Zu Lk 9, 37—40 Ἀκηκόαμεν ὅτι προσδεδράμηκέ τις Χριστῷ τῶν ἀπὸ τοῦ πλήθους παιδὸς ἀρρωστίαν οὐ φορητὴν ἐξηγούμενος· ἔφη γὰρ 〈σπαράσσεσθαι〉 μὲν αὐτὸν ἀγρίως ὑπὸ 〈πνεύματος〉 πονηροῦ, παγχάλεπον δὲ τὴν 〈συντριβὴν〉 ὑπομένειν. πλὴν οὐκ ἀμώμητον ἐποιεῖτο τὴν πρόσοδον· 〈κατεβόησε〉 γὰρ τοῦ χοροῦ τῶν ἁγίων ἀποστόλων, μὴ 〈ἰσχῦσαι〉 λέγων αὐτοὺς 〈ἐπιτιμῆσαι τῷ δαίμονι.〉 ἀλλ᾽ ἦν ἄμεινον τιμῶντα μᾶλλον τὸν Ἰησοῦν τὴν ἐπικουρίαν αἰτεῖν καὶ τὴν παρ᾽ αὐτοῦ ζητῆσαι χάριν. κατανεύει γὰρ τιμώμενος καὶ πιστευόμενος πρὸς ἡμῶν, ὅτι πάντα δύναται καὶ πρὸς οὐδὲν ὅλως ἀσθενεῖ—καὶ γάρ ἐστιν αὐτὸς 〈ὁ τῶν δυνάμεων κύριος〉 καὶ πᾶν εἴ τί πέρ ἐστιν ὅλως δυνάμεως δεκτικόν, τοῦτο πάντως ἔχει παρ᾽ αὐτοῦ τὸ εἶναι ὅ ἐστιν—, ὅταν δὲ ἀπιστῶμεν, ὑβρίζομεν αὐτοῦ τὴν δόξαν, ληψόμεθα δὲ παρ᾽ αὐτοῦ παντελῶς οὐδέν· προσεκόμισα γὰρ 〈αὐτόν,〉 φησί, 〈τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸ ἐκβαλεῖν.〉 καίτοι διὰ τὴν σὴν ἀπιστίαν οὐκ ἐνήργηκεν ἡ χάρις· ὅτι γὰρ χρὴ μετὰ πίστεως προσιέναι Χριστῷ καὶ τοῖς παρ᾽ αὐτοῦ τὴν τοῦ θεραπεύειν δύνασθαι πλουτήσασι χάριν, αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξε πανταχοῦ τὴν πίστιν αἰτῶν παρὰ τῶν προσιόντων αὐτῷ. ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας κατεβόησε δικαίως αὐτοῦ Χριστός. καὶ εἰ βούλει, ἄκουε τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγοντος·
Μετάφραση
Στο Λουκ. 9, 37-40 Ακούσαμε ότι κάποιος από το πλήθος προσέτρεξε στον Χριστό, εξηγώντας την αφόρητη αρρώστια του παιδιού του· διότι είπε ότι σπαράσσεται άγρια από πονηρό πνεύμα και ότι υπομένει πολύ οδυνηρή συντριβή. Όμως, η προσέλευσή του δεν ήταν άμεμπτη· διότι κατηγόρησε τον χορό των αγίων αποστόλων, λέγοντας ότι δεν μπόρεσαν να επιτιμήσουν τον δαίμονα. Αλλά θα ήταν προτιμότερο, τιμώντας μάλλον τον Ιησού, να ζητήσει τη βοήθεια και να εκζητήσει τη δική Του χάρη. Διότι Εκείνος συγκατανεύει όταν τιμάται και όταν πιστεύεται από εμάς ότι τα πάντα δύναται και σε τίποτα απολύτως δεν αδυνατεί —επειδή ακριβώς Αυτός είναι ο Κύριος των δυνάμεων, και οτιδήποτε είναι απολύτως δεκτικό δυνάμεως, αυτό οπωσδήποτε αντλεί από Αυτόν το να είναι αυτό που είναι—, όταν όμως απιστούμε, προσβάλλουμε τη δόξα Του, και δεν πρόκειται να λάβουμε απολύτως τίποτα από Αυτόν. «Διότι τον έφερα», λέει, «στους μαθητές σου, και δεν μπόρεσαν να το εκβάλουν». Καίτοι ήταν εξαιτίας της δικής σου απιστίας που δεν ενέργησε η χάρη· διότι το ότι πρέπει κανείς να προσέρχεται με πίστη στον Χριστό και σε όσους έχουν πλουτίσει από Αυτόν τη χάρη να μπορούν να θεραπεύουν, ο Ίδιος μας το δίδαξε, ζητώντας παντού την πίστη από όσους Τον πλησίαζαν. Για τον λόγο αυτόν ο Χριστός τον επέπληξε δικαίως. Και αν θέλεις, άκουσε τον ευαγγελιστή να λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες