Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 7:33

Ο Χριστός ισχυριζόταν ότι κάτι τέτοιο είχαν πάθει τα πλήθη των Ιουδαίων μαζί με τους προεστώτες τους. (B f. 73) Διότι ήλθαν οι προφήτες προαναγγέλλοντας τα μελλοντικά σκυθρωπά γεγονότα, που διεγείρουν σε θρήνο· έπειτα, μετά από αυτούς, ήλθε ο Χριστός και οι απόστολοι, οι οποίοι σαν αυλός εξέπεμψαν τον ήχο του κηρύγματος της βασιλείας και της χάριτος της μετανοίας. Αλλά οι σκληρόκαρδοι Ιουδαίοι όχι μόνο δεν θρήνησαν με τα πρώτα, αλλά ούτε χόρεψαν με τα δεύτερα, μην έχοντας πράξει κανένα έργο αρετής. <Διότι ήλθε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο οποίος ούτε άρτο έτρωγε ούτε οίνο έπινε.> (A f. 118 b, B f. 73). Με ποιο πράγμα θα σαγηνευθείς προς την πίστη, ασύνετε Φαρισαίε, εσύ που διασύρεις τα πάντα αδιακρίτως και δεν θεωρείς τίποτα άξιο επαίνου;

Κανείς δεν είναι τόσο παράφρων, ώστε, όντας δούλος, να εναντιώνεται στον κύριό του. ΤΙΤΛΟΣ ΚΒ΄. — Περί των δυσαρεστημένων. «Ω, εσείς που ευφραίνεστε χωρίς κανέναν λόγο.» «Με ποιον να παρομοιάσω τους ανθρώπους αυτής της γενεάς; Μοιάζουν με παιδιά που κάθονται στην αγορά, και φωνάζουν το ένα στο άλλο, και λένε: Σας παίξαμε φλογέρα, και δεν χορέψατε· σας τραγουδήσαμε μοιρολόγια, και δεν κλάψατε. Διότι ήλθε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο οποίος ούτε έτρωγε ούτε έπινε, και λένε: Έχει δαιμόνιο. Ήλθε ο Υιός του ανθρώπου, ο οποίος τρώει και πίνει, και λένε: Ιδού ένας άνθρωπος φαγάς και οινοπότης, φίλος των τελωνών και των αμαρτωλών.» ΤΙΤΛΟΣ ΚΓ΄. — Περί των δίψυχων, και αυτών που αλλάζουν γνώμη, και των ασταθών στη σκέψη, και εκείνων που μεταβάλλονται. «Την Αίγυπτο επικαλούνταν, και στους Ασσυρίους πορεύθηκαν.» «Αλίμονο στη διχασμένη καρδιά, και στον αμαρτωλό που βαδίζει σε δύο δρόμους.» «Μην προσέρχεσαι με διχασμένη καρδιά.» «Ο άφρων μεταβάλλεται όπως η σελήνη.» «Καρδιά που βαδίζει σε δύο οδούς, δεν θα προκόψει.» «Είναι κακή η ζωή από σπίτι σε σπίτι· και όπου κατοικήσει ως ξένος, δεν θα ανοίξει το στόμα.» «Σε αυτόν που έβγαινε και σε αυτόν που έμπαινε, δεν υπήρχε ειρήνη εξαιτίας της θλίψης.» «Ο δίψυχος άνδρας είναι ασταθής σε όλους τους δρόμους του.» «Τρέχατε καλά· ποιος σας εμπόδισε ώστε να μην πείθεστε στην αλήθεια;»

Είναι όμοιοι με παιδιά που κάθονται στην αγορά και φωνάζουν το ένα στο άλλο και λένε: Σας παίξαμε αυλό και δεν χορέψατε. Σας θρηνήσαμε και δεν κλάψατε. Διότι ήλθε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής χωρίς να τρώει άρτο και χωρίς να πίνει κρασί, και λέτε:

«Έχει δαιμόνιο. Ήλθε ο Υιός του ανθρώπου, ο οποίος τρώει και πίνει, και λέτε: Ιδού άνθρωπος φαγάς και οινοπότης, φίλος τελωνών και αμαρτωλών, και δικαιώθηκε η σοφία από όλα τα τέκνα της». Υπήρχε μεταξύ των Ιουδαίων ένα τέτοιο είδος παιχνιδιού, κατά το οποίο ένα πλήθος παιδιών χωριζόταν σε δύο μέρη. Και, σαν να διακωμωδούσαν τη ζωή, οι μεν από τη μία πλευρά θρηνούσαν, οι δε από την άλλη έπαιζαν αυλό. Και ούτε με αυτούς που θρηνούσαν συντάσσονταν εκείνοι του άλλου μέρους, ούτε με αυτούς που έπαιζαν αυλό οι άλλοι. Ελέγχει λοιπόν ο Κύριος και τους Φαρισαίους, ότι έπρατταν κάτι παρόμοιο. Διότι, ούτε με τον Ιωάννη, ο οποίος ζούσε θρηνητικό βίο και κήρυττε τη μετάνοια, συνεπένθησαν ή τον μιμήθηκαν, ούτε από τον Ιησού, ο οποίος παρουσίαζε βίο πιο προσηνή, πείσθηκαν ή συμφώνησαν μαζί του· αλλά απέρριψαν και τους δύο, μη θρηνώντας μαζί με τον Ιωάννη που θρηνούσε, ούτε συμμετέχοντας με τον Ιησού που έπαιζε αυλό και ήταν πιο καταδεκτικός. Και τελικά δικαιώθηκε η σοφία του Θεού, δηλαδή τιμήθηκε, όχι από τους Φαρισαίους, αλλά από τα τέκνα της, δηλαδή από εκείνους που αποδέχθηκαν τον λόγο τόσο του Ιωάννη όσο και του Ιησού. «Τον παρακάλεσε δε κάποιος από τους Φαρισαίους να συνδειπνήσει μαζί του. Και αφού εισήλθε στην οικία του Φαρισαίου, κάθισε στο τραπέζι».