο αγώνας σχετικά με το Σάββατο. Στάσου στο μέσο, ώστε να σταθούν όρθιοι και εκείνοι που χωλαίνουν στα γόνατα, αν τυχόν ακούσουν, αν τυχόν δουν. Στάσου στο μέσο, και αφού πεις στους Ιουδαίους τα όσα έχουν ειπωθεί, ρώτησέ τους αν επιτρέπεται να γίνει αυτό ή όχι.

Με την προσταγή των λόγων, ενθέτω τη δύναμη: «Άπλωσε το χέρι σου». Ο ένας το είπε, και ο άλλος το έπραξε. Και το μεν ξηρό χέρι αποκαταστάθηκε, η ξηρότητα όμως της διανοίας των Ιουδαίων δεν θεραπεύθηκε· αλλά, βγαίνοντας έξω, σύμφωνα με το ανάγνωσμα που μόλις διαβάστηκε, διαλογίζονταν τι θα μπορούσαν να κάνουν στον Ιησού. Διαλογίζεσαι τι θα κάνεις; Προσκύνησέ τον ως Θεό, προσκύνησε τον θαυματουργό, προσκύνησε τον άνθρωπο που επιτέλεσε έργα υπέρτερα των ανθρώπων. Δεν τοποθέτησε έμπλαστρα, δεν μαλάκωσε το χέρι με κάποιες εμβροχές, δεν χορήγησε αναρίθμητα ιατρικά φάρμακα. Στη μέση βρισκόταν αυτός που στεκόταν, και όλοι έβλεπαν αυτό που συνέβαινε· διότι δεν ήταν κρυφό το έργο που τελούνταν· για να μην πει κάποιος: «Του έδωσε κάποιο βότανο, του τοποθέτησε έμπλαστρο». Σήκω, στάσου στη μέση, ώστε σε καμία περίπτωση να μην κατηγορήσουν την αλήθεια· ώστε το γεγονός να παραμείνει ασυκοφάντητο.

Και βλέποντας την πίστη τους είπε στον παραλυτικό: «Άνθρωπε, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Και άρχισαν να διαλογίζονται οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, λέγοντας: «Ποιος είναι αυτός που λέει βλασφημίες; Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ένας, ο Θεός;». Αντιλαμβανόμενος δε ο Ιησούς, λέει, τους διαλογισμούς τους, αποκρίθηκε και τους είπε: «Τι διαλογίζεστε στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο να πω, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου, ή να πω, σήκω και περπάτα;». Βλέπεις πώς, χωρίς να περιμένει την προφορική διατύπωση της απάντησής τους, δηλαδή τον γογγυσμό, αποκρίνεται στις εσωτερικές τους σκέψεις ως Θεός; Θα βρεις δε πάλι και άλλη μια εικόνα γεγονότος διαμορφωμένη σύμφωνα με αυτό το σχήμα. Διότι λέει σχετικά ο μακάριος Λουκάς: «Συνέβη δε σε κάποιο άλλο σάββατο να εισέλθει στη συναγωγή και να διδάσκει, και βρισκόταν εκεί ένας άνθρωπος και το δεξί του χέρι ήταν ατροφικό. Τον παρατηρούσαν δε στενά οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, αν θα θεραπεύσει κατά την ημέρα του σαββάτου, για να βρουν κατηγορία εναντίον του. Αυτός όμως γνώριζε, λέει, τους διαλογισμούς τους, και είπε στον άνδρα που είχε το ατροφικό χέρι: Σήκω και στάσου στη μέση. Και αφού σηκώθηκε, στάθηκε. Είπε τότε ο Ιησούς προς αυτούς: Σας ερωτώ αν επιτρέπεται το σάββατο να κάνει κανείς καλό ή να κάνει κακό».

Οι δε Φαρισαίοι τον παρακολουθούσαν στενά αν θα θεραπεύσει το Σάββατο. Διότι τέτοιος είναι ο φθονερός άνθρωπος· μετατρέπει τους επαίνους των άλλων σε τροφή για τη νόσο του, και εξοργίζεται άδικα με τη δόξα των άλλων. Και τι κάνει απέναντι σε αυτό πάλι Εκείνος που γνωρίζει τα πάντα, που εξετάζει τις καρδιές και γνωρίζει τα όσα βρίσκονται μέσα σε αυτές; «Διότι το φως είναι μαζί του», σύμφωνα με τα γεγραμμένα. Είπε σε αυτόν που είχε ξηραμένο το χέρι: «Στάσου στο μέσον». Και ποιος είναι ο λόγος αυτής της πράξης;

Ομιλία Μʹ. «Και αφού αναχώρησε από εκεί, ήλθε στη συναγωγή τους· και ιδού, ένας άνθρωπος που είχε το χέρι ξηρό». αʹ. Πάλι θεραπεύει την ημέρα του Σαββάτου, υπερασπιζόμενος αυτά που είχαν πράξει οι μαθητές του. Και οι άλλοι ευαγγελιστές αναφέρουν ότι έστησε τον άνθρωπο στη μέση και τους ρώτησε αν επιτρέπεται κατά την ημέρα του Σαββάτου να κάνει κανείς το καλό.

Τον παρατηρούσαν δε οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, αν θα θεραπεύσει κατά το Σάββατο, για να βρουν κατηγορία εναντίον του. Αυτός όμως γνώριζε τους διαλογισμούς τους. Και είπε στον άνθρωπο που είχε το παράλυτο χέρι: Σήκω και στάσου στο μέσον.

Εκείνος σηκώθηκε και στάθηκε όρθιος. Είπε λοιπόν ο Ιησούς προς αυτούς: «Θα σας ρωτήσω κάτι: επιτρέπεται το Σάββατο να κάνει κανείς το αγαθό ή το κακό; να σώσει μια ψυχή ή να την καταστρέψει;» Και αφού τους κοίταξε όλους γύρω του, είπε σε αυτόν: «Άπλωσε το χέρι σου». Εκείνος το έκανε, και αποκαταστάθηκε το χέρι του υγιές όπως και το άλλο. Αυτοί όμως κυριεύθηκαν από παραφροσύνη και συζητούσαν μεταξύ τους τι θα μπορούσαν να κάνουν στον Ιησού. Όσα βέβαια είπαμε στο κατά Ματθαίον είναι φανερά. Τώρα όμως λέμε τούτο, ότι ξερό χέρι έχει εκείνος που δεν πράττει κανένα από τα έργα της αρετής. Διότι το μεν χέρι είναι όργανο δράσης, και όποιος το έχει ξηραμένο, μένει εντελώς αδρανής. Όποιος λοιπόν θέλει να θεραπευτεί το χέρι του, κατά το Σάββατο θα θεραπευτεί. Τι εννοώ με αυτό; Δεν είναι δυνατόν να πράξει κανείς κάτι από τα έργα της αρετής, εάν δεν παύσει προηγουμένως από την κακία. Διότι, «απομακρύνσου πρώτα από το κακό, και τότε πράξε το αγαθό». Όταν λοιπόν τηρήσεις το Σάββατο, δηλαδή όταν σταματήσεις να πράττεις τα έργα της κακίας, τότε θα απλώσεις το χέρι σου προς τα έργα της αρετής, και αυτό θα σου αποκατασταθεί. Και εύλογα είπε το «Αποκαταστάθηκε».