Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 1:10

Ο δε Σημ γεννά τον Αρφαξάδ, ο Αρφαξάδ γεννά τον Καϊνάν, ο Καϊνάν τον Σάλα, ο Σάλα τον Έβερ, ο Έβερ τον Φαλέκ, ο Φαλέκ τον Ραγαύ, ο Ραγαύ τον Σερούχ, ο Σερούχ τον Ναχώρ, ο Ναχώρ τον Θάρρα, ο Θάρρα τον Αβραάμ, ο Αβραάμ τον Ισαάκ, ο Ισαάκ τον Ιακώβ, ο Ιακώβ τον Ιούδα, ο Ιούδας τον Φαρές, ο Φαρές τον Εσρώμ, ο Εσρώμ τον Αράμ, ο Αράμ τον Αμιναδάμ, ο Αμιναδάμ τον Ναασώμ, ο Ναασώμ τον Σαλμών, ο Σαλμών τον Βοόζ, ο Βοόζ τον Ιωβήδ από τη Ρουθ, ο Ιωβήδ τον Ιεσσαί, ο Ιεσσαί τον βασιλιά Δαυίδ, ο Δαυίδ τον Σολομώντα από τη σύζυγο του Ουρίου, ο Σολομών τον Ροβοάμ, ο Ροβοάμ τον Αβιά, ο Αβιά τον Ασάφ, ο Ασάφ τον Ιωσαφάτ, ο Ιωσαφάτ τον Ιωράμ, ο Ιωράμ τον Οχοζία, ο Οχοζίας τον Ιωάς, ο Ιωάς τον Αμεσία, ο Αμεσίας τον Οζία, τον ονομαζόμενο Αζαρία, ο Οζίας τον Ιωάθαμ, ο Ιωάθαμ τον Άχαζ, ο Άχαζ τον Εζεκία, ο Εζεκίας τον Μανασσή, ο Μανασσής τον Αμώς, ο Αμώς τον Ιωσία, ο Ιωσίας τον Ιεχονία, ο Ιεχονίας πάλι τον Σαλαθιήλ, ο Σαλαθιήλ τον Ζοροβάβελ, ο Ζοροβάβελ τον Αβιούδ, ο Αβιούδ τον Ελιακείμ, ο Ελιακείμ τον Ασώρ, ο Ασώρ τον Σαδώκ, ο Σαδώκ τον Αχείμ, ο Αχείμ τον Ελιούδ, ο Ελιούδ τον Ελεάζαρ, ο Ελεάζαρ τον Ματθία, ο Ματθίας τον Ιακώβ, ο Ιακώβ τον Ιωσήφ.

Βʹ. Για να ελέγξουμε, λοιπόν, την αμάθεια εκείνου που το είπε αυτό, και για να αποτρέψουμε το να σκανδαλιστεί κανείς από παρόμοια άγνοια, θα εκθέσω την αληθινή ιστορία των γεγονότων· προηγουμένως όμως είναι καιρός να εξετάσουμε το ζήτημα που μας έχει τεθεί. Ο μεν Ματθαίος κατέρχεται από τον Αβραάμ στον Δαβίδ, και έπειτα στον Σολομώντα και τους διαδόχους του μέχρι τον Ιακώβ, από τον οποίο προήλθε ο Ιωσήφ, που έφερε τον τίτλο του πατέρα του Χριστού. Ο δε Λουκάς αναφέρει ότι ο Ιωσήφ δεν κατάγεται από τον Ιακώβ, όπως λέει ο Ματθαίος, αλλά από τον Ηλί· έπειτα, ανεβαίνοντας από τον Ηλί, προχωρά σε άλλους, τους οποίους ο Ματθαίος δεν μνημόνευσε διόλου. Και ακολουθώντας κατ' αυτόν τον τρόπο μια πλάγια γραμμή, φτάνει όχι στον Σολομώντα, τον γιο του Δαβίδ, αλλά στον Νάθαν, που ήταν επίσης γιος του Δαβίδ. Θα όφειλε, αν πράγματι ο λόγος τους αφορούσε την ίδια γενεαλογία, είτε να ανεβεί μέσα από τα ίδια πρόσωπα με τον Ματθαίο, είτε ο Ματθαίος να ακολουθήσει τα ονόματα που αναφέρει ο Λουκάς. Εφόσον όμως δεν συμφώνησαν μεταξύ τους κατ' αυτόν τον τρόπο, ώστε ο ένας να λέει ότι ο Ιωσήφ είναι γιος του Ιακώβ και απόγονος του Σολομώντα του γιου του Δαβίδ, και ο άλλος ότι δεν είναι γιος του Ιακώβ, αλλά του Ηλί και απόγονος του Νάθαν του γιου του Δαβίδ, φαίνεται εξαιτίας αυτών να παρουσιάζουν μεγάλη διαφωνία μεταξύ τους. —Τι θα μπορούσε, λοιπόν, να πει κανείς για αυτό το πρόβλημα που τέθηκε; Εμπρός, αφού ανοίξουμε το μάτι της ψυχής, ας προσηλώσουμε με προσοχή τη διάνοιά μας στις ίδιες τις λέξεις και ας δούμε τι λέει ο Λουκάς: «

Και γιος αυτού ήταν ο Ιωσαφάτ. Έβδομος δε ήταν ο Ιωράμ. Ο Οζίας, και ο Ιωάθαμ, και ο Άχαζ, και ο Εζεκίας, και ο Μανασσής, και ο Αμώς, ο Ιωσίας. Έπειτα δε ο Ιεχονίας, τον οποίο οδήγησαν αιχμάλωτο στη Βαβυλώνα· ο Σαλαθιήλ, ο Ζοροβάβελ, ο Αβιούδ, και ο Ελιακείμ, ο Αζώρ. Γιος αυτού ήταν ο Σαδώκ. Και αυτού ο Αχίν. Και αυτού ο Ελιούδ.

Όσο για το «θα κάνω παιδιά, τα οποία θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη σου», αυτό είναι προφητικό. Διότι η σύζυγός του, η οποία ονομαζόταν Καλλιγόνη, συνέλαβε τότε τρία παιδιά ταυτόχρονα, τον Ανανία, τον Αζαρία και τον Μισαήλ. Αυτοί λοιπόν, αφού γεννήθηκαν και μεταφέρθηκαν ως αιχμάλωτοι μαζί με τον προφήτη Δανιήλ και σαράντα χιλιάδες Ιουδαίους στη Βαβυλώνα, εκεί, αφού ρίχτηκαν στο καμίνι, συνέθεσαν παγκόσμια υμνωδία προς τον Θεό και ανήγγειλαν τη δικαιοσύνη του Θεού, σύμφωνα με την πατρική προφητεία, στους Χαλδαίους και σε όλη τη γη. Διότι, σύμφωνα με τη γενεαλογία του θείου Ματθαίου, «ο Εζεκίας γέννησε τον Μανασσή, ο Μανασσής γέννησε τον Αμών, ο Αμών τον Ιωσία, και ο Ιωσίας τον» Ιωακείμ, και ο Ιωακείμ τον «Ιεχονία», οπότε και συνέβη η μετοικεσία στη Βαβυλώνα μαζί με τα προαναφερθέντα παιδιά. Και όσο ο Μανασσής, ο πρώτος υιός του Εζεκία, έγινε περιβόητος για την κακία και την απιστία του —αν και σώθηκε αργότερα παραδόξως με τη θεία χάρη και με θερμή μετάνοια και εξομολόγηση—, άλλο τόσο αυτά τα τρία υστερότοκα παιδιά έγιναν περιβόητα για την ευσέβειά τους και την αρετή τους, μαζί με τον θείο Δανιήλ. Μέσω αυτών, δυσδιάκριτα και δυσερμήνευτα όνειρα εξηγήθηκαν με σαφήνεια, ο Βηλ καταστράφηκε, ο Δράκοντας σκοτώθηκε, λιοντάρια φιμώθηκαν με θεϊκή δύναμη, το καμίνι που έκαιγε επταπλάσια μεταβλήθηκε σε δροσερό αεράκι που σφύριζε απαλά, και ένας ασεβής βασιλιάς με πολυάριθμο στρατό μεταστράφηκε προς την ευσέβεια.

Ο Ασά γέννησε τον Ιωσαφάτ, ο Ιωσαφάτ γέννησε τον Ιωράμ, ο Ιωράμ γέννησε τον Οζία, ο Οζίας γέννησε τον Ιωάθαμ, ο Ιωάθαμ γέννησε τον Άχαζ, ο Άχαζ γέννησε τον Εζεκία, ο Εζεκίας γέννησε τον Μανασσή, ο Μανασσής γέννησε τον Αμών, ο Αμών γέννησε τον Ιωσία.