Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8:9

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Επηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ῥητέον δὲ καὶ ἔτι, ὅτι εἰκόνες εἰσὶν ὥσπερ αἱ παραβολαὶ πραγμάτων οὐχ ὁρατῶν, νοητῶν δὲ μᾶλλον καὶ πνευματικῶν· ὃ γὰρ ἰδεῖν οὐκ ἔνεστι τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς, τοῦτο δείκνυσιν ἡ παραβολὴ τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι, διὰ τῶν ἐν αἰσθήσει καὶ οἷον ἁπτῶν πραγμάτων διαμορφοῦσα καλῶς τὴν τῶν νοητῶν ἰσχνότητα. Ἴδωμεν τοίνυν ὁποίαν ἡμῖν ἐξυφαίνει τὴν νόησιν, τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος. <Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες, τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη.> (A f. 122 b, B f. 68). Τίς δὲ ἄρα ἐστὶ τῆς παραβολῆς ὁ σκοπὸς, καὶ ὅποι ποτὲ βλέπει τῆς παραβολῆς τὸ βάθος, παρ᾽ αὐτοῦ μάθωμεν τοῦ συνθέντος αὐτήν. Ἠγνόησαν ταῦτα πρὸ ἡμῶν οἱ μακάριοι μαθηταὶ, καὶ προσῄεσαν τῷ Σωτῆρι, παρακαλοῦντες καὶ λέγοντες· «Τί ἐστιν αὕτη ἡ παραβολή;»—(A f. 123, C f. 123). Ἀλλ᾽ ἴδωμεν ποία τίς ἐστιν ἡ πρόφασις, δι᾽ ἣν ἁρπάζεται τὰ ἐν ταῖς ὁδοῖς. Σκληρὰ καὶ ἀνήροτός ἐστι πᾶσά πως ὁδὸς, διὰ τὸ τοῖς ἁπάντων ὑποκεῖσθαι ποσὶ, καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐγχώννυται τῶν σπερμάτων. Οὐκοῦν ὅσοι τὸν νοῦν ἔχουσι σκληρὸν, οὐκ εἰσδύεται ἐν αὐτοῖς θεῖόν τι καὶ ἱερὸν νουθέτημα, δι᾽ οὗ δύναται καρποφορεῖν τὰ εἰς ἀρετὴν αὐχήματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει να λεχθεί επίσης ότι οι παραβολές είναι σαν εικόνες πραγμάτων μη ορατών, αλλά μάλλον νοητών και πνευματικών· διότι ό,τι δεν είναι δυνατόν να δει κανείς με τα μάτια του σώματος, αυτό το φανερώνει η παραβολή στα μάτια της διανοίας, απεικονίζοντας με επιτυχία την λεπτότητα των νοητών πραγμάτων μέσα από αισθητά και, τρόπον τινά, απτά πράγματα. Ας δούμε λοιπόν ποιο νόημα μας υφαίνει ο λόγος του Σωτήρος. <«Τον ρωτούσαν δε οι μαθητές λέγοντας, τι σημαίνει αυτή η παραβολή;»> (A f. 122 b, B f. 68). Ποιος άραγε είναι ο σκοπός της παραβολής και πού αποβλέπει το βάθος της, ας το μάθουμε από τον ίδιο που την συνέθεσε. Τα αγνόησαν αυτά πριν από εμάς οι μακάριοι μαθητές, και προσήλθαν στον Σωτήρα, παρακαλώντας και λέγοντας: «Τι σημαίνει αυτή η παραβολή;» — (A f. 123, C f. 123). Αλλά ας δούμε ποια είναι η αιτία για την οποία αρπάζονται όσα πέφτουν στους δρόμους. Σκληρός και ακαλλιέργητος είναι γενικά κάθε δρόμος, επειδή πατιέται από τα πόδια όλων, και κανένας από τους σπόρους δεν χώεται μέσα τους. Επομένως, σε όσους έχουν τον νου σκληρό, δεν εισδύει μέσα τους καμία θεία και ιερή νουθεσία, μέσω της οποίας να μπορούν να καρποφορήσουν τα καυχήματα της αρετής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Ἀναστασίαν
Σπείρεται τοίνυν λόγος καὶ πίστις σωτήριος· πᾶσι γὰρ ἐπίσης ἐφίησι τὰς ἀκτῖνας τῆς γνώσεως, ἀλλ’ οὐκ ἐπίσης τῶν μετεχόντων ἡ μέθεξις γίνεται. Ἃ μὲν γὰρ αὐτῶν ὁδὸς γίνεται πάντας λογισμοὺς δεχομένη καὶ παραπέμπουσα καὶ <διὰ> τὸ ἀνέωτος εἶναι τὸν σπόρον βορᾶν πετεινοῖς φιλοτιμουμένη ἁρπάγμοσιν. Ἃ δὲ πέτρα σκληρά τε καὶ ἄνικμος ἴχνος γῆς ἐπιπολὲς φέρουσα, δι’ ἣν τὸν μὲν σπόρον δέχεται καὶ βάθος οὐκ ἔχουσα φύει μὲν τάχιστα, καὶ <διὰ> τὸ ἄνικμος εἶναι θᾶττον ξηραίνεται. Ἃ δὲ φύει μέν, ἀλλ’ ἀκάνθαις, βιωτικαῖς λέγω μερίμναις, συμπνίγεται καὶ ἄκαρπος ἡ πολύχους γίνεται. Ἃ δὲ γῆ καλή τε καὶ πίων ἐστὶ τὴν προαίρεσιν, καὶ συλλαμβάνει σπέρμα θείου λόγου καὶ φόβου καὶ ἰκμάδι δρόσου οὐρανίας ἀρδεύεται καὶ ὠδίνει πόθῳ θείῳ καὶ τίκτει πνεῦμα σωτήριον, πνεῦμα δέ φημι τὰς ἐνεργείας τοῦ πνεύματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σπείρεται λοιπόν ο λόγος και η σωτήρια πίστη· διότι απλώνει σε όλους εξίσου τις ακτίνες της γνώσεως, αλλά δεν γίνεται εξίσου η μετοχή όσων μετέχουν σε αυτήν. Άλλοι από αυτούς γίνονται δρόμος, που δέχεται και αφήνει να περνούν όλοι οι λογισμοί· και, επειδή ο σπόρος μένει ακάλυπτος, παραδίνεται ως τροφή στα αρπακτικά πετεινά. Άλλοι πάλι γίνονται πέτρα σκληρή και άνικμη, που έχει μόνο επιφανειακό ίχνος γης· εξαιτίας αυτού δέχεται μεν τον σπόρο, επειδή όμως δεν έχει βάθος, βλαστάνει γρήγορα, και επειδή είναι άνικμη, ξεραίνεται ακόμη γρηγορότερα. Άλλοι βλαστάνουν μεν, αλλά συμπνίγονται από τα αγκάθια —εννοώ τις βιοτικές μέριμνες— και η γη, αν και έχει πολύ χώμα, γίνεται άκαρπη. Άλλοι όμως είναι γη καλή και εύφορη κατά την προαίρεση· συλλαμβάνουν τον σπόρο του θείου λόγου και του φόβου, ποτίζονται από την υγρασία της ουράνιας δρόσου, κυοφορούν με θείο πόθο και γεννούν πνεύμα σωτήριο· και πνεύμα λέγω τις ενέργειες του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ταῦτα λέγων, ἐφώνει, Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, τίς εἵη ἡ παραβολὴ αὕτη; Ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι, καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.» Ὅπερ εἶπεν ὁ Δαυῒδ πάλαι ἐν προσώπῳ Χριστοῦ, τοῦτο νῦν ἐξέβη. Ἀνοίξω γάρ, φησίν, ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου. Φθέγγεται τοίνυν ὁ Κύριος παραβολικῶς διὰ πολλά· καὶ ἵνα γὰρ προσεκτικωτέρους ποιήσῃ τοὺς ἀκούοντας, καὶ διεγείρῃ αὐτοῖς τὸν νοῦν εἰς ζήτησιν τῶν λεγομένων. Εἰώθαμεν γὰρ οἱ ἄνθρωποι τὰ μὲν σκοτεινῶς λεγόμενα περιεργάζεσθαι, τὰ δὲ σαφῆ περιφρονεῖν· καὶ ἵνα οἱ ἀνάξιοι τῶν μυστηριωδῶς λεγομένων μὴ ἐπακούωσι. Καὶ διὰ πολλὰ ἄλλα ἐν παραβολαῖς φθέγγεται. Ἐξῆλθεν οὖν ὁ σπείρων, τουτέστιν, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθεν ἐκ τῶν κόλπων τῶν Πατρικῶν, καὶ ἀπὸ τῆς κρυφιότητος αὐτοῦ, καὶ ἐμφανὴς ἐγένετο. Τίς δὲ ἐξῆλθεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέγοντας αυτά, φώναζε: «Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει». Τον ρωτούσαν δε οι μαθητές του, λέγοντας, ποια είναι αυτή η παραβολή; Εκείνος δε είπε: «Σε εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται με παραβολές, ώστε βλέποντας να μη βλέπουν, και ακούγοντας να μην καταλαβαίνουν». Αυτό που είπε ο Δαβίδ παλαιά στο πρόσωπο του Χριστού, αυτό τώρα εκπληρώθηκε. Διότι λέει: «Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολές». Μιλάει, λοιπόν, ο Κύριος παραβολικά για πολλούς λόγους· και για να κάνει πιο προσεκτικούς αυτούς που ακούν, και να διεγείρει τον νου τους στην αναζήτηση των όσων λέγονται. Διότι εμείς οι άνθρωποι συνηθίζουμε να εξετάζουμε με περιέργεια όσα λέγονται με σκοτεινό τρόπο, ενώ τα σαφή να τα περιφρονούμε· αλλά και για να μην κατανοούν οι ανάξιοι αυτά που λέγονται μυστηριωδώς. Και για πολλά άλλα μιλάει με παραβολές. Βγήκε λοιπόν ο σπορέας, δηλαδή, ο Υιός του Θεού βγήκε από τους Πατρικούς κόλπους και από την κρυφιότητά του, και έγινε φανερός. Ποιος όμως βγήκε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες