Ἦν γὰρ δὴ καὶ φρονήματος οὐ μικρὰν ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀλαζονείαν ὠδίνοντος, μὴ ταῖς τοῦ διδασκάλου μᾶλλον, ἀλλὰ ταῖς οἰκείαις παιδαγωγεῖσθαι βουλαῖς Οὐκοῦν οἰκονομικῶς, καὶ ἵν᾽ οὕτως εἴπωμεν, ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆς τὸ τῶν ἀγνοούντων προσωπεῖον ἑαυτῷ περιθεὶς, πέμπει τῶν οἰκείων μαθητῶν, οἵπερ ἦσαν συνετώτεροι, καὶ δὴ καὶ ἀναπυνθάνεσθαι κελεύει, καὶ διὰ ζώσης τοῦ Σωτῆρος φωνῆς ἐκμαθεῖν, εἰ αὐτός ἐστιν προσδοκώμενος. Ἐπειδὴ δὲ ἧκον ἤδη πρὸς τὸν Ἰησοῦν οἱ ἀπεσταλμένοι, τοῦτο συνεὶς, ἅτε δὴ Θεὸς ὑπάρχων ἀληθινὸς, πλουσιωτέραν ἐποιεῖτο τὴν ἐπὶ τοῖς κάμνουσι φιλοτιμίαν, καὶ παραδόξων ηὑρίσκετο ποιητὴς τότε μᾶλλον ἢ πρότερον· ἐκεῖνα δὲ οἰκονομικῶς εἰργάζετο κατ᾽ ἐκεῖνο μάλιστα καιροῦ, ἅπερ αὐτὸν ἐπιτελέσειν, ὅταν ἥκοι πρὸς ἡμᾶς, οἱ προφῆται διήγγελλον. Ἐρωτώμενος τοίνυν, οὐκ εὐθὺς ὑπαντᾷ καί φησι τὸ, Ἐγώ εἰμι, ἀλλὰ τοῖς προφητικοῖς κηρύγμασι τὴν ἐν τοῖς ἀποτελεσθεῖσι παραθεὶς μεγαλουργίαν· «Πορευθέντες, φησὶν, ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε·» ἠκούσατε μὲν γὰρ διὰ τῶν προφητῶν, εἴδετε δὲ πληρωθέντα δι᾽ ἐμοῦ. Ἀλλὰ τούτων πορευομένων, ὡς αὐτός φησιν ὁ εὐαγγελιστὴς, ἤρξατο ὁ Χριστὸς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου· «Τί ἐξήλθετε ἰδεῖν;» καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς κείμενα. Ἀναγκαῖον δὲ πάλιν καὶ τὸν περὶ τούτου λόγον ἐποιήσατο Χριστός.
Μετάφραση
Διότι το φρόνημά τους γεννούσε μέσα τους όχι μικρή αλαζονεία, ώστε να μην καθοδηγούνται τόσο από τις βουλές του διδασκάλου, αλλά από τις δικές τους. Επομένως, κατ' οικονομίαν, και για να το πούμε έτσι, σαν να φορούσε το προσωπείο εκείνων που αγνοούν όπως ακριβώς στη σκηνή ενός θεάτρου, έστειλε από τους δικούς του μαθητές αυτούς που ήταν οι πιο συνετοί, και μάλιστα τους διέταξε να ρωτήσουν και να μάθουν από τη ζωντανή φωνή του Σωτήρα αν Αυτός είναι ο προσδοκώμενος. Όταν πλέον έφτασαν στον Ιησού οι απεσταλμένοι, Εκείνος το κατάλαβε αυτό, ως αληθινός Θεός που είναι, και επέδειξε πλουσιότερη την ευσπλαχνία του προς τους ασθενείς, και αναδείχθηκε δημιουργός θαυμάτων τότε περισσότερο από πριν. Και τα ενεργούσε αυτά κατ' οικονομίαν ιδίως εκείνο τον καιρό, τα οποία οι προφήτες είχαν εξαγγείλει ότι Αυτός θα επιτελούσε όταν θα ερχόταν σε εμάς. Όταν ρωτήθηκε λοιπόν, δεν απάντησε αμέσως λέγοντας το «Εγώ είμαι», αλλά παραβάλλοντας στα προφητικά κηρύγματα τη μεγαλουργία αυτών που είχαν επιτελεστεί είπε: «Πηγαίνετε και αναγγείλετε στον Ιωάννη αυτά που είδατε και ακούσατε». Διότι τα ακούσατε μεν μέσω των προφητών, τα είδατε δε να εκπληρώνονται από εμένα. Και καθώς αυτοί έφευγαν, όπως λέει ο ίδιος ο ευαγγελιστής, άρχισε ο Χριστός να λέει στα πλήθη για τον Ιωάννη: «Τι βγήκατε να δείτε;» και τα όσα ακολουθούν. Και ήταν αναγκαίος ο λόγος που έκανε πάλι ο Χριστός γι' αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες