Πατερικές αναφορές στο ΜΑΛΑΧΙΑΣ 2:9

Διότι, εάν εκείνοι που ηγούνται εκτρέπονται από το πρέπον, πώς δεν θα συνέβαινε οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο να απομακρυνθούν μαζί τους και οι υπήκοοι, και να ολισθήσει μαζί με τους προϊσταμένους το τμήμα του λαού που βρίσκεται σε κατώτερη θέση και το οποίο μειονεκτεί ως προς τη σύνεση; Διότι, όπως ακριβώς ένας νόμιμος και όσιος ιερέας θα κάνει τον λαό που βρίσκεται υπό την καθοδήγησή του να μιμηθεί τα δικά του κατορθώματα, έτσι θα συμβεί και το αντίθετο. Διότι, εάν οι ίδιοι διέφθειραν τη διαθήκη του Λευί, πώς ήταν λογικό εκείνοι που διδάχθηκαν από αυτούς να θεωρούν τον νόμο σεβαστό; <Και εγώ σας κατέστησα εξουθενωμένους και περιφρονημένους σε όλα τα έθνη, επειδή εσείς δεν φυλάξατε τις οδούς μου, αλλά προσωποληπτούσατε κατά την εφαρμογή του νόμου.> Ανατρέχει στις αμαρτίες των πατέρων, και τους υπενθυμίζει τις παλαιές κατηγορίες. Και επειδή δεν ήταν σταθεροί στην τήρηση του νόμου, γι' αυτόν τον λόγο λέγει ότι παραδόθηκαν σε εκείνους που τους οδήγησαν στην αιχμαλωσία οικτροί και καταβεβλημένοι και έχοντας στερηθεί κάθε ευσπλαχνία. Διότι, τι το δυσάρεστο δεν τους συνέβη να πάθουν; Ή σε ποιες συμφορές δεν περιέπεσαν οι ταλαίπωροι; Αλλά εάν θέλετε, λέγει, να μάθετε ξανά τις αιτίες της οργής που ξέσπασε εναντίον σας, θα τον ακούσετε να λέγει: Επειδή εσείς δεν φυλάξατε τις οδούς μου, αλλά προσωποληπτούσατε κατά την εφαρμογή του νόμου.

Προσέφεραν λοιπόν σκυθρωποί και δακρυσμένοι, σχεδόν θρηνώντας πάνω στα θύματα και λέγοντας στους ιερουργούς: «Αυτά προέρχονται από κόπους, δηλαδή δεν αποκτήθηκαν χωρίς μόχθο, αλλά βρέθηκαν με δυσκολία, σαν από ιδρώτα και πόνο». Έπειτα, πώς είναι δυνατόν, λέει (ο Θεός), να είναι άξιο να επιβλέψω σε τέτοια θυσία, ή πώς θα μπορούσα πλέον να κάνω δεκτό αυτό που προσφέρεται από μη αγαθή προαίρεση; Διότι είναι αρμόζον να προσφέρει κανείς θυσία με ιλαρότητα, εορτάζοντας και ευφραινόμενος. Και αυτό νομίζω ότι είναι εκείνο που ειπώθηκε ορθά μέσω της φωνής του Παύλου σε αυτούς που συγκεντρώνουν τις εισφορές: «Όχι με λύπη ή από ανάγκη, διότι ο Θεός αγαπά αυτόν που δίνει με ιλαρότητα». Επομένως, εάν προσφέρουμε θυσία με ιλαρότητα, ο Θεός θα επιβλέψει, θα την αποδεχθεί και θα την επαινέσει, και αφού την αποδεχθεί, θα μας τιμήσει και θα μας ευλογήσει. Θεωρώ δε ότι είναι αναγκαίο για την ωφέλειά μας να εφαρμόσουμε και μια άλλη ερμηνεία στα προκείμενα. Διότι ο Θεός των όλων θεωρούσε επικατάρατο, και πολύ δίκαια, αυτόν που βεβήλωνε τη διαθήκη των πατέρων, με το να συνάπτεται με αλλόφυλες γυναίκες, αφού πρώτα εκδιώκονταν εκείνες του ιδίου γένους, οι οποίες πολλές φορές είχαν καταδικαστεί χωρίς καμία αιτία. Κατηγορούσε δε, εκτός από αυτά, και κάποιους από τους ιερείς ότι προσωποληπτούσαν ως προς τον νόμο, και μάλιστα έλεγε: «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος τον άνθρωπο που τα κάνει αυτά, έως ότου ταπεινωθεί από τα σκηνώματα του Ιακώβ και από αυτούς που προσφέρουν θυσία στον Κύριο τον Παντοκράτορα».

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ. ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. «Εσείς που παροξύνετε τον Θεό με τα λόγια σας, και είπατε: Σε τι τον παροξύναμε; Στο ότι λέτε: Καθένας που πράττει το πονηρό είναι καλός ενώπιον του Κυρίου, και σε αυτούς αυτός ευαρεστήθηκε, και πού είναι ο Θεός της δικαιοσύνης;» Προηγουμένως είπα, ότι όχι με έναν τρόπο, αλλά μάλλον με πολλούς ο Θεός των όλων πικραινόταν εναντίον εκείνων που προέρχονταν από το αίμα του Λευί. Και επικρίνοντας την αμέλεια των ιερουργών έλεγε: «Και φέρνετε τα κλεμμένα και τα χωλά και τα άρρωστα», και προσέθετε σε αυτά: «Και προσωποληπτείτε εφαρμόζοντας τον νόμο». Διότι τιμώντας όχι όπως έπρεπε, και δείχνοντας άκαιρο σεβασμό σε κάποιους από αυτούς που προσέρχονταν, καταδίκαζαν με ανόσιο τρόπο τους πιο αδύναμους, και διέπρατταν πλεονεξία εις βάρος μερικών, μην κρίνοντας δίκαια, σύμφωνα με τον νόμο, αλλά βγάζοντας μεροληπτική και άνιση απόφαση. Ή ίσως κάπου και αρπάζοντας τους κλήρους που δεν τους ανήκαν καθόλου. Και χαίρονταν με τις δωροδοκίες, και έκαναν κατάχρηση των τιμών της ιεροσύνης, και συμπεριφέρονταν αλαζονικά στους υφισταμένους τους. Βλέποντας κάποιοι από αυτούς που είχαν υποστεί τις αδικίες να έχουν αυτή την πορεία βίου, την τόσο άδοξη και πέρα για πέρα παράνομη, σχεδόν έμειναν έκπληκτοι. Διότι δεν υπήρχε καμία επίπληξη εναντίον τους από τον Θεό, ούτε αυτά που συμβαίνουν μερικές φορές από οργή σε όσους συνηθίζουν να καταφρονούν, αλλά αντίθετα ζούσαν μέσα σε απολαύσεις και τρυφή.

Ετοιμάζουν τα χέρια τους για το κακό. Ο άρχοντας ζητεί, και ο κριτής μίλησε ειρηνικά λόγια, σύμφωνα με την επιθυμία της ψυχής του.» «Εσείς παρεκκλίνατε από την οδό· κάνατε πολλούς να προσκόψουν. Και εγώ σας παρέδωσα εξουθενωμένους σε όλα τα έθνη, επειδή παίρνατε δώρα κατά την εφαρμογή του νόμου.» «Γίνεται δίκη, και ο κριτής λαμβάνει δώρα. Γι' αυτό καταλύθηκε ο νόμος, και δεν φτάνει μέχρι τέλους η δίκη, διότι ο ασεβής καταδυναστεύει τον δίκαιο.» «Οι άρχοντές της μέσα σε αυτήν είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, οι κριτές της σαν λύκοι της Αραβίας.» «Οι άρχοντές σου είναι απειθείς, συνεργάτες κλεφτών, αγαπούν τα δώρα, επιδιώκουν ανταποδόματα, δεν αποδίδουν δικαιοσύνη στα ορφανά και δεν δίνουν προσοχή στη δίκη των χηρών.» «Θα εγκαταστήσω νεαρούς ως άρχοντές τους, και εμπαίκτες θα τους κυριεύσουν.» «Όταν απλώνετε τα χέρια σας, θα αποστρέφω το πρόσωπό μου από εσάς. Διότι τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα.» «Αλίμονο σε εκείνους που δικαιώνουν τον ασεβή εξαιτίας δώρων, και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Γι' αυτό, όπως καίγεται η καλαμιά από τα αναμμένα κάρβουνα, και καταφλέγεται από την αναμμένη φλόγα, έτσι η ρίζα τους θα γίνει σαν ξερό χόρτο, και το άνθος τους θα υψωθεί σαν σκόνη. Διότι δεν θέλησαν να εφαρμόσουν τον νόμο του Κυρίου Σαβαώθ, αλλά περιφρόνησαν τον λόγο του Αγίου του Ισραήλ.» «Αλίμονο σε εκείνους που καταγράφουν πονηρία.

Και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά· διότι δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεό, όπως ισχυρίζονται οι μοιχειανοί, ότι τάχα οι νόμοι του δεν ισχύουν εξίσου για όλους, αλλά στην περίπτωση των βασιλέων, όπως λένε, υποχωρούν και τροποποιούνται. Και πού είναι το ευαγγέλιο των βασιλέων; Αλλά όντως έχουν ασεβήσει πάρα πολύ, μη κατανοώντας ότι ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις προσώπων, όπως είπε ο ιερός απόστολος, ούτε ότι ο ίδιος μέσω ενός από τους προφήτες, ελέγχοντάς τους, λέει: εσείς δεν τηρήσατε τις οδούς μου, αλλά δείξατε προσωποληψία στην εφαρμογή του νόμου. Ένας Θεός δεν σας δημιούργησε; Δεν υπάρχει ένας πατέρας για όλους σας; Γράφει δε και ο Σολομών τα εξής: ακούστε λοιπόν, βασιλιάδες, και κατανοήστε. Και μετά από άλλα: ότι, αν και είστε υπηρέτες της βασιλείας του Υψίστου, δεν κρίνατε ορθά ούτε τηρήσατε τον νόμο ούτε πορευθήκατε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Φρικτά και γρήγορα θα παρουσιαστεί μπροστά σας, διότι αυστηρή κρίση επιβάλλεται στους άρχοντες. Διότι ο Δεσπότης των πάντων δεν θα υπολογίσει κανένα πρόσωπο.