Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 7:30

«Οι δε Φαρισαίοι και οι νομικοί αθέτησαν τη βουλή του Θεού» μέσα τους, επειδή δεν βαπτίστηκαν από αυτόν. <Εγώ όμως έχω μαρτυρία μεγαλύτερη από του Ιωάννη· διότι τα έργα που μου έδωσε ο Πατέρας για να τα φέρω σε πέρας, αυτά τα ίδια τα έργα που κάνω, μαρτυρούν για μένα ότι ο Πατέρας με έχει αποστείλει. Και ο Πατέρας που με έστειλε, ο ίδιος έχει μαρτυρήσει για μένα.> Αν και εκείνος ήταν λύχνος, λέει, που σκιαγραφούνταν μέσα από τις διατάξεις του νόμου και προαναγγελλόταν από τη φωνή των αγίων προφητών, ότι δηλαδή θα αναδεικνυόταν κάποτε λάμποντας πριν από το αληθινό φως, και διακηρύττοντας ανάμεσά σας ότι πρέπει να ετοιμάζετε την οδό του Κυρίου και Θεού. Αλλά επειδή σε εσάς ίσως δεν φαίνεται αξιόπιστος, παρόλο που διαθέτει τόση αρετή, εξαιτίας της αχαλίνωτης και εντελώς άτοπης έπαρσης που έχετε μέσα σας, προχωρώ τώρα στο σπουδαιότερο, ενάντια στο οποίο, όπως είναι φυσικό, πάλι δεν θα μπορέσετε να πείτε τίποτα, καθώς το ίδιο το κάλλος της αλήθειας θα σας κάνει να ντραπείτε, ακόμη και παρά τη θέλησή σας.

Και όλος ο λαός που άκουσε, καθώς και οι τελώνες, δικαίωσαν τον Θεό, δεχόμενοι το βάπτισμα του Ιωάννη. Αντιθέτως, οι Φαρισαίοι και οι νομικοί αθέτησαν τη βουλή του Θεού για τον εαυτό τους, μη δεχόμενοι να βαπτιστούν από αυτόν. Και τις δύο αυτές ομάδες υπονοεί και όταν λέει σε παραβολή: Τι νομίζετε; Κάποιος άνθρωπος είχε δύο παιδιά· και αφού πλησίασε το πρώτο του είπε: Παιδί μου, πήγαινε, εργάσου σήμερα στο αμπέλι μου. Εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Δεν θέλω· αργότερα όμως μεταμελήθηκε και πήγε. Και αφού πλησίασε το δεύτερο του είπε τα ίδια· εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Πηγαίνω εγώ, κύριε· και δεν πήγε. Ποιος από τους δύο έκανε το θέλημα του πατέρα; Του λέγουν: Ο πρώτος.

Δ΄. Και ποια δικαιοσύνη, λέγει, είναι το να βαπτισθεί; Δικαιοσύνη ήταν το να υπακούσει στον προφήτη. Όπως λοιπόν περιτμήθηκε, και πρόσφερε θυσία, και τήρησε τα σάββατα, και εκπλήρωσε τις ιουδαϊκές εορτές, έτσι πρόσθεσε και τούτο που υπολειπόταν, το να υπακούσει δηλαδή στον προφήτη που βάπτιζε. Διότι, ότι ήταν θέλημα του Θεού να βαπτίζονται όλοι τότε, άκουσε τι λέγει ο Ιωάννης: «Εκείνος που με έστειλε να βαπτίζω με νερό»· και πάλι ο Χριστός λέγει: «Οι τελώνες και το πλήθος δικαίωσαν τον Θεό, αφού βαπτίσθηκαν με το βάπτισμα του Ιωάννη· οι δε Φαρισαίοι και οι γραμματείς αθέτησαν τη βουλή του Θεού, μη έχοντας βαπτισθεί από αυτόν».

«Ιδού, εγώ αποστέλλω τον άγγελό μου προ του προσώπου σου, ο οποίος θα προετοιμάσει την οδό σου εμπρός σου. Διότι σας λέγω, μεγαλύτερος μεταξύ εκείνων που έχουν γεννηθεί από γυναίκες δεν υπάρχει κανείς από τον Ιωάννη. Ο μικρότερος, όμως, στη βασιλεία του Θεού είναι μεγαλύτερός του. Και όλος ο λαός που άκουσε, δικαίωσε τον Θεό, λαμβάνοντας το βάπτισμα του Ιωάννη. Οι Φαρισαίοι όμως και οι νομικοί αθέτησαν το σχέδιο του Θεού για τους εαυτούς τους, καθώς δεν βαπτίστηκαν από αυτόν.» Ακούστηκε, βέβαια, σε όλη την Ιουδαία και στη γύρω περιοχή το θαύμα στη Ναΐν, και το άκουσαν επίσης οι μαθητές του Ιωάννη. Δυσφορούσαν, λοιπόν, για τους επαίνους προς τον Κύριο, εφόσον ήταν ακόμη ατελείς. Ο Ιωάννης, συνεπώς, επειδή ήθελε να τους υποδείξει το μεγαλείο του Χριστού και το πόσο απείχε ο ίδιος από Αυτόν, διαχειρίζεται το ζήτημα με πνευματική οικονομία. Και δεν λέει στους μαθητές κανέναν συστατικό λόγο για τον Χριστό.