Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 9:44

Στο Λουκ. 9, 43 εξ. Όλα όσα έκανε ο Ιησούς, ήταν άξια θαυμασμού από όλους. Διότι σε κάθε ενέργειά του έλαμπε κάτι το εξαιρετικό και θείο, ώστε να αληθεύει η Γραφή που λέει: «Δόξα και μεγαλοπρέπεια θα επιθέσεις επάνω του». Αν και «όλοι» βέβαια «θαύμαζαν με όλα όσα έκανε» ο Ιησούς, ο ίδιος ωστόσο δεν είπε τα όσα ακολουθούν σε όλους, αλλά «στους μαθητές του», ότι: Αν και είναι τέτοια όλα όσα κάνω, ώστε όλοι να τα θαυμάζουν, εντούτοις κατανοήστε, σε πόσο βαθμό «πρόκειται να ταπεινώσω» τον εαυτό μου «παραδιδόμενος» υπέρ όλων, για να σηκώσω την αμαρτία του κόσμου. Για να γνωρίσουν λοιπόν με ακρίβεια το μυστήριό του οι μυσταγωγοί της οικουμένης, χρήσιμα και αναγκαία κάνει την προαναγγελία και λέει: «Βάλτε εσείς στις καρδιές σας τους λόγους αυτούς· διότι ο Υιός του Ανθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων». Και ποια είναι η αφορμή που προετοίμασε τον Χριστό να πει αυτά, θεωρώ αναγκαίο να το πω. Ανέβασε λοιπόν «στο όρος τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και μεταμορφώθηκε μπροστά τους· έλαμψε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο». Τους έδειξε τη δόξα, με την οποία θα λάμψει στον κόσμο στους κατάλληλους καιρούς, και έπειτα, «αφού κατέβηκε από το όρος», ελευθέρωσε κάποιον από πονηρό και σκληρό πνεύμα. Αλλά έπρεπε οπωσδήποτε αυτός να υπομείνει το σωτήριο για εμάς πάθος και να ανεχτεί τη σκληρότητα των Ιουδαίων.

Διότι δες το θαύμα, ότι ούτε στο μνήμα τους εμφάνισε αυτούς ούτε κοντά στον σταυρό, αλλά όταν αποκάλυπτε σε εμάς ένα μέρος της δόξας του ως αρραβώνα, τότε έφερε μαζί του τους αγίους, εννοώ τον Μωυσή και τον Ηλία, για να τους υποδείξει ως συγκληρονόμους της βασιλείας του. ⟨Σχόλιο⟩ ⟨ιη⟩. «Φωνή από τη νεφέλη: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός». ⟨Έλεγχος⟩ ⟨ιη⟩. Σε όλους είναι φανερό ότι η νεφέλη δεν βρίσκεται στο ανώτατο σημείο ούτε υπάρχει υπεράνω του ουρανού, αλλά μέσα στη δική μας κτίση, απ' όπου και κατευθύνθηκε η φωνή προς τον Σωτήρα. Εάν λοιπόν ο Πατέρας ομιλεί μέσα από τη νεφέλη, υποδεικνύοντας στους μαθητές τον Υιό του, ο δημιουργός δεν είναι κάποιος άλλος, αλλά ο ίδιος, ο οποίος έδωσε μαρτυρία για τον Υιό του μέσω της νεφέλης και δεν δεσπόζει μόνο σε όσα βρίσκονται υπεράνω του ουρανού, όπως εσύ ισχυρίζεσαι. ⟨Σχόλιο⟩ ⟨ιθ⟩. «Παρακάλεσα τους μαθητές σου». Πλάι δε στο «δεν μπόρεσαν να το εκβάλουν» υπήρχε: «και λέει προς αυτούς: ω γενεά άπιστη, έως πότε θα σας ανέχομαι;» ⟨Έλεγχος⟩ ⟨ιθ⟩. Το «έως πότε» είναι δηλωτικό του χρόνου της ένσαρκης παρουσίας του, και το «ω γενεά άπιστη» (ελέχθη), επειδή οι προφήτες τέλεσαν θεοσημεία στο όνομά του και είχαν πιστέψει, όπως διαπιστώνουμε ότι πράττει ο Ηλίας, ο Ελισσαίος και οι υπόλοιποι. ⟨Σχόλιο⟩ ⟨κ⟩. «Διότι ο Υιός του Ανθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων». ⟨Έλεγχος⟩ ⟨κ⟩.

«Βάλτε εσείς στα αυτιά σας τα λόγια αυτά. Διότι ο Υιός του ανθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων. Αυτοί όμως αγνοούσαν τον λόγο τούτο, και ήταν καλυμμένος από αυτούς, για να μην τον καταλάβουν. Και φοβούνταν να τον ρωτήσουν για το λόγο αυτόν.» Όλοι οι άλλοι βέβαια θαύμαζαν για όλα όσα έκανε ο Ιησούς, όχι μόνο για το ένα τούτο θαύμα. Εκείνος όμως, αφήνοντας τους άλλους, συνομιλεί με τους μαθητές και λέει: Βάλτε εσείς όλα αυτά, και τα θαύματα και τα λόγια που ειπώθηκαν με αφορμή τα θαύματα, στα αυτιά σας. Γιατί; Διότι πρόκειται να παραδοθώ και να σταυρωθώ, ώστε, όταν με δείτε σταυρωμένο, να μη νομίσετε ότι το έπαθα αυτό από αδυναμία. Διότι αυτός που κάνει τέτοια θαύματα, θα μπορούσε και να μη σταυρωθεί. Εκείνοι όμως αγνοούσαν τον λόγο αυτόν, και ήταν καλυμμένος από αυτούς. Και γιατί έγινε αυτό; Για να μη λυπηθούν πριν από την ώρα τους, και ταραχθούν από τον φόβο. Συγκαταβαίνοντας λοιπόν ο Θεός στην αδυναμία τους, και καθοδηγώντας τους σαν μικρά παιδιά, δεν επέτρεπε να κατανοήσουν τα όσα λέγονταν για τον σταυρό. Δες όμως και τη δική τους ευλάβεια, πώς δίσταζαν από ευλάβεια να ρωτήσουν, ή μάλλον φοβούνταν. Διότι ο φόβος είναι επίταση της ευλάβειας, όπως και η ευλάβεια είναι συγκρατημένος φόβος. «Και μπήκε ανάμεσά τους διαλογισμός για το ποιος από αυτούς να είναι άραγε ο μεγαλύτερος.»