Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 10:14

Κεφάλαιο Αʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Όποιος δέχεται εσάς, δέχεται εμένα· και όποιος δέχεται εμένα, δέχεται εκείνον που με απέστειλε. Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας από την οικία εκείνη ή από την πόλη, τινάξτε τη σκόνη των ποδιών σας. Αλήθεια σας λέω, θα είναι πιο ανεκτό για τη γη των Σοδόμων και των Γομόρρων κατά την ημέρα της κρίσεως παρά για την πόλη εκείνη. ΙΩΑΝΝΗΣ. Εκείνος που δέχεται οποιονδήποτε στείλω, δέχεται εμένα· και εκείνος που δέχεται εμένα, δέχεται εκείνον που με απέστειλε. ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ. Θεώρησα όμως αναγκαίο να στείλω προς εσάς τον Επαφρόδιτο, τον αδελφό και συνεργό και συστρατιώτη μου, που είναι και δικός σας απόστολος και λειτουργός των αναγκών μου. Και μετά από λίγα: Υποδεχθείτε τον λοιπόν εν Κυρίω με κάθε χαρά, και ανθρώπους σαν κι αυτόν να τους έχετε σε τιμή.

Κεφάλαιο λδʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τους λόγους σας, εξερχόμενοι από την οικία εκείνη ή την πόλη, αποτινάξτε τον κονιορτό από τα πόδια σας. ΛΟΥΚΑΣ. Σε όποια πόλη όμως εισέλθετε και δεν σας δεχθούν, αφού εξέλθετε στις πλατείες της, πείτε: Ακόμη και τον κονιορτό που μας κόλλησε από την πόλη σας τον αποτινάσσουμε εις βάρος σας· πλην όμως τούτο να γνωρίζετε, ότι έχει πλησιάσει σε εσάς η βασιλεία του Θεού. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν δε κατέβηκαν από τη Μακεδονία τόσο ο Σίλας όσο και ο Τιμόθεος, ο Παύλος αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του λόγου, δίνοντας μαρτυρία στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Επειδή όμως εκείνοι αντιτάσσονταν και βλασφημούσαν, αφού τίναξε τα ιμάτιά του, είπε προς αυτούς: Το αίμα σας ας πέσει στο κεφάλι σας· εγώ είμαι αθώος· από τούδε και στο εξής θα πορευθώ προς τα έθνη.

Κεφάλαιο δʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και όποιος δεν σας δεχθεί, ούτε ακούσει τους λόγους σας, βγαίνοντας από την πόλη ή την οικία εκείνη, τινάξτε τον κονιορτό από τα πόδια σας. Αλήθεια σας λέω, πιο ανεκτή θα είναι η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για την πόλη εκείνη. ΛΟΥΚΑΣ.

Μτ. 10, 11-15 Δεν θέλει να αλλάζουν τόπο με τόπο και σπίτι με σπίτι, για να μην προκληθεί λύπη σε εκείνον που τους φιλοξένησε πρώτος, ούτε να δώσουν λαβή για υποψία λαιμαργίας και αστάθειας. Και η σκόνη που τινάζεται από τα πόδια τους είναι απόδειξη της ανώφελης οδοιπορίας προς αυτούς και των κόπων που υπέμειναν για χάρη τους. Θα τιμωρηθούν δε εξίσου με τους Σοδομίτες, εφόσον εκείνοι μεν ατίμασαν τους αγγέλους, τούτοι δε τους αποστόλους.

Εάν όμως δεν σας δεχθούν, ούτε ακούσουν τον λόγο σας, αληθινά σας λέγω, η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για την πόλη εκείνη. Ποιο είναι λοιπόν το όφελος να μας δέχεστε, και να μην ακούτε αυτά που σας λέμε; Ποιο το κέρδος να μας περιποιείστε, και να μην προσέχετε τα όσα σας λέγονται; Εκείνη είναι η τιμή για εμάς, εκείνη η θαυμαστή περιποίηση, η οποία ωφελεί και εσάς και εμάς: το να μας ακούτε. Ακούστε και τον Παύλο που λέει: «Δεν γνώριζα, αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας». Άκουσε και τον Χριστό που λέει: «Όλα όσα σας πουν να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα πράττετε». Δεν καταφρονείς εμένα, αλλά την ιεροσύνη· αν με δεις γυμνό από αυτήν, τότε να καταφρονήσεις, τότε ούτε και εγώ δέχομαι να προστάζω. Όσο όμως καθόμαστε σε τούτον τον θρόνο, όσο κατέχουμε την προεδρία, έχουμε και το αξίωμα και τη δύναμη, έστω κι αν είμαστε ανάξιοι. Εάν ο θρόνος του Μωυσή ήταν τόσο σεβαστός ώστε εξαιτίας του να εισακούονται, πολύ περισσότερο είναι ο θρόνος του Χριστού.

Διότι δεν σημαίνει, λέει, επειδή είπα «Άξιος είναι ο εργάτης για την τροφή του», ότι άνοιξα για εσάς τις πόρτες όλων· αλλά και σε αυτό το ζήτημα προστάζω να επιδεικνύετε μεγάλη προσοχή και ακρίβεια. Διότι αυτό θα σας ωφελήσει και ως προς την καλή σας φήμη, αλλά και ως προς αυτήν καθαυτήν τη διατροφή σας. Εάν, δηλαδή, ο οικοδεσπότης είναι άξιος, οπωσδήποτε θα σας δώσει τροφή· και μάλιστα όταν δεν ζητάτε τίποτε περισσότερο από τα αναγκαία. Και δεν τους προστάζει μόνο να αναζητούν άξιους ανθρώπους, αλλά και να μην αλλάζουν από σπίτι σε σπίτι, ώστε ούτε αυτόν που τους φιλοξενεί να δυσαρεστούν, ούτε οι ίδιοι να αποκτήσουν τη φήμη της λαιμαργίας και της επιπολαιότητας. Διότι αυτό το φανέρωσε λέγοντας: «Εκεί να μένετε έως ότου αναχωρήσετε». Και αυτό μπορεί κανείς να το κατανοήσει και από τους άλλους ευαγγελιστές. Είδες πώς και με αυτόν τον τρόπο τους έκανε σεμνούς, και αυτούς που τους δέχονταν πρόθυμους και προσεκτικούς, δείχνοντας ότι εκείνοι είναι μάλλον που βγαίνουν κερδισμένοι, και ως προς τη δόξα και ως προς την πνευματική ωφέλεια; Έπειτα, αναλύοντας πάλι αυτό ακριβώς το ζήτημα, λέει: «Εισερχόμενοι δε στην οικία, να την ασπάζεστε. Και εάν μεν η οικία είναι άξια, ας έλθει η ειρήνη σας σε αυτήν· εάν όμως δεν είναι άξια, η ειρήνη σας ας επιστρέψει σε εσάς». Βλέπεις μέχρι ποιο σημείο δεν παραλείπει να τους δίνει λεπτομερείς οδηγίες; Και πολύ δικαιολογημένα. Διότι προετοίμαζε αθλητές της ευσέβειας και κήρυκες για όλη την οικουμένη· και προετοιμάζοντάς τους με αυτόν τον τρόπο να είναι ταπεινοί και κάνοντάς τους αγαπητούς, λέει: «Και όποιος δεν σας δεχθεί, ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας από την οικία ή από την πόλη εκείνη, εκτινάξτε τη σκόνη από τα πόδια σας».

Διότι τίποτα δεν είναι ίσο με αυτήν. Βλέπεις με πόσο πλούτο εισέρχεται ο άγιος στο σπίτι; Αυτός ο λόγος είναι μεν απλός, αποτελεί όμως πηγή για αμέτρητα αγαθά. Διότι τι θα μπορούσε να είναι ασφαλέστερο από ένα σπίτι που απολαμβάνει ειρήνη; Και οι άγιοι εύχονται ειρήνη σε εκείνους που τους υποδέχονται, όχι μόνο την ειρήνη μεταξύ τους, αλλά και την ειρήνη με τον ίδιο μας τον εαυτό. Συχνά, βέβαια, έχουμε πόλεμο στους λογισμούς μας, και χωρίς να μας ενοχλεί κανείς ταραζόμαστε, και πονηρές επιθυμίες ξεσηκώνονται συνεχώς μέσα μας. Αυτήν λοιπόν τη μάχη καταστέλλει εκείνος ο λόγος των αγίων, και δημιουργεί πολλή εσωτερική γαλήνη. Διότι, μόλις εκείνος μίλησε, κάθε διαβολική σκέψη και άτοπος λογισμός δραπέτευσε από την ψυχή μας· επομένως, λαμβάνεις περισσότερα από όσα δίνεις. «Και αν μεν σας δεχτούν», λέει, «ας έλθει η ειρήνη επάνω τους· αν όμως δεν σας δεχτούν, τινάξτε τη σκόνη από τα πόδια σας. Αλήθεια σας λέω, πιο ανεκτή θα είναι η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας κατά την ημέρα εκείνη, παρά για την πόλη εκείνη». Βλέπεις ότι τα πόδια των αγίων, όταν ατιμάζονται, πόσο πυρ επιφέρουν; Γι' αυτόν τον λόγο παραγγέλλει να τα πλένουμε, ώστε, καθώς τα περιποιούμαστε, να μας εξασφαλίσουν μεγάλη παρρησία ενώπιον του Θεού· και ταυτόχρονα μέσω αυτής της προτροπής μάς διδάσκει και τούτο, το να επιτελούμε οι ίδιοι αυτοπροσώπως όλα τα έργα της φιλοξενίας.

Ϛ΄. Ότι δε κάποιοι και εδώ και εκεί τιμωρούνται, όταν δεν λάβουν εδώ την τιμωρία που αναλογεί στο μέγεθος των αμαρτημάτων τους, άκουσε τι λέει ο Χριστός για τους Σοδομίτες. Διότι, αφού είπε ότι «Όποιος δεν σας δεχθεί, να τινάξετε τη σκόνη των ποδιών σας», πρόσθεσε λέγοντας: «Πιο ανεκτή θα είναι η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για την πόλη εκείνη». Διότι με το να πει «πιο ανεκτή», φανέρωσε τούτο: ότι και εκείνοι θα τιμωρηθούν μεν, ελαφρότερα δε, επειδή και εδώ υπέστησαν τιμωρία.

Αλλά, εάν εγκρίνετε, ας φέρουμε πρώτα στο μέσο εκείνον ο οποίος εκεί μεν τιμωρείται, εδώ δε απήλαυσε την τρυφή. Ας προσέξουν τα λεγόμενα και οι πλούσιοι και οι φτωχοί· διότι η διδασκαλία είναι χρήσιμη και στους δύο. Διότι, για το ότι και εδώ και εκεί πολλοί κρίνονται, άκου τον Χριστό που λέει: Σε όποια πόλη ή οικία εισέλθετε, μπαίνοντας στην οικία, να την χαιρετάτε λέγοντας: Ειρήνη σε αυτόν τον οίκο. Και αν μεν η οικία είναι άξια, ας έλθει η ειρήνη σας σε αυτήν· εάν όμως δεν είναι άξια, η ειρήνη σας ας επιστρέψει σε εσάς. Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας έξω από την πόλη, τινάξτε τον κονιορτό από τα πόδια σας. Αλήθεια σας λέω, θα είναι πιο ανεκτή η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και των Γομόρρων κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για την πόλη εκείνη. Σε όποια πόλη ή οικία εισέλθετε, εξετάστε ποιος είναι άξιος μέσα σε αυτήν, και εκεί να μείνετε, μέχρι να αναχωρήσετε.

Πώς όμως γίνεται άξια; «Εάν σας δεχθούν», λέγει. «Εάν όμως δεν σας δεχθούν, ούτε ακούσουν τους λόγους σας, αλήθεια σας λέω, θα είναι πιο ανεκτό για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας την ημέρα της κρίσεως, παρά για την πόλη εκείνη». Ποιο είναι λοιπόν το όφελος, ότι μας δέχεστε, αλλά δεν ακούτε τα όσα λέγονται από εμάς; Ποιο το κέρδος, ότι μας περιποιείστε, αλλά δεν προσέχετε σε όσα σας λέγονται; Εκείνη είναι τιμή για εμάς, εκείνη είναι η θαυμαστή περιποίηση που ωφελεί και εσάς και εμάς, εάν μας ακούτε. Ακούστε και τον Παύλο που λέει: «Δεν γνώριζα, αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας». Άκουσε και τον Χριστό που λέει: «Όλα όσα σας πουν να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα πράττετε». Δεν περιφρονείς εμένα, αλλά την ιεροσύνη· αν με δεις στερημένο από αυτήν, τότε περιφρόνησέ με· τότε ούτε και εγώ ανέχομαι να δίνω προσταγές. Όσο όμως καθόμαστε σε αυτόν τον θρόνο, όσο έχουμε την προεδρία, έχουμε και το αξίωμα και την εξουσία, έστω και αν είμαστε ανάξιοι. Εάν ο θρόνος του Μωυσή ήταν τόσο σεβαστός, ώστε εξαιτίας του να γίνονται ακουστοί, πολύ περισσότερο είναι ο θρόνος του Χριστού. Εκείνον εμείς διαδεχθήκαμε, από αυτόν μιλάμε, αφότου και ο Χριστός μάς ανέθεσε τη διακονία της καταλλαγής. Οι πρέσβεις, όποιοι και αν είναι, εξαιτίας του αξιώματος της πρεσβείας απολαμβάνουν πολλή τιμή.

Για κανέναν ποτέ δεν επέρχεται κορεσμός από το κέρδος, αλλά αυτό που διαρκώς λαμβάνεται, καθίσταται ύλη και προσάναμμα της επιθυμίας για περισσότερα. Μην αποδιώχνεις τους φτωχούς. Εισέρχεται ο φτωχός στην αυλή σου ζητώντας ελεημοσύνη, και δαπανά δύο ώρες χωρίς να λάβει τίποτα. Και ενίοτε διατάζεις τον δούλο σου να τον πετάξει έξω. Δεν άκουσες τον Χριστό που λέει: Σε όποια πόλη ή οικία εισέλθετε, πείτε στον οίκο εκείνο: Ειρήνη σε εσάς. Και αν μεν η οικία είναι άξια ειρήνης, ας έλθει η ειρήνη σας επάνω της· εάν όμως δεν είναι, τινάξτε και τη σκόνη από τα πόδια σας. Αλήθεια σας λέω, πιο ανεκτή θα είναι η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και των Γομόρρων την ημέρα εκείνη, παρά για τον οίκο εκείνο. Εισέρχεται ο φτωχός στην αυλή σου, και εσύ διατάζεις τον δούλο σου να τον πετάξει έξω.

Παραγγέλλει δε να παραμένουν στο ίδιο μέρος και να μην πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, για να μην κατηγορηθούν ως λαίμαργοι, και φανεί ότι προσβάλλουν εκείνους που τους φιλοξένησαν πρώτοι. «Εισερχόμενοι δε στην οικία, να την χαιρετάτε λέγοντας: Ειρήνη στον οίκο τούτο· και εάν μεν η οικία είναι άξια, ας έλθει η ειρήνη σας σε αυτήν, εάν δε δεν είναι άξια, η ειρήνη σας ας επιστρέψει σε εσάς». Με τον ασπασμό και την ειρήνη να εννοείς την ευλογία, η οποία παραμένει μόνο στους άξιους· μάθε λοιπόν από αυτό ότι προπάντων τα δικά μας έργα μάς ευλογούν. «Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας από το σπίτι ή από την πόλη εκείνη, εκτινάξτε τη σκόνη των ποδιών σας.