Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 9:1

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θʹ. «Τους έδωσε δύναμη και εξουσία πάνω σε όλα τα δαιμόνια, και να θεραπεύουν νόσους.» (A f. 132, B f. 88, C f. 125 b, D f. 34 b) Είναι αλήθεια να πει κανείς, ότι ο καρπός των αγαθών κόπων είναι ένδοξος. Διότι εκείνους που θέλουν να κατορθώσουν την πανάγια και αμόλυντη ζωή, στο μέτρο που είναι εφικτό στους ανθρώπους, ο Χριστός τους καταλαμπρύνει με τα δικά του χαρίσματα, και τους χαρίζει πλούσια, με τρόπο που ταιριάζει σε αγίους, την ανταπόδοση για τα κατορθώματά τους, και τους καθιστά κοινωνούς της δικής του δόξας. Δέξου ως σαφή και ξεκάθαρη απόδειξη του πράγματος αυτού, τους αγίους αποστόλους.

Δες τους να έχουν γίνει λαμπρότατοι και εστεμμένοι με δόξα υπέρτερη από την ανθρώπινη, καθώς ο Χριστός τούς παρείχε μαζί με τα άλλα και τούτο: «Διότι τους έδωσε», λέει, «δύναμη και εξουσία πάνω σε όλα τα δαιμόνια, και να θεραπεύουν νόσους». Αλλά δες πάλι τον ενανθρωπήσαντα Λόγο του Θεού να ξεπερνά το μέτρο της ανθρωπότητας και να διαπρέπει με τα αξιώματα της θεότητας· διότι είναι πέρα από τα μέτρα της ανθρωπότητας το να δίνει εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων σε όποιους θέλει, και βέβαια το να μπορεί να ελευθερώνει από τα νοσήματα όσους έχουν κυριευθεί από αυτά, και ανήκει μόνο στον Θεό· διότι η υπεροχή και η δόξα της ανώτατης φύσης δεν ενυπάρχει φυσικά σε κανένα από τα όντα, παρά μόνο σε Αυτόν. Είναι λοιπόν άξια θαυμασμού η χάρη που δόθηκε στους αγίους αποστόλους· πέρα όμως από κάθε έπαινο και θαυμασμό είναι η αφθονία Εκείνου που την παρέχει· διότι τους χαρίζει, όπως είπα, τη δική Του δόξα. Ο άνθρωπος δέχεται εξουσία κατά των πονηρών πνευμάτων και συντρίβει την τόσο αλαζονική οφρύ, εννοώ του διαβόλου. Αν και κάποτε έλεγε: «Όλη την οικουμένη θα την πιάσω με το χέρι μου σαν φωλιά πουλιών, και θα την μαζέψω σαν εγκαταλελειμμένα αυγά, και δεν υπάρχει κανείς που θα ξεφύγει ή θα μου αντιμιλήσει». Όμως έσφαλε ως προς την αλήθεια και αστόχησε στην ελπίδα του ο υπεροπτικός και θρασύς, που καυχιόταν για την αδυναμία όλων.

Αφού συγκάλεσε τους δώδεκα μαθητές του, τους έδωσε δύναμη και εξουσία, κ.τ.λ. Γι' αυτό τον λόγο ο Κύριος εξόπλιζε τους μαθητές του με θεϊκές δυνάμεις, ώστε πρώτα από όλα να καθαιρούν τα δαιμονικά στίφη και τις εχθρικές και πολεμικές παρατάξεις κατά των ανθρώπων· έπειτα να θεραπεύουν τους καταπονημένους από ασθένειες και κάθε είδους πάθη, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε όλους τους ανθρώπους να δουν τα γνωρίσματα της βασιλείας που κηρυσσόταν. Διότι έπρεπε, καθώς ανήγγειλαν ένα παράδοξο κήρυγμα, να παρέχουν στους μαθητευομένους εναργή σημεία πρωτόγνωρων και νέων αγαθών. Οι θαυμαστές δυνάμεις, λοιπόν, τα θαύματα και οι σωτήριες θεραπείες των ψυχών και των σωμάτων αποτελούσαν αληθινά δείγματα της βασιλείας του Θεού· διότι κάθε λόγος που στερείται έργων, δεν θα μπορούσε ποτέ να δημιουργήσει σταθερή πεποίθηση στους ακροατές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ'. Περί της αποστολής των δώδεκα. Περί του Ηρώδη, ότι άκουσε για τον Ιησού. Περί των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. Περί της ερωτήσεως του Κυρίου. Περί της μεταμορφώσεως του Χριστού. Περί του σεληνιαζομένου. Περί εκείνων που διαλογίζονταν ποιος είναι ο μεγαλύτερος. Περί εκείνου που εμποδιζόταν από τους μαθητές να εκδιώκει δαιμόνια. Περί του να μη ζητούν τιμωρία για όσους δεν τους δέχθηκαν. Περί εκείνου στον οποίο δεν επιτράπηκε να ακολουθήσει. «Αφού δε συγκάλεσε τους δώδεκα, τους έδωσε δύναμη και εξουσία πάνω σε όλα τα δαιμόνια, και να θεραπεύουν νόσους, και τους απέστειλε να κηρύσσουν τη βασιλεία του Θεού και να γιατρεύουν τους ασθενείς.»