ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:20 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. Βʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ. Ὁ ὢν ἐκ τοῦ Θεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει. ΛΟΥΚΑΣ. Καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ, λεγόντων· Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω, ἰδεῖν σε θέλοντες. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες. ΙΩΑΝΝΗΣ. Ὑμεῖς φίλοι μου ἐστὲ, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν. ΠΡΟΣ ΡΩΜ. Ὅσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοι υἱοὶ Θεοῦ εἰσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο Βʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ. Εκείνος που είναι από τον Θεό ακούει τα λόγια του Θεού. ΛΟΥΚΑΣ. Και του ανήγγειλαν λέγοντας: Η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω, θέλοντας να σε δουν. Εκείνος δε, αποκριθείς, τους είπε: Μητέρα μου και αδελφοί μου είναι αυτοί που ακούν τον λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν. ΙΩΑΝΝΗΣ. Εσείς είστε φίλοι μου, εάν πράττετε όσα εγώ σας παραγγέλλω. ΠΡΟΣ ΡΩΜ. Διότι όσοι καθοδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, αυτοί είναι υιοί του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὑμεῖς οὖν, ὦ μαθηταί, ἐὰν ἔχητε προσοχὴν καὶ σπουδήν, δοθήσεται ὑμῖν πλείων χάρις παρὰ Θεοῦ. Ὃς δ’ ἂν μὴ ἔχῃ σπουδὴν καὶ προσοχήν, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν χάρισμα ἀπὸ Θεοῦ, διὰ τῆς ἀμελείας αὐτοῦ κατασβέννυσι καὶ ἀπόλλυσι. «Παρεγένοντο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. Καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ, λεγόντων· Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω, ἰδεῖν σε θέλοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσείς λοιπόν, μαθητές, εάν έχετε προσοχή και ζήλο, θα σας δοθεί περισσότερη χάρη από τον Θεό. Όποιος όμως δεν έχει ζήλο και προσοχή, ακόμη και το χάρισμα που νομίζει ότι έχει από τον Θεό, εξαιτίας της αμέλειάς του το σβήνει και το χάνει. «Προσήλθαν δε σε αυτόν η μητέρα και οι αδελφοί του, και δεν μπορούσαν να τον συναντήσουν εξαιτίας του πλήθους. Και του αναγγέλθηκε, λέγοντάς του: Η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω και θέλουν να σε δουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Λόγον δὲ Θεοῦ τὴν οἰκείαν διδασκαλίαν λέγει· ὅσα γὰρ αὐτὸς ἔλεγε, τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ ἦσαν. Οὐ γὰρ ἦν ἀντίθεος ὥστε ἃ λέγει μὴ εἶναι τοῦ Θεοῦ. Τινὲς δὲ τὸ χωρίον τοῦτο οὕτω νοοῦσιν, ὅτι τοῦ Χριστοῦ διδάσκοντος καὶ εὐδοκιμοῦντος ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ, τινὲς φθονήσαντες καὶ ὥσπερ μυκτηρίζοντες αὐτόν, εἶπον· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου, καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἐστήκασιν ἔξω, ἰδεῖν σε θέλοντες. Ἐπεὶ γὰρ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδόκει εὐτελὴς εἶναι, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἀφανεῖς τινες, ὡς τέκτονος υἱοί, τούτου ἕνεκεν διασύροντες αὐτὸν ὡς δυσγενῆ, τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῷ προέφερον. Ὁ δέ, γνοὺς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, εἶπεν, ὅτι, Οὐδέν με βλάπτει εὐτέλεια συγγενική, ἀλλὰ μᾶλλον κἂν εὐτελὴς εἴη τις, ἀκούῃ δὲ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, συγγενῆ αὐτὸν ποιῶ ἐμόν. «Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καὶ αὐτὸς ἐνέβη εἰς πλοῖον, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης, καὶ ἀνήχθησαν. Πλεόντων δὲ αὐτῶν, ἀφύπνωσε, καὶ κατέβη λαίλαψ ἀνέμου εἰς τὴν λίμνην, καὶ συνεπληροῦντο καὶ ἐκινδύνευον. Προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτόν, λέγοντες· Ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ονομάζει δε «λόγο Θεού» τη δική του διδασκαλία· διότι όσα έλεγε ο ίδιος προέρχονταν από τον Πατέρα του. Διότι δεν ήταν αντίθετος προς τον Θεό ώστε αυτά που λέει να μην είναι του Θεού. Ορισμένοι δε κατανοούν αυτό το χωρίο ως εξής: ενώ ο Χριστός δίδασκε και είχε επιτυχία με τη διδασκαλία του, μερικοί, φθονώντας τον και σαν να τον χλεύαζαν, είπαν: Ιδού η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω, θέλοντας να σε δουν. Επειδή δηλαδή η μητέρα του φαινόταν να είναι ταπεινή, και οι αδελφοί του κάποιοι άσημοι, ως γιοι ξυλουργού, για τον λόγο αυτό, διασύροντάς τον ως άνθρωπο ταπεινής καταγωγής, του προέβαλαν τη μητέρα και τους αδελφούς του. Εκείνος όμως, γνωρίζοντας τη σκέψη τους, είπε ότι δεν με βλάπτει καθόλου η ταπεινή συγγένεια, αλλά μάλλον, ακόμη κι αν κάποιος είναι ταπεινός, εφόσον ακούει τον λόγο του Θεού, αυτόν τον κάνω συγγενή μου. «Και συνέβη σε μία από τις ημέρες εκείνες, να επιβιβαστεί σε πλοίο ο ίδιος και οι μαθητές του, και τους είπε: Ας περάσουμε στην απέναντι όχθη της λίμνης. Και απέπλευσαν. Και ενώ έπλεαν, αποκοιμήθηκε, και κατέβηκε θύελλα ανέμου στη λίμνη, και γέμιζε το πλοίο με νερά και κινδύνευαν. Τότε τον πλησίασαν, τον ξύπνησαν και του είπαν: Επιστάτα, Επιστάτα, χανόμαστε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες