Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:29

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ποιήματα δογματικά
Εἶθ᾽ ἑκατοντάρχοιο λελυμένον ἥδρασε παῖδα· Χήρῃ τ᾽ ἐκ νεκύων ἐν Ναῒμ υἷα πόρε. Τὴν δὲ μύρῳ χρίσασαν ἁγνοὺς πόδας ἥγνισε μύθῳ. Καὶ στῆσεν ἀνέμους, καὶ λεγεῶνα μέγαν. Αἵματος ἔσχε ῥύσιν, καὶ Ἰαείροιο θύγατρα Ἤγαγεν ἐς ζωήν. Πέντε δ᾽ ἄρ᾽ ἐξ ἀκόλων Καὶ δύο ἰχθυδίων, ἐν ἐρήμῳ πέντε ποτ᾽ ἀνδρῶν Θρέψεν χιλιάδας. Εἴδεος ἧκε σέλας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα θεράπευσε τον παράλυτο δούλο του εκατοντάρχου· και στη χήρα στη Ναΐν παρέδωσε τον γιο της αναστημένο από τους νεκρούς. Εκείνην που άλειψε με μύρο τα άγια πόδια Του, την εξάγνισε με τον λόγο Του. Και κατέπαυσε τους ανέμους, καθώς και τη μεγάλη λεγεώνα των δαιμόνων. Σταμάτησε τη ρύση του αίματος, και επανέφερε στη ζωή την κόρη του Ιαείρου. Έπειτα, με πέντε άρτους και δύο ψάρια, έθρεψε κάποτε στην έρημο πέντε χιλιάδες άνδρες. Και εξέπεμψε τη λάμψη της μορφής Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Οὐχ ὑπήντησε δὲ μόνον τῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ὁ τῶν πονηρῶν πνευμάτων λεγεών, ἀλλὰ «καὶ προσέπεσε καὶ φωνῇ μεγάλῃ ἀνεκραύγασε, τί ἐμοὶ καὶ σοί, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου; Δέομαί σου, μή με βασανίσῃς· παρήγγειλε» γάρ, φησίν, «ὁ Κύριος τῷ ἀκαθάρτῳ πνεύματι ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου». Δι’ εὐσπλαγχνίαν ἐπίτηδες εἰς τὸν αἰγιαλὸν ἐκεῖνον κατάρας ὁ Κύριος, ἔνθα ὁ δαιμονῶν διέτριβεν οὗτος, ἐπιτάττων μὲν ἦν τῷ λεγεῶνι τῶν δαιμόνων ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου δὲ ἀπέλθοι μὴ προσεπιτάττων. Διὰ τοῦτο τὸ παμμίαρον ἐκεῖνο σμῆνος τῶν πονηρῶν πνευμάτων ἀμηχανίᾳ περιληφθὲν καὶ φοβηθὲν μὴ παραδοθῇ νῦν ὑπὸ τοῦ Κυρίου τῇ μελλούσῃ καταδίκῃ, τῇ προητοιμασμένῃ τούτοις γεέννῃ τοῦ πυρός, ὑφ’ ἧς ἀκινησίᾳ παραδοθήσεται τελείᾳ πάσης αὐτοῖς ἐνεργείας καταργηθείσης, ἠναγκάσθη καὶ προσελθεῖν καὶ προσπεσεῖν καὶ ταπεινοτέροις καὶ ἀληθέσι ρήμασι χρήσασθαι πρὸς τὸν Κύριον, Υἱὸν εἶναι τοῦ Ὑψίστου τοῦτον μαρτυροῦντα, ἅμα καὶ πονηρῶς οἰόμενα τῇ μαρτυρίᾳ οἷόν τινι κολακείᾳ μεταπείσειν τὸν τῶν ὅλων Κύριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν συνάντησε δε μόνο τον Ιησού μέσω εκείνου του ανθρώπου η λεγεώνα των πονηρών πνευμάτων, αλλά «και προσέπεσε και με φωνή μεγάλη ανακραύγασε, τι υπάρχει μεταξύ εμού και σου, Υιέ του Θεού του Υψίστου; Σε παρακαλώ, μη με βασανίσεις· διότι παρήγγειλε», λέγει, «ο Κύριος στο ακάθαρτο πνεύμα να εξέλθει από τον άνθρωπο». Από ευσπλαχνία, έχοντας φθάσει επίτηδες ο Κύριος σε εκείνη την ακτή, όπου διέμενε αυτός ο δαιμονιζόμενος, διέταζε μεν τη λεγεώνα των δαιμόνων να εξέλθει από τον άνθρωπο, χωρίς όμως να προστάζει πού να απέλθει. Γι' αυτό, το παμμίαρο εκείνο σμήνος των πονηρών πνευμάτων, έχοντας κυριευθεί από αμηχανία και φοβούμενο μήπως παραδοθεί τώρα από τον Κύριο στη μέλλουσα καταδίκη, στην προετοιμασμένη για αυτά γέεννα του πυρός, από την οποία θα παραδοθεί σε τέλεια ακινησία αφού καταργηθεί κάθε τους ενέργεια, αναγκάστηκε και να προσέλθει και να προσπέσει και να χρησιμοποιήσει ταπεινότερα και αληθινά λόγια προς τον Κύριο, μαρτυρώντας ότι Αυτός είναι Υιός του Υψίστου, ενώ ταυτόχρονα θεωρούσαν πονηρά ότι με αυτήν τη μαρτυρία, σαν με κάποια κολακεία, θα καταφέρουν να μεταπείσουν τον Κύριο των όλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἰρήνη ὑμῖν. Καὶ ταῦτα μὲν ἀναγωγικῶς. Τὸ δέ, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν; οὐχ ὡς ἀποροῦντες λέγουσιν, ἀλλὰ θαυμάζοντες· ὡς ἂν εἰ οὕτως ἔλεγον· Τίς ἐστιν οὗτος, ἀντὶ τοῦ, πόσος καὶ πηλίκος καὶ οἷος, καὶ ἐν ὅσῃ ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ταῦτα ποιεῖ; «Καὶ κατέπλευσαν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. Ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν, ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀνακράξας, προσέπεσεν αὐτῷ, καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; Δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. Παρήγγελλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. Πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαῤῥήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. Ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, λέγων·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ειρήνη σε εσάς. Και αυτά μεν ερμηνεύονται αναγωγικώς. Το δε «Ποιος άραγε να είναι αυτός;» δεν το λένε επειδή απορούν, αλλά επειδή θαυμάζουν· σαν να έλεγαν τα εξής: Ποιος είναι αυτός, αντί του, πόσο σπουδαίος και πόσο μεγάλος και τι λογής είναι, και με πόση εξουσία και δύναμη τα κάνει αυτά; «Και κατέπλευσαν στη χώρα των Γαδαρηνών, η οποία βρίσκεται απέναντι από τη Γαλιλαία. Όταν δε αυτός βγήκε στη στεριά, τον συνάντησε κάποιος άνδρας από την πόλη, ο οποίος είχε δαιμόνια από πολλά χρόνια, και δεν φορούσε ρούχο, ούτε έμενε σε σπίτι, αλλά στα μνήματα. Όταν είδε τον Ιησού, κραύγασε, έπεσε στα πόδια του, και με μεγάλη φωνή είπε: Τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμένα και σε σένα, Ιησού, Υιέ του Θεού του υψίστου; Σε παρακαλώ, μην με βασανίσεις. Διότι είχε διατάξει το ακάθαρτο πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο. Επειδή επί πολλά χρόνια τον είχε κυριεύσει, και δενόταν με αλυσίδες και δεσμά για να φυλάσσεται, όμως έσπαζε τα δεσμά και οδηγούνταν από τον δαίμονα στις ερήμους. Τον ρώτησε δε ο Ιησούς, λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες