Ἀπίθανον γὰρ κομιδῆ τοὺς ἀτιμάζοντας τὸ σωτήριον κήρυγμα καὶ τὸν οἰκοδεσπότην, περὶ τοὺς οἰκέτας ὁρᾶσθαι χρηστοὺς, ἢ τὰς παρ᾽ αὐτῶν εὐλογίας ζητεῖν <Οἱ δὲ ὄχλοι γνόντες, ἠκολούθησαν αὐτῷ.> (A f. 134 b) Οἱ μὲν δαιμονίων ζητοῦντες ἀπαλλαγὴν, οἱ δὲ καὶ ἀῤῥωστημάτων ἀπόθεσιν ἦσαν, οἱ καὶ τῆς παρ᾽ αὐτοῦ μυσταγωγίας γλιχόμενοι, προσεδρεύοντές τε καὶ μάλα εὐτόνως. <Ἡ δὲ ἡμέρα ἤρξατο κλίνειν, κ.τ.λ.> (A f. 134 b, C. f. 126) Κλινούσης τῆς ἡμέρας, καὶ ὅσον οὐδέπω προσδοκωμένης ἔσεσθαι τῆς ἑσπέρας, προενόουν τῶν ὄχλων οἱ μαθηταὶ, καὶ δὴ καὶ προσῄεσαν, τὰς ὑπὲρ αὐτῶν παρακλήσεις προσάγοντες.
Μετάφραση
Διότι είναι εντελώς απίθανο, εκείνοι που περιφρονούν το σωτήριο κήρυγμα και τον οικοδεσπότη, να φαίνονται καλοί απέναντι στους υπηρέτες ή να αναζητούν τις ευλογίες τους. <Και τα πλήθη, όταν το έμαθαν, τον ακολούθησαν.> (A f. 134 b) Άλλοι μεν ζητούσαν απαλλαγή από τα δαιμόνια, άλλοι θεραπεία από τις ασθένειες, και άλλοι, επιθυμώντας διακαώς τη δική του μυσταγωγία, παρέμεναν κοντά του και μάλιστα με μεγάλη επιμονή. <Και η ημέρα άρχισε να γέρνει, κ.τ.λ.> (A f. 134 b, C. f. 126) Καθώς η ημέρα έκλινε και αναμενόταν από στιγμή σε στιγμή να έρθει το βράδυ, οι μαθητές μερίμνησαν για τα πλήθη, και μάλιστα τον πλησίασαν, υποβάλλοντας παρακλήσεις υπέρ αυτών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες