Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:8

Αλλά «λέγοντας αυτά ο Κύριος φώναζε», αναφέρει, «όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει». Όχι επειδή δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αυτιά, αλλά επειδή δεν τα έχουν όλοι για να ακούν τον λόγο της σωτηρίας. Επειδή, λοιπόν, σύμφωνα με το ρητό «ο νους βλέπει και ο νους ακούει», όσοι ακούν με τον νου και με σύνεση, εκείνοι έχουν αυτιά για να ακούν. Αν όμως «είναι αγαθή η σύνεση σε όσους την κάνουν πράξη» και ο λόγος αναγνωρίζεται μέσα από τις πράξεις, τότε έχει αυτιά για να ακούει όχι αυτός που απλώς ακούει, αλλά εκείνος που υπακούει και κάνει πράξη αυτό που άκουσε.

Σπείρεται λοιπόν ο λόγος και η σωτήρια πίστη· διότι απλώνει σε όλους εξίσου τις ακτίνες της γνώσεως, αλλά δεν γίνεται εξίσου η μετοχή όσων μετέχουν σε αυτήν. Άλλοι από αυτούς γίνονται δρόμος, που δέχεται και αφήνει να περνούν όλοι οι λογισμοί· και, επειδή ο σπόρος μένει ακάλυπτος, παραδίνεται ως τροφή στα αρπακτικά πετεινά. Άλλοι πάλι γίνονται πέτρα σκληρή και άνικμη, που έχει μόνο επιφανειακό ίχνος γης· εξαιτίας αυτού δέχεται μεν τον σπόρο, επειδή όμως δεν έχει βάθος, βλαστάνει γρήγορα, και επειδή είναι άνικμη, ξεραίνεται ακόμη γρηγορότερα. Άλλοι βλαστάνουν μεν, αλλά συμπνίγονται από τα αγκάθια —εννοώ τις βιοτικές μέριμνες— και η γη, αν και έχει πολύ χώμα, γίνεται άκαρπη. Άλλοι όμως είναι γη καλή και εύφορη κατά την προαίρεση· συλλαμβάνουν τον σπόρο του θείου λόγου και του φόβου, ποτίζονται από την υγρασία της ουράνιας δρόσου, κυοφορούν με θείο πόθο και γεννούν πνεύμα σωτήριο· και πνεύμα λέγω τις ενέργειες του Πνεύματος.

Βγήκε ο σπορέας για να σπείρει τον σπόρο του. Και ενώ έσπερνε, άλλος μεν έπεσε δίπλα στον δρόμο και καταπατήθηκε, και τα πουλιά του ουρανού τον κατέφαγαν. Άλλος έπεσε πάνω στην πέτρα, και αφού φύτρωσε ξεράθηκε, επειδή δεν είχε υγρασία. Και άλλος έπεσε ανάμεσα στα αγκάθια, και τα αγκάθια, αφού φύτρωσαν μαζί, τον έπνιξαν. Και άλλος έπεσε στην αγαθή γη, και αφού φύτρωσε, έκανε καρπό εκατονταπλάσιο.

Λέγοντας αυτά, φώναζε: «Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει». Τον ρωτούσαν δε οι μαθητές του, λέγοντας, ποια είναι αυτή η παραβολή; Εκείνος δε είπε: «Σε εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται με παραβολές, ώστε βλέποντας να μη βλέπουν, και ακούγοντας να μην καταλαβαίνουν». Αυτό που είπε ο Δαβίδ παλαιά στο πρόσωπο του Χριστού, αυτό τώρα εκπληρώθηκε. Διότι λέει: «Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολές». Μιλάει, λοιπόν, ο Κύριος παραβολικά για πολλούς λόγους· και για να κάνει πιο προσεκτικούς αυτούς που ακούν, και να διεγείρει τον νου τους στην αναζήτηση των όσων λέγονται. Διότι εμείς οι άνθρωποι συνηθίζουμε να εξετάζουμε με περιέργεια όσα λέγονται με σκοτεινό τρόπο, ενώ τα σαφή να τα περιφρονούμε· αλλά και για να μην κατανοούν οι ανάξιοι αυτά που λέγονται μυστηριωδώς. Και για πολλά άλλα μιλάει με παραβολές. Βγήκε λοιπόν ο σπορέας, δηλαδή, ο Υιός του Θεού βγήκε από τους Πατρικούς κόλπους και από την κρυφιότητά του, και έγινε φανερός. Ποιος όμως βγήκε;