Τὸ δέ, ἀφ’ ἧς ἐξεληλύθει δαιμόνια ἑπτά, τινὲς μὲν τὸ πολλὰ νοοῦσι. Παρὰ τῇ Γραφῇ γὰρ τὸ ἑπτά, ἀντὶ τοῦ πολλά, ἐκλαμβάνεται. Τάχα δέ τις εἴποι ἄν, ὅτι ὥσπερ εἰσὶν ἑπτὰ πνεύματα τῆς ἀρετῆς, οὕτως εἰσὶν ἐκ τοῦ ἐναντίου ἑπτὰ πνεύματα τῆς κακίας. Οἷόν ἐστι πνεῦμα φόβου Θεοῦ, ἔστιν ἐκ τοῦ ἐναντίου πνεῦμα ἀφοβίας Θεοῦ, ἔστι πνεῦμα συνέσεως, ἔστιν ἀντιστρόφως πνεῦμα ἀσυνεσίας, καὶ καθεξῆς. Εἰ μὴ γοῦν ἐκβληθείη τὰ ἑπτὰ ταῦτα πνεύματα τῆς κακίας ἀπὸ τῆς ψυχῆς, οὐ δύναταί τις ἀκολουθεῖν τῷ Χριστῷ. Δεῖ γὰρ ἐκβαλεῖν πρῶτον τὸν Σατανᾶν, καὶ οὕτως ἐνοικίσαι τὸν Χριστόν. «Συνιόντος δὲ ὄχλου πολλοῦ, καὶ τῶν κατὰ πόλιν ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτόν, εἶπε διὰ παραβολῆς·
Μετάφραση
Το ότι, όμως, «από την οποία είχαν εξέλθει επτά δαιμόνια», μερικοί το κατανοούν ως «πολλά». Διότι στην Αγία Γραφή το επτά εκλαμβάνεται αντί του «πολλά». Ίσως δε να έλεγε κάποιος, ότι όπως υπάρχουν επτά πνεύματα της αρετής, έτσι υπάρχουν στον αντίποδα επτά πνεύματα της κακίας. Όπως, δηλαδή, υπάρχει πνεύμα φόβου Θεού, υπάρχει από την αντίθετη πλευρά πνεύμα αφοβίας Θεού, υπάρχει πνεύμα συνέσεως, υπάρχει αντίστροφα πνεύμα ασυνεσίας, και ούτω καθεξής. Εάν, λοιπόν, δεν εκδιωχθούν αυτά τα επτά πνεύματα της κακίας από την ψυχή, δεν μπορεί κάποιος να ακολουθήσει τον Χριστό. Διότι πρέπει να εκβάλει κανείς πρώτα τον Σατανά, και έπειτα να εγκατοικήσει μέσα του ο Χριστός. «Καθώς δε συγκεντρωνόταν μεγάλο πλήθος και έρχονταν προς αυτόν άνθρωποι από κάθε πόλη, είπε με παραβολή·
Περισσότερα
Λεπτομέρειες