Ἀνήνεγκε μὲν τοὺς κορυφαίους αὐτῶν εἰς τὸ ὄρος, καὶ μεταμορφωθεὶς ἔδειξεν αὐτοῖς τὴν δόξαν, μεθ᾽ ἧς κατὰ καιροὺς ἐπιλάμψει· κατελθὼν δὲ ἐκ τοῦ ὄρους, πονηροῦ καὶ ἀπηνοῦς πνεύματος ἠλευθέρωσέ τινα. Ἀλλ᾽ ἔδει πάντως αὐτὸν τὸ σωτήριον ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομεῖναι πάθος, καὶ τῆς Ἰουδαίων ἀνασχέσθαι σκαιότητος· οὗ γεγονότος, οὐδὲν ἀπεικὸς ἐννοεῖν ἐν θορύβοις ἔσεσθαι τοὺς μαθητὰς, καὶ τοιαῦτά που καθ᾽ ἑαυτοὺς ἐννοεῖν τε καὶ λέγειν· Ὁ τοσοῦτος, ὁ νεκροὺς ἀναστήσας ἐν ἐξουσίᾳ θεοπρεπεῖ, ὁ θαλάσσαις ἐπιτιμῶν καὶ πνεύμασιν, ὁ λόγῳ συντρίβων τὸν Σατανᾶν, πῶς ἥλω νυνὶ, καὶ τοῖς τῶν φονώντων ἐμπέπτωκε βρόχοις; Ἆρ᾽ οὖν ἠπατήμεθα, Θεὸν εἶναι νομίζοντες αὐτόν; Ἵν᾽ οὖν εἰδεῖεν τὸ πάντως ἐσόμενον, ἀπόθετον ὥσπερ εἰς νοῦν ποιεῖσθαι κελεύει τὸ μυστήριον· «Θέσθε γὰρ ὑμεῖς, φησὶν, εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν.» Τὸ δὲ ὑμεῖς ἐν τούτοις, διαστέλλοντός ἐστιν ἀπὸ τῶν ἄλλων αὐτούς. Ἤθελε γὰρ εἰδέναι αὐτοὺς τὸ συμβησόμενον, οὐ μὴν καὶ λαλεῖν ἑτέροις· τούς τε γὰρ ἀγελαίους λαθεῖν ἔδει, ὅτι πείσεται· καὶ αὐτοὺς πεπληροφορημένους, ὅτι ἀναβιῴη πατήσας τὸν θάνατον, διαφυγεῖν ἑτοίμως τὰ ἐκ τοῦ σκανδαλίζεσθαι βλάβη. <Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα τοῦτο.> (B f. 96 b) Πῶς ἠγνόουν οἱ μαθηταὶ τὸ Χριστοῦ μυστήριον, πλεισταχοῦ διὰ τῆς τοῦ νόμου σκιᾶς προγραφόμενον;
Μετάφραση
Ανέβασε βέβαια τους κορυφαίους από αυτούς στο όρος, και μεταμορφωμένος τους έδειξε τη δόξα με την οποία στους κατάλληλους καιρούς θα λάμψει· και κατεβαίνοντας από το όρος, ελευθέρωσε κάποιον από ένα πονηρό και σκληρό πνεύμα. Αλλά έπρεπε οπωσδήποτε Αυτός να υπομείνει το σωτήριο για εμάς πάθος, και να ανεχθεί τη σκληρότητα των Ιουδαίων· και όταν αυτό θα συνέβαινε, δεν είναι καθόλου παράλογο να σκεφτούμε ότι οι μαθητές θα βρίσκονταν σε ταραχή, και θα σκέφτονταν και θα έλεγαν μέσα τους τέτοια πράγματα: «Ένας τόσο σπουδαίος, που ανέστησε νεκρούς με θεοπρεπή εξουσία, που επιτιμά τις θάλασσες και τα πνεύματα, που με έναν λόγο συντρίβει τον Σατανά, πώς συνελήφθη τώρα και έπεσε στις παγίδες των δολοφόνων; Άραγε απατηθήκαμε, νομίζοντας ότι αυτός είναι Θεός;» Για να γνωρίζουν λοιπόν αυτό που οπωσδήποτε θα συνέβαινε, τους παραγγέλλει να εναποθέσουν το μυστήριο στον νου τους· «Βάλτε εσείς», λέει, «στις καρδιές σας». Το «εσείς» σε αυτή την περίπτωση τους διαχωρίζει από τους άλλους. Διότι ήθελε να γνωρίζουν αυτοί αυτό που επρόκειτο να συμβεί, αλλά να μην το πουν σε άλλους· διότι έπρεπε να μείνει κρυφό από το πλήθος το ότι επρόκειτο να πάθει, και οι ίδιοι, έχοντας πληροφορηθεί πλήρως ότι θα αναστηθεί πατώντας τον θάνατο, να αποφύγουν εύκολα τη βλάβη από τον σκανδαλισμό. <Αυτοί όμως αγνοούσαν αυτόν τον λόγο.> Πώς αγνοούσαν οι μαθητές το μυστήριο του Χριστού, το οποίο προδιαγραφόταν σε πάρα πολλά σημεία μέσα από τη σκιά του νόμου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες