Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:39

Απόκριση του Ιωάννη: Αδελφέ, είθε να σου δώσει ο Θεός να ακούσεις, να κατανοήσεις και να κάνεις πράξη όσα σου λέγονται. Αυτό είναι δικαίωση και κατάκριση. Δικαίωση μεν, διότι θεωρείς τον εαυτό σου άξιο της διηγήσεως. Κατάκριση δε, διότι λες: «Και πώς αυτός διηγείται;» Και δεν θυμάσαι ότι «το Πνεύμα όπου θέλει πνέει;» Μπορείς να μου πεις γιατί ο Κύριος, όταν θεράπευε κάποιους, τους πρόσταζε αυστηρά να μην πουν σε κανέναν το γεγονός, ενώ σε άλλον είπε: «Πήγαινε, δείξε τον εαυτό σου στον ιερέα και πρόσφερε δώρο για τον καθαρισμό σου», και πάλι «για να χρησιμεύσει ως μαρτυρία σε αυτούς», και «Διηγήσου όσα σου έκανε ο Θεός;» Αυτά, λοιπόν, που λέγονται από τον αββά είναι προς ωφέλεια εκείνων που τα ακούνε με φόβο Θεού, αλλά προς κατάκριση εκείνων που δεν τα δέχονται με πίστη. Και ακόμη δεν μπορείς να τα διακρίνεις αυτά, διότι ακόμη μεταβάλλεται η καρδιά σου.

Κεφάλαιο βʹ. ΛΟΥΚΑΣ. Τον παρακαλούσε δε ο άνδρας, από τον οποίο είχαν εξέλθει τα δαιμόνια, να παραμείνει μαζί του. Ο Ιησούς όμως τον απέλυσε, λέγοντας: Επίστρεψε στον οίκο σου και διηγείσου όσα έκανε για εσένα ο Θεός. Και εκείνος αναχώρησε, κηρύσσοντας σε όλη την πόλη όσα έκανε για αυτόν ο Ιησούς. ΛΟΥΚΑΣ.

Έπειτα θεράπευσε τον παράλυτο δούλο του εκατοντάρχου· και στη χήρα στη Ναΐν παρέδωσε τον γιο της αναστημένο από τους νεκρούς. Εκείνην που άλειψε με μύρο τα άγια πόδια Του, την εξάγνισε με τον λόγο Του. Και κατέπαυσε τους ανέμους, καθώς και τη μεγάλη λεγεώνα των δαιμόνων. Σταμάτησε τη ρύση του αίματος, και επανέφερε στη ζωή την κόρη του Ιαείρου. Έπειτα, με πέντε άρτους και δύο ψάρια, έθρεψε κάποτε στην έρημο πέντε χιλιάδες άνδρες. Και εξέπεμψε τη λάμψη της μορφής Του.

Αφηγήθηκαν δε σε αυτούς και εκείνοι που είδαν, πώς σώθηκε ο δαιμονισμένος. Και τον παρακάλεσε όλο το πλήθος της περιχώρου των Γαδαρηνών να αναχωρήσει από αυτούς, διότι είχαν κυριευθεί από μεγάλο φόβο. Αυτός δε, αφού επιβιβάστηκε στο πλοίο, επέστρεψε. Τον παρακαλούσε δε ο άνδρας από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, να παραμείνει μαζί του. Ο Ιησούς όμως τον άφησε να φύγει, λέγοντάς του: Επίστρεψε στο σπίτι σου και διηγούσα όλα όσα έκανε για σένα ο Θεός.

Και αναχώρησε, κηρύσσοντας σε όλη την πόλη όσα έκανε σε αυτόν ο Ιησούς.» Η φυγή βέβαια των βοσκών έγινε αφορμή σωτηρίας για τους Γαδαρηνούς, αλλά εκείνοι δεν το κατάλαβαν. Διότι, ενώ έπρεπε να θαυμάσουν τη δύναμη του Σωτήρα και να πιστέψουν σε αυτόν, εκείνοι ζήτησαν, λέει, από τον Ιησού, δηλαδή τον παρακάλεσαν, να αναχωρήσει από αυτούς, επειδή φοβήθηκαν μήπως πάθουν και κάποια άλλη ζημιά, όπως ακριβώς έχασαν τους χοίρους. Εκείνος όμως που θεραπεύτηκε, φανερώνει αναντίρρητη την απόδειξη της θεραπείας.

Διότι σε τέτοιο βαθμό θεραπεύτηκε ο νους του, ώστε και να επιγνώσει τον Ιησού και να τον παρακαλεί να παραμείνει μαζί του. Επειδή, όπως φαίνεται, φοβόταν μήπως, απομακρυνόμενος από τον Ιησού, γίνει πάλι εύκολος στόχος στους δαίμονες. Ο δε Κύριος, δείχνοντάς του ότι, ακόμη και αν δεν βρίσκεται μαζί με τον Ιησού, μπορεί σκεπαζόμενος από τη χάρη Του να παραμένει ανώτερος από τη δαιμονική επήρεια, του λέει: Επίστρεφε στο σπίτι σου, και διηγού όσα έπραξε για σένα ο Θεός.