Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 9:49

Στο Λουκ. 9, 49 κ.ε. Άραγε το κεντρί του φθόνου χτύπησε τους αγίους μαθητές; Άραγε φθονούν εκείνους που προκόβουν; «Εμποδίζεις», πες μου, «αυτόν που στο όνομα του Χριστού συντρίβει τα πονηρά δαιμόνια;» Και όμως, πώς δεν έπρεπε μάλλον να κατανοήσουν ότι δεν ήταν ο ίδιος ο εργάτης αυτών των παραδόξων έργων, αλλά η χάρη που βρισκόταν μέσα του η οποία επιτελούσε το παράδοξο, προφανώς με τη δύναμη του Χριστού; Πώς λοιπόν εμποδίζεις αυτόν που διαπρέπει εν Χριστώ; «Ναι», λέει, «διότι δεν μας ακολουθεί». Και τι πειράζει, εάν δεν έχει συγκαταλεχθεί μεταξύ των αγίων αποστόλων εκείνος που στεφανώνεται από τη χάρη του Χριστού; Πάρα πολλές είναι οι διαφορές των χαρισμάτων που προέρχονται από τον Χριστό. Και αυτό το διδάσκει ο μακάριος Παύλος λέγοντας ότι σε άλλον μεν δίνεται λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σε άλλον πίστη, και σε έτερον χαρίσματα ιαμάτων. Τι σημαίνει λοιπόν το «Δεν συμπορεύεται μαζί μας»; Ο Σωτήρας έδωσε στους αγίους αποστόλους εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, ώστε να τα εκβάλλουν και να θεραπεύουν κάθε νόσο και κάθε αδυναμία μέσα στον λαό· και πράγματι ενήργησαν. Επέστρεψαν λοιπόν χαίροντες και λέγοντας: «Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε εμάς στο όνομά σου». Νόμισαν, επομένως, ότι σε κανέναν άλλον, παρά μόνο σε αυτούς επιτρεπόταν να φέρουν το αξίωμα που τους δόθηκε. Γι' αυτό προσέρχονται ζητώντας να μάθουν, εάν επιτρέπεται και σε άλλον να πράττει κάτι τέτοιο. Έχουμε κάτι παρόμοιο και στα αρχαιότερα κείμενα των Γραφών.

Ο δε Ιησούς, βλέποντας τον διαλογισμό της καρδιάς τους, έπιασε ένα παιδί, το έστησε δίπλα του, και τους είπε: Όποιος δεχθεί αυτό το παιδί στο όνομά μου, δέχεται εμένα· και όποιος δεχθεί εμένα, δέχεται αυτόν που με απέστειλε. Διότι αυτός που είναι ο μικρότερος ανάμεσα σε όλους σας, αυτός θα είναι μεγάλος. Αποκρινόμενος δε ο Ιωάννης είπε:

«Διδάσκαλε, είδαμε κάποιον να βγάζει δαιμόνια στο όνομά σου και τον εμποδίσαμε, επειδή δεν ακολουθεί μαζί μας». Και ο Ιησούς του είπε: «Μην τον εμποδίζετε. Διότι όποιος δεν είναι εναντίον μας, είναι υπέρ μας». Το πάθος της κενοδοξίας υπεισήλθε στους αποστόλους. Διότι φαίνεται πως το πάθος αυτό διεγέρθηκε μέσα τους εξαιτίας του ότι δεν θεραπεύτηκε ο δαιμονιζόμενος.

Αυτό δε που λέγει, είναι το εξής: Εσείς νομίζετε ότι, εάν φανείτε επιβλητικοί και φιλόδοξοι, τότε θα αρέσετε στους πολλούς και τότε περισσότεροι θα σας υποδεχθούν. Εγώ όμως σας λέγω ότι τόσο πολύ χαίρομαι με την απλότητα, και σε τέτοιο βαθμό χαρακτηρίζει αυτή τους δικούς μου μαθητές, ώστε όποιος δεχθεί τον απλούστατο και άκακο άνθρωπο ως μαθητή μου (διότι αυτό σημαίνει το «στο όνομά μου»), εμένα δέχεται. Διότι εκείνος που δέχεται τον αλαζόνα, ούτε δικό μου μαθητή δέχεται, ούτε εμένα. Αποκρινόμενος δε ο Ιωάννης είπε: «Κύριε, είδαμε κάποιον να εκβάλλει δαιμόνια στο όνομά σου, και τον εμποδίσαμε». Ποια είναι η σύνδεση του λόγου που είπε ο Ιωάννης προς εκείνα που είπε ο Κύριος;