Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:35

Έπειτα θεράπευσε τον παράλυτο δούλο του εκατοντάρχου· και στη χήρα στη Ναΐν παρέδωσε τον γιο της αναστημένο από τους νεκρούς. Εκείνην που άλειψε με μύρο τα άγια πόδια Του, την εξάγνισε με τον λόγο Του. Και κατέπαυσε τους ανέμους, καθώς και τη μεγάλη λεγεώνα των δαιμόνων. Σταμάτησε τη ρύση του αίματος, και επανέφερε στη ζωή την κόρη του Ιαείρου. Έπειτα, με πέντε άρτους και δύο ψάρια, έθρεψε κάποτε στην έρημο πέντε χιλιάδες άνδρες. Και εξέπεμψε τη λάμψη της μορφής Του.

Και οι δαίμονες ζητούν να μην εισέλθουν στην άβυσσο, αλλά να τους επιτραπεί να παραμείνουν ακόμη στη γη. Ο Κύριος τους επιτρέπει να βρίσκονται στη γη, ώστε παλεύοντας με τους ανθρώπους, να τους κάνουν πιο δοκιμασμένους. Διότι, αν δεν υπήρχαν αντίπαλοι, δεν θα υπήρχαν αγώνες, και αν δεν υπήρχαν αγώνες, δεν θα υπήρχαν στέφανοι. Μάθε όμως και πιο αλληγορικά, ότι όποιος έχει δαίμονες μέσα του, δηλαδή δαιμονικές πράξεις, δεν ντύνεται με ιμάτιο, δηλαδή δεν έχει τη στολή από το βάπτισμα, και δεν μένει σε σπίτι, δηλαδή στην Εκκλησία. Διότι δεν είναι άξιος να εισέρχεται στην Εκκλησία, αλλά στα μνήματα, δηλαδή στα δοχεία των νεκρών έργων, όπως τα πορνεία, τα τελωνεία· διότι αυτά είναι μνημεία κακίας. «Όταν δε οι βοσκοί είδαν αυτό που έγινε, έφυγαν και το ανήγγειλαν στην πόλη και στους αγρούς. Και βγήκαν για να δουν το γεγονός, και ήρθαν προς τον Ιησού, και βρήκαν να κάθεται ο άνθρωπος, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, ντυμένος και σώφρων, κοντά στα πόδια του Ιησού, και φοβήθηκαν.»