Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 9:47

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἰδὼν τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενος παιδίου ἔστησεν αὐτὸ παρ᾿ ἑαυτῷ

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν
εἰ δὲ δή τις εἴη νεανικὸς καὶ τῶν τοιούτων ἐπέκεινα φέροιτο βρόχων, μέτεισιν εὐκόλως ψυχικοῖς ἀρρωστήμασι τὰς κατ᾽ αὐτῶν ἀρτύων ἐπιβουλάς· ἐνσπείρει γάρ τι τῶν ἀπᾳδόντων θεῷ καὶ τὸ φιλόδοξον ἐγείρει πάθος κατὰ βραχὺ κατασείων εἰς ἐπάρατον ὑπεροψίαν. πάθος δὴ οὖν διακένου δόξης εἰσδεδράμηκέ τινα τῶν ἁγίων ἀποστόλων· τὸ γὰρ ὅλως 〈διαλογίζεσθαι τὸ τίς ἂν εἴη μείζων αὐτῶν,〉 φιλονεικοῦντός ἐστι καὶ τὸ προεστάναι τῶν ἄλλων ἐπιθυμοῦντος. πλὴν οὐκ ἐνύσταξεν ὁ σώζειν εἰδὼς δηλονότι Χριστός· εἶδεν ἐν τῇ τοῦ μαθητοῦ διανοίᾳ τὸν ἐπ᾽ αὐτῷ δὴ τούτῳ 〈διαλογισμὸν〉 ὥσπερ τινὰ 〈ῥίζαν πικρίας ἄνω φύουσαν〉 κατὰ τὸ γεγραμμένον, καὶ πρὶν εἰς ὕψος ἀρθῆναι, πρὶν ἁδρυνθῆναι ἐκ ῥίζης αὐτῆς ἀναβοθρεύει τὸ κακόν· ἀρχόμενα γὰρ ἐν ἡμῖν τὰ πάθη νικᾶται ῥαδίως, ἁδρυνθέντα δὲ δυσαπόβλητά ἐστι καὶ οὐ μετρίως ἀναισχυντεῖ. πῶς οὖν ἄρα τὸ φιλόδοξον ἀποκείρει πάθος ὁ πνευμάτων ἰατρός; 〈ἐπελάβετο παιδίου,〉 φησί, καὶ 〈ἔστησεν αὐτὸ παρ᾽ ἑαυτῷ.〉 ὠφελείας δὲ πρόφασιν ἐποιεῖτο τὸ χρῆμα καὶ αὐτοῖς τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις καὶ ἡμῖν δὲ τοῖς μετ᾽ ἐκείνους· παραβόσκεται γὰρ ἡ τοιάδε νόσος ὡς ἐπίπαν τοὺς ἀνθρώπους οἵπερ ἂν εἶεν ἐν ὑπεροχῇ τῇ κατά τινων. τίνος οὖν ἄρα τύπον καὶ εἰκόνα τὸ παρενεχθὲν ἐποιεῖτο παιδίον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν πάλι κάποιος είναι σθεναρός και κατορθώνει να προσπερνά τέτοιες παγίδες, τον καταδιώκει εύκολα με ψυχικά νοσήματα, εξυφαίνοντας επιβουλές εναντίον του· διότι σπέρνει κάτι από όσα δεν είναι αρεστά στον Θεό και διεγείρει το πάθος της φιλοδοξίας, παρασύροντάς τον σιγά σιγά σε καταραμένη υπεροψία. Το πάθος, λοιπόν, της μάταιης δόξας είχε εισχωρήσει σε κάποιον από τους αγίους αποστόλους· διότι το να διαλογίζονται έστω και το ποιος θα ήταν ο μεγαλύτερος ανάμεσά τους, είναι ίδιον ανθρώπου που φιλονικεί και επιθυμεί να προΐσταται των άλλων. Εντούτοις δεν αδράνησε εκείνος που γνωρίζει να σώζει, δηλαδή ο Χριστός· είδε στη διάνοια του μαθητή τον διαλογισμό ακριβώς για το θέμα αυτό, σαν κάποια ρίζα πικρίας που φυτρώνει, σύμφωνα με τις Γραφές, και πριν ανυψωθεί, πριν θεριέψει, ξεριζώνει το κακό από την ίδια τη ρίζα του· διότι τα πάθη, όταν πρωτοεμφανίζονται μέσα μας, νικούνται εύκολα, ενώ όταν θεριέψουν, αποβάλλονται δύσκολα και γίνονται εξαιρετικά αναιδή. Πώς, λοιπόν, ο ιατρός των πνευμάτων εξαλείφει το πάθος της φιλοδοξίας; «Έλαβε ένα μικρό παιδί», λέει, «και το έστησε δίπλα του». Και χρησιμοποίησε την πράξη αυτή ως αφορμή για ωφέλεια, τόσο για τους ίδιους τους αγίους αποστόλους όσο και για εμάς τους μεταγενέστερους· διότι αυτού του είδους η νόσος τρέφεται κατά κανόνα στους ανθρώπους που έχουν κάποια υπεροχή έναντι άλλων. Τίνος πράγματος, λοιπόν, αποτελούσε τύπο και εικόνα το μικρό παιδί που παρουσιάστηκε μπροστά τους;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐπελάβετο τὸ παιδίον, καὶ ἔστησεν αὐτὸ παρ᾽ ἑαυτῷ. Ὠφελείας δὲ χάριν ἐποιεῖτο τὸ χρῆμα καὶ αὐτοῖς τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις, καὶ ἡμῖν δὲ τοῖς μετ᾽ ἐκείνους. Περιβόσκεται γὰρ ἡ τοιάδε νόσος ὡς ἐπίπαν τοὺς ἀνθρώπους, εἴπερ ἂν εἶεν ἐν ὑπεροχῇ τῇ κατά τινων [cod.> KATAPÍNWN]. *TÍNOS OU)=N A)=RA TÚPON KAÌ εἰκόνα τὸ παρενεχθὲν ἐποιεῖτο παιδίον; Ἀπονήρου καὶ ἀφιλοδόξου ζωῆς· ἀκαπάλευτον γὰρ ἔχει τὴν γνώμην, ἀνώθευτον τὴν καρδίαν, καὶ ἔστιν ἐν ἁπλότητι διαλογισμῶν· οὐ φιλοδοξίας ἐρᾷ, οὐκ οἶδεν ὑπεροχῆς τρόπον. Εἶτά φησιν, ὅτι· «Ὃς ἂν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου,» καὶ τὰ ἑξῆς· τουτέστιν, «Ὁ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων, οὗτος ἔσται μέγας,» τὸν μετριόφρονα λέγων, καὶ οὐδὲν ὑψηλὸν περὶ ἑαυτοῦ λογιζόμενον δι᾽ εὐλάβειαν. <Ὃς ἂν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, κ.τ.λ.> (B f. 98 b) Ὅτε τοίνυν τοῖς τιμῶσιν ἁγίους εἷς τε καὶ ὅμοιος ὁ μισθὸς, κἂν μικρὸν εἴη τις τυχὸν, κἂν τῶν ἐν προὔχοντι μέτρῳ τε καὶ δόξῃ («Ὁ δεχόμενος γὰρ, φησὶ, τὸ παιδίον τοῦτο, ἐμὲ δέχεται, καὶ τὸν Πατέρα μου»), πῶς οὐχ ἕωλον παντελῶς τὸ ἀλλήλοις φιλονεικεῖν, καὶ πρωτείων ἐρᾷν; Διατρανοῖ δὲ ἐπὶ πλέον τὸν ἐπὶ τούτῳ τῷ λόγῳ σκοπὸν, καί φησιν, τὸν μικρότερον ἐν πᾶσι διὰ ταπεινοφροσύνην, τοῦτον εἶναι μέγαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πήρε το παιδί, και το έστησε δίπλα του. Και το έκανε αυτό προς ωφέλεια και των ίδιων των αγίων αποστόλων, αλλά και εμάς που ήρθαμε μετά από αυτούς. Διότι μια τέτοια ασθένεια καταβοσκεί συνήθως τους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται σε θέση υπεροχής έναντι κάποιων άλλων. Τίνος πράγματος λοιπόν αποτελούσε τύπο και εικόνα το παιδί που παρουσιάστηκε; Της απονήρευτης και χωρίς φιλοδοξίες ζωής· διότι έχει άδολη σκέψη, ανόθευτη καρδιά και διακρίνεται από απλότητα λογισμών· δεν αγαπά τη φιλοδοξία, δεν γνωρίζει τον τρόπο της υπεροχής. Έπειτα λέει ότι: «Όποιος δεχθεί αυτό το παιδί στο όνομά μου», και τα εξής· δηλαδή, «Εκείνος που είναι ο μικρότερος ανάμεσα σε όλους σας, αυτός θα είναι μέγας», εννοώντας τον μετριόφρονα και εκείνον που από ευλάβεια δεν συλλογίζεται τίποτα το υψηλό για τον εαυτό του. «Όποιος δεχθεί αυτό το παιδί στο όνομά μου, κ.τ.λ.» Εφόσον λοιπόν, για εκείνους που τιμούν τους αγίους, ο μισθός είναι ένας και όμοιος, είτε κάποιος τυχαίνει να είναι μικρός, είτε ανήκει σε εκείνους που έχουν εξέχον μέτρο και δόξα («Διότι αυτός που δέχεται αυτό το παιδί», λέει, «δέχεται εμένα, και τον Πατέρα μου»), πώς δεν είναι εντελώς μάταιο το να φιλονικούν μεταξύ τους και να επιθυμούν τα πρωτεία; Διατρανώνει δε ακόμη περισσότερο τον σκοπό του μέσω αυτού του λόγου και λέει, ότι εκείνος που είναι ο μικρότερος από όλους εξαιτίας της ταπεινοφροσύνης του, αυτός είναι ο μέγας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὁ δὲ Ἰησοῦς, ἰδὼν τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενος παιδίου, ἕστησεν αὐτὸ παρ’ ἑαυτῷ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τὸ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται, δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με. Ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων, οὗτος ἔσται μέγας. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε Ιησούς, βλέποντας τον διαλογισμό της καρδιάς τους, έπιασε ένα παιδί, το έστησε δίπλα του, και τους είπε: Όποιος δεχθεί αυτό το παιδί στο όνομά μου, δέχεται εμένα· και όποιος δεχθεί εμένα, δέχεται αυτόν που με απέστειλε. Διότι αυτός που είναι ο μικρότερος ανάμεσα σε όλους σας, αυτός θα είναι μεγάλος. Αποκρινόμενος δε ο Ιωάννης είπε:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες