Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:47

Έπειτα θεράπευσε τον παράλυτο δούλο του εκατοντάρχου· και στη χήρα στη Ναΐν παρέδωσε τον γιο της αναστημένο από τους νεκρούς. Εκείνην που άλειψε με μύρο τα άγια πόδια Του, την εξάγνισε με τον λόγο Του. Και κατέπαυσε τους ανέμους, καθώς και τη μεγάλη λεγεώνα των δαιμόνων. Σταμάτησε τη ρύση του αίματος, και επανέφερε στη ζωή την κόρη του Ιαείρου. Έπειτα, με πέντε άρτους και δύο ψάρια, έθρεψε κάποτε στην έρημο πέντε χιλιάδες άνδρες. Και εξέπεμψε τη λάμψη της μορφής Του.

Αφήνοντας δε εκείνους τους παλαιούς, ας δούμε και αυτούς που κατά το Ευαγγέλιο της χάριτος απαλλάχθηκαν από τα δεινά που τους κατείχαν. Τι επανέφερε πάλι στη ζωή την κόρη του αρχισυνάγωγου Ιαείρου, η οποία είχε πεθάνει, όπως ακούσαμε τώρα από το Ευαγγέλιο του Λουκά; Δεν ήταν η δέηση αυτού προς τον Κύριο; Τι χάρισε στους λεπρούς τον καθαρισμό; Δεν ήταν πάλι αυτή; Τι παρέσχε το φως στη διπλή δυάδα των τυφλών; Μήπως οι δύο από αυτούς δεν επιπλήττονταν από το πλήθος για να σωπάσουν, αλλά αυτοί φώναζαν πολύ περισσότερο, γι' αυτό και πέτυχαν την εκπλήρωση της προσευχής τους; Τι παρέδωσε υγιή την κόρη στη Χαναναία, αν και ήταν απορριπτέα σύμφωνα με τον νόμο; Δεν ήταν η επίμονη αίτησή της προς τον Κύριο; Και για να αφήσουμε τώρα τα υπόλοιπα, ας θυμηθούμε τους δικούς μας, που έγιναν αιώνιοι στεφανηφόροι από τον ουρανό και είναι προσκυνητοί σε εμάς: ποιος ανέδειξε τον θαυμαστό μεταξύ των μαρτύρων Νέστορα, και πριν από την ιερή του μαρτυρία, σε δεύτερο Δαβίδ εναντίον ενός νέου Γολιάθ, του Λυαίου, κερδίζοντας φανερά τη νίκη, και έπειτα, αφού αποδύθηκε τον αγώνα ενάντια στο σώμα του Λυαίου, και τον κατατρόπωσε ολοκληρωτικά, συνέτριψε ταυτόχρονα την αλαζονεία του τυράννου Ερκουλίου; Δεν ήταν η δέησή του την ώρα του αγώνα προς τον μέγα μεταξύ των αγίων Δημήτριο, και μάλιστα πριν από την τελείωση του μαρτυρίου του, και μέσω αυτού προς τον Θεό;

Και αμέσως σταμάτησε η ροή του αίματος. Διότι, όπως ακριβώς αν κάποιος πλησιάσει το μάτι σε λαμπερό φως, ή ένα ξερό κλαδί στη φωτιά, αμέσως αυτά ενεργούν, έτσι και αυτή, προσφέροντας την πίστη της σε Εκείνον που μπορούσε να θεραπεύσει, αμέσως έλαβε τη θεραπεία. Διότι δεν αναλογίστηκε τίποτα, ούτε το πολυχρόνιο της ασθένειας, ούτε την αποτυχία των ιατρών, ούτε τίποτα άλλο. Αλλά μόνο πίστεψε, και σώθηκε. Και όπως φαίνεται, πρώτα άγγιξε τον Ιησού νοητώς, και έπειτα και σωματικώς. «Και είπε ο Ιησούς: Ποιος με άγγιξε; Και ενώ όλοι το αρνούνταν, είπε ο Πέτρος και αυτοί που ήταν μαζί του: Διδάσκαλε, τα πλήθη σε συνθλίβουν και σε πιέζουν, και λες, Ποιος με άγγιξε; Ο δε Ιησούς είπε: Κάποιος με άγγιξε. Διότι εγώ κατάλαβα ότι βγήκε δύναμη από εμένα. Όταν δε η γυναίκα είδε ότι δεν πέρασε απαρατήρητη, ήλθε τρέμοντας και, αφού έπεσε στα πόδια του, ανέφερε ενώπιον όλου του λαού την αιτία για την οποία τον άγγιξε, και πώς θεραπεύτηκε αμέσως.»