Ἀπεδέχετο δὲ καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἰδωλολάτρην ὄντα τὸν ἑκατόνταρχον, καὶ δὴ καὶ ἔφασκεν “Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, παρ᾽ οὐδενὶ τοσαύτην πίστιν εὗρον ἐν ”τῷ Ἰσραήλ.” ἐπάρατος οὖν ὁ θύων Θεῷ τὸ κατεφθαρμένον, καίτοι ἐνὸν αὐτῷ τοῖς ἀμείνοσι τιμᾶν, εἴπερ ἐν ποιμνίοις ἔχει, καθάπερ ἔφην ἀρτίως, τὸ ἄμωμόν τε καὶ ἄρσεν. σημειωτέον δὲ, ὅτι τὸ ἄρσεν εἰς θυσίαν αἰτεῖ, καίτοι τοῦ νόμου προστεταχότος καταθύειν Θεῷ καὶ θήλεα. φαμὲν οὖν, ὅτι αἱ κατ᾽ εὐχὴν θυσίαι, τουτέστι τὰ ἑκούσια, τὸ ἄμωμόν τε καὶ ἄρσεν ἐδέχοντο θῦμα, καὶ ἦν ὁ τύπος εἰς τὸν προσάγοντα, μονονουχὶ παρεγγυῶντος τοῦ νόμου, ὅτι χρὴ τοὺς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναβαίνειν ἐθέλοντας τῷ Θεῷ, ἀνδρείους τε εἶναι καὶ παθῶν ἀμείνους καὶ μώμου παντὸς ἀπωτάτω. αἱ δέ γε ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσαγόμεναι θυσίαι, τὸ θῆλυ πάντως ἐδέχοντο ἀπὸ τῶν ἀμνῶν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐρίφων. αἴνιγμα δὲ καὶ τοῦτο τῆς τῶν προσαγόντων ἀσθενείας ἦν. ἄναλκι γὰρ τὸ θῆλυ, καὶ τῶν ἀρσένων ὡς ἐν ἰσχύϊ δεύτερον. ἁμαρτία δὲ πᾶσα δρῷτο ἂν ἠσθενηκότος τοῦ νοῦ, καὶ οὔτι που μᾶλλον τὴν πνευματικὴν σώζοντος εὐρωστίαν. <Καὶ νῦν ἡ ἐντολὴ αὕτη πρὸς ὑμᾶς, τοὺς ἱερεῖς.
Μετάφραση
Και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός αποδέχτηκε τον εκατόνταρχο παρόλο που ήταν ειδωλολάτρης, και μάλιστα έλεγε: "Αλήθεια σας λέω, σε κανέναν δεν βρήκα τόση πίστη μέσα στον Ισραήλ". Επικατάρατος, λοιπόν, είναι εκείνος που θυσιάζει στον Θεό το φθαρμένο, παρότι του είναι δυνατόν να τον τιμήσει με τα καλύτερα, εάν βέβαια έχει στα κοπάδια του, όπως μόλις είπα, το άμωμο και το αρσενικό. Πρέπει να σημειωθεί ότι ζητά ως θυσία το αρσενικό, παρόλο που ο νόμος είχε προστάξει να θυσιάζονται στον Θεό και θηλυκά. Λέμε λοιπόν ότι οι θυσίες από τάμα, δηλαδή οι εκούσιες, δέχονταν ως θύμα το άμωμο και το αρσενικό, και αυτός ήταν ο τύπος για εκείνον που προσέφερε, σαν να παρήγγειλε ο νόμος ότι εκείνοι που θέλουν να αναβούν ως οσμή ευωδίας στον Θεό πρέπει να είναι ανδρείοι, ανώτεροι από τα πάθη και πολύ μακριά από κάθε μώμο. Αντιθέτως, οι θυσίες που προσφέρονταν για τις αμαρτίες δέχονταν οπωσδήποτε το θηλυκό από τους αμνούς και τα ερίφια. Και αυτό επίσης ήταν αλληγορία της αδυναμίας εκείνων που τις προσέφεραν. Διότι το θηλυκό είναι ανίσχυρο, και ως προς τη δύναμη δεύτερο από τα αρσενικά. Και κάθε αμαρτία διαπράττεται όταν ο νους έχει εξασθενήσει, και όχι βέβαια όταν διατηρεί την πνευματική του ευρωστία. <Και τώρα η εντολή αυτή απευθύνεται προς εσάς, τους ιερείς.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες