Πατερικές αναφορές στο ΜΑΛΑΧΙΑΣ 2:16

Εκείνο λοιπόν που «ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος ας μην το χωρίζει». <Και να προσέχετε στο πνεύμα σας, και τη γυναίκα της νεότητάς σου να μην την εγκαταλείψεις· αλλά εάν την μισήσεις και την αποδιώξεις, λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ ο Θεός του Ισραήλ, η ασέβεια θα καλύψει τους διαλογισμούς σας, λέγει ο Κύριος· και να προσέχετε στο πνεύμα σας και να μην εγκαταλείψετε τη διαθήκη.> Ενώ λοιπόν ο νόμος διαγορεύει σαφώς και απροκάλυπτα, ότι επιτρέπεται σε όσους το επιθυμούν να δίνουν στις συζύγους τους διαζύγιο, και να απαλλάσσονται χωρίς κατηγορία από τη σύζυγό τους, φαινόταν κάπως να αντιτίθενται προς τα παλαιά θεσπίσματα όσα λέγονται μέσω της φωνής του Προφήτη, ο οποίος παραπέμπει σε δίκη και καταλογίζει έγκλημα παρανομίας σε εκείνον που τολμά να αποδιώξει και να αποχωριστεί τη γυναίκα του. Με μεγάλη πνευματική οικονομία, λοιπόν, μέσω των παραπάνω, ούτε καθιστά ανενεργή την αρχαία εντολή, ούτε βέβαια επιτρέπει σε κάποιους να την κάνουν πρόφαση για ανόσιες πράξεις. Διότι δεν σημαίνει ότι, επειδή ο νόμος επέτρεψε να δίνεται το διαζύγιο, εξαιτίας αυτού είστε και απαλλαγμένοι ευθυνών όταν το δίνετε, προκειμένου να προσκολληθείτε σε αλλόφυλες γυναίκες. Αλλά, έστω και αν επιτρέπεται να χωρίσει κάποιος τη γυναίκα του, και αυτό να γίνεται με νομικές αποφάσεις, φυλαχθείτε στο πνεύμα σας από το να εγκαταλείψετε τη γυναίκα της νεότητάς σας. Διότι αυτό είναι το καλύτερο, έστω κι αν ο νόμος επέτρεψε σε όσους το επιθυμούν το διαζύγιο.

Εάν δε από μίσος την αποπέμψεις, λέει ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ· δηλαδή, αν κάνοντας την αποπομπή να φαίνεται εύλογη και δικαιολογημένη, προσγράψεις στο βιβλίο του διαζυγίου «Τη μίσησα και την αποπέμπω»· έπειτα, κάποια ασέβεια καλύψει τις σκέψεις σου, δηλαδή, αν κυριαρχήσει στις σκέψεις σου η ασεβής και βέβηλη ηδονή, και το ότι τη μίσησες είναι απλώς μια μάταιη πρόφαση, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεσαι ηττημένος από την ομορφιά άλλων, και θέλεις να προσκολληθείς σε ξένες γυναίκες, φυλάξου να μην την εγκαταλείψεις, ειδάλλως θα είσαι ολότελα και εξάπαντος καταραμένος. Διότι είπα ότι: «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος τον άνθρωπο που τα κάνει αυτά, έως ότου ταπεινωθεί και εκδιωχθεί από τα σκηνώματα του Ιακώβ και από εκείνους που προσφέρουν θυσία στον Κύριο τον Παντοκράτορα». Και αυτά μεν αφορούν την προφανή και άμεση έννοια του λόγου. Πρέπει όμως να προσέχουν και όσοι έχουν κληθεί μέσω της πίστεως στον αγιασμό, μήπως τυχόν παρασυρθούν στις βέβηλες αιρέσεις, σαν να πρόκειται για γυναίκες μισητές στον Θεό και αλλογενείς. Διότι για την πνευματική τους καρποφορία τούς αρκεί η καθαρή και άμωμη παιδαγωγία των διδασκάλων της Εκκλησίας, η οποία μάλιστα σχεδόν τους αναδεικνύει σε πατέρες ευγενών τέκνων, καθώς γεννούν νοητά από αγαθή καρδιά τα καυχήματα της αγάπης προς τον Θεό· στον Οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Επειδή εσύ ανταποδίδεις τον θάνατο υπέρ ημών· θέλοντας να αναγάγει τη θεολογία σε εκείνον, για τον οποίο ιδού τέτοια διακήρυξε ο Σοφονίας: να ευλαβείστε το πρόσωπο του Κυρίου του Θεού ημών, διότι είναι εγγύς η ημέρα του Κυρίου, διότι ετοίμασε ο Κύριος ο Θεός τη θυσία του· θέλοντας να αναγάγει τη θεολογία σε εκείνον, τον οποίο ούτε ο προφήτης Μαλαχίας αγνόησε· και αυτός λέει τα εξής: τη γυναίκα της νεότητός σου μην την εγκαταλείψεις· αλλά εάν τη μισήσεις και την αποδιώξεις, λέει ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, ασέβεια θα καλύψει τα διανοήματά σου, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτωρ· θέλοντας να αναγάγει τη θεολογία σε εκείνον, για τον οποίο ένας άλλος προφήτης, ο Αγγαίος, εξέθεσε τα εξής: και άκουσε ο Ζοροβάβελ του Σαλαθιήλ από τη φυλή του Ιούδα, και ο Ιησούς του Ιωσεδέκ, ο μέγας ιερέας, και όλοι οι εναπομείναντες του λαού τη φωνή του Κυρίου του Θεού τους· θέλοντας να αναγάγει τη θεολογία σε εκείνον, για τον οποίο ο Ζαχαρίας με λόγια, ιδού, και το πάθος κήρυξε και την αξία του φανέρωσε: και θα έλθει ο Κύριος ο Θεός, και όλοι οι άγιοι μαζί του· και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, δεν θα υπάρχει φως, ούτε ημέρα, ούτε νύχτα, αλλά προς το εσπέρας θα υπάρξει φως· διότι η πορεία γινόταν μεν κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά δεν ήταν ημέρα· διότι η νύχτα, λαμβάνοντας προσταγή, επεσκίασε την ημέρα, αλλά προς το εσπέρας έγινε φως· διότι η ημέρα έλαβε και πάλι το δικό της φως· θέλοντας να αναγάγει τη θεολογία σε εκείνον, τον οποίο ο μέγιστος Ησαΐας διασάλπισε με τέτοιο τρόπο: Ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων θα εξέλθει και θα συντρίψει τον πόλεμο, και θα διεγείρει ζήλο.