Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 7:9

ΚΕΦ. Ζ'. <Ούτε στον Ισραήλ δεν βρήκα τόση πίστη.> (A f. 114) Με δίκαιη λοιπόν απόφαση του Θεού, ο Ισραήλ εξέπεσε από την οικειότητα προς Αυτόν· αντιθέτως, προσκλήθηκαν στη θέση του και προσλήφθηκαν τα έθνη, τα οποία είχαν πιο έτοιμη την καρδιά για να πιστέψουν σε Αυτόν. Και αυτό το επιβεβαιώνει πάλι σε εμάς ο θεσπέσιος Μελωδός λέγοντας γι' αυτά· άλλοτε μεν: «Την ετοιμασία της καρδιάς τους πρόσεξε το αυτί σου»· και άλλοτε: «Πληθύνθηκαν οι ασθένειές τους, μετά από αυτά έσπευσαν». Διότι, αν και ήταν βεβαρημένοι με πολλές αμαρτίες, ωστόσο έσπευσαν να αποδεχθούν τα διδάγματα του Χριστού. Για τον Ισραήλ, όμως, ο προφητικός λόγος λέει: «Θα τους απορρίψει ο Θεός, επειδή δεν τον εισάκουσαν, και θα γίνουν περιπλανώμενοι ανάμεσα στα έθνη». <Πορευόταν σε μια πόλη που ονομαζόταν Ναΐν.> (A f. 115 b) Δες δε πώς συνδέει παράδοξα γεγονότα με άλλα παράδοξα.

Από εδώ, λοιπόν, αυτός αρχίζει και πάλι δεν συνεχίζει με λογικό ειρμό, αλλά, όπως προείπα, άλλα μεν τα περικόπτει, άλλα δε τα προσθέτει άνω κάτω, χωρίς να βαδίζει ορθά, αλλά περιπλανώμενος στα πάντα με ραδιουργία, και είναι τα εξής: 〈α〉. «Πήγαινε να δείξεις τον εαυτό σου στον ιερέα και πρόσφερε για τον καθαρισμό σου, καθώς πρόσταξε ο Μωυσής»· «για να είναι αυτό μαρτυρία σε εσάς» αντί αυτού που είπε ο Σωτήρας «ως μαρτυρία σε αυτούς». 〈β〉. «Για να γνωρίζετε όμως ότι εξουσία έχει ο Υιός του ανθρώπου να συγχωρεί αμαρτίες επί της γης». 〈γ〉. «Κύριος είναι ο Υιός του ανθρώπου και του σαββάτου». 〈δ〉. «Τον Ιούδα Ισκαριώτη, ο οποίος έγινε προδότης». Και αντί του «κατέβηκε μαζί τους» γράφει «κατέβηκε ανάμεσά τους». 〈ε〉. «Και όλο το πλήθος ζητούσε να τον αγγίξει. Και αυτός, αφού σήκωσε τα μάτια του» και τα εξής. 〈στ〉. «Τα ίδια έκαναν στους προφήτες οι πατέρες σας». 〈ζ〉. «Σας λέω δε, τόση πίστη ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα». 〈η〉. Παραλλαγμένο είναι το «μακάριος είναι αυτός που δεν θα σκανδαλιστεί με εμένα»· διότι το παρουσίαζε σαν να απευθυνόταν στον Ιωάννη. 〈θ〉. «Αυτός είναι για τον οποίο έχει γραφτεί: ιδού, αποστέλλω τον άγγελό μου προ του προσώπου σου». 〈ι〉. «Και αφού εισήλθε στο σπίτι του Φαρισαίου, ανακλίθηκε στο τραπέζι. Η δε αμαρτωλή γυναίκα, αφού στάθηκε πίσω κοντά στα πόδια του, έβρεξε με τα δάκρυά της τα πόδια του, τα άλειψε και τα καταφιλούσε». 〈ια〉. Και πάλι «αυτή με τα δάκρυά της έβρεξε τα πόδια μου, τα άλειψε και τα καταφιλούσε». 〈ιβ〉.

«Και αυτός, αφού ύψωσε τα μάτια του» και τα εξής. 〈Έλεγχος〉 〈ε〉. Πώς πάλι το πλήθος μπορούσε να αγγίξει εκείνον που δεν επιδεχόταν αφή; Και ποια μάτια ύψωσε στους ουρανούς εκείνος που δεν ήταν πλασμένος από σάρκα; Αλλά [αυτό έγινε] για να δείξει ότι μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων είναι ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς, ο οποίος έχει και τα δύο: από τους ανθρώπους τη σάρκα, και από τον Θεό Πατέρα την αόρατη ουσία. 〈Σχόλιο〉 〈στ〉. «Τα ίδια έκαναν στους προφήτες οι πατέρες σας». 〈Έλεγχος〉 〈στ〉. Εάν μνημονεύει τους προφήτες, δεν τους αρνείται· εάν εκδικείται τον φόνο των προφητών και ονειδίζει εκείνους που τους φόνευσαν και τους δίωξαν, δεν είναι ξένος προς τους προφήτες, αλλά είναι ο Θεός τους, αυτός που τους καθιερώνει. 〈Σχόλιο〉 〈ζ〉. «Σας λέω δε, τέτοια πίστη ούτε στον Ισραήλ βρήκα». 〈Έλεγχος〉 〈ζ〉. Εάν ούτε στον Ισραήλ βρήκε τέτοια πίστη, όπως βρήκε στον εκατόνταρχο που προερχόταν από τα έθνη, άρα δεν κατακρίνει την πίστη του Ισραήλ. Διότι, εάν προερχόταν από κάποιον ξένο θεό και όχι από τον ίδιο και τον δικό του Πατέρα, δεν θα της απέδιδε αυτόν τον έπαινο. 〈Σχόλιο〉 〈η〉. Παραλλαγμένο είναι το «μακάριος όποιος δεν σκανδαλιστεί εξαιτίας μου»· διότι αναφερόταν στον Ιωάννη. 〈Έλεγχος〉 〈η〉. Είτε αναφέρεται στον Ιωάννη, είτε στον ίδιο τον Σωτήρα, μακαρίζει αυτούς που δεν σκανδαλίζονται, είτε με αυτόν είτε με τον Ιωάννη, ώστε να μην πλάθουν από μόνοι τους στο μυαλό τους πράγματα που δεν ακούν από αυτόν.

«Διότι και εγώ είμαι άνθρωπος που βρίσκεται υπό εξουσία, έχοντας κάτω από εμένα στρατιώτες, και λέω σε τούτον, Πήγαινε, και πηγαίνει· και σε άλλον, Έλα, και έρχεται· και στον δούλο μου, Κάνε αυτό, και το κάνει. Όταν τα άκουσε αυτά ο Ιησούς, τον θαύμασε. Και γυρίζοντας, είπε στο πλήθος που τον ακολουθούσε: Σας λέω ότι ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη. Και όταν επέστρεψαν στο σπίτι αυτοί που είχαν σταλεί, βρήκαν τον άρρωστο δούλο υγιή.» Αυτός είναι ο ίδιος με εκείνον στο κατά Ματθαίον. Και αν ο Ματθαίος δεν αναφέρει ότι έστειλε τους Ιουδαίους για να τον παρακαλέσει και να τον ικετεύσει, τι σημαίνει αυτό; Διότι είναι φυσικό πρώτα να έστειλε τους Ιουδαίους, και έπειτα να ήλθε ο ίδιος· αυτό λοιπόν που παρέλειψε ο Ματθαίος, το λέει ο Λουκάς. Ίσως μάλιστα οι Ιουδαίοι, φθειρόμενοι από τον φθόνο, να μην άφηναν τον εκατόνταρχο να έλθει στα πόδια του Ιησού. Διότι αυτό θα έφερνε δόξα στον Ιησού, αν τελικά ο ίδιος εξαναγκαζόμενος προσερχόταν στον Ιησού. Αλλά ίσως πάλι κάποιος να απορήσει: Πώς λοιπόν ο μεν Ματθαίος λέει ότι ο ίδιος αυτοπροσώπως και με δική του φωνή ζητούσε να μην έλθει ο Ιησούς· ενώ ο Λουκάς εδώ λέει ότι έστειλε ανθρώπους να τον παρακαλέσουν να μην έλθει;

Μπορεί, λοιπόν, να λεχθεί ότι δεν είναι διόλου παράδοξο το ότι και άλλους έστειλε, και ο ίδιος όταν προσήλθε είπε αυτά, παρακαλώντας τον να μην έλθει. Είναι δε άξια θαυμασμού η πίστη του ανδρός, ο οποίος θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο για την επίσκεψη του Ιησού. Γι' αυτό και ο Κύριος λέγει: «Ούτε στον ισραηλιτικό λαό δεν βρήκα τόση πίστη». Διότι ο εκατόνταρχος ήταν εθνικός, προερχόμενος ίσως από τα ρωμαϊκά τάγματα. Αλλά εκατόνταρχος είναι και κάθε νους ο οποίος εξουσιάζει πολλά μέσα στην κακία, έχοντας πολλές μέριμνες στον βίο. Έχει δε ως ασθενούντα δούλο το άλογο μέρος της ψυχής, εννοώ τον θυμό και την επιθυμία· διότι αυτά τάχθηκαν να είναι δούλοι. Και επικαλείται τον Ιησού, έχοντας στείλει προς αυτόν ως μεσίτες τους Ιουδαίους, δηλαδή τους λογισμούς και τους λόγους της εξομολογήσεως.