Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 10:4

Αλλά ας δούμε από την αρχή τον κατάλογό τους. Πρώτος, ο Σίμων που ονομάζεται Πέτρος, και ο Ανδρέας ο αδελφός του. Δεν είναι μικρό εγκώμιο και αυτό· διότι τον μεν τον ονόμασε με βάση την αρετή του, τον δε με βάση την ευγένεια του χαρακτήρα του. Έπειτα ο Ιάκωβος, ο γιος του Ζεβεδαίου, και ο Ιωάννης ο αδελφός του. Βλέπεις πώς δεν τους τοποθετεί ανάλογα με την αξία τους; Διότι κατά τη γνώμη μου ο Ιωάννης είναι ανώτερος όχι μόνο από τους άλλους, αλλά και από τον ίδιο τον αδελφό του. Έπειτα, αφού είπε, Φίλιππος και Βαρθολομαίος, πρόσθεσε: Θωμάς, και Ματθαίος ο τελώνης. Ο Λουκάς, όμως, δεν το γράφει έτσι· αντιθέτως, τον προτάσσει του Θωμά. Έπειτα, ο Ιάκωβος, ο γιος του Αλφαίου. Διότι υπήρχε, όπως προείπα, και εκείνος του Ζεβεδαίου. Έπειτα, αφού ανέφερε τον Λεββαίο, που επονομάστηκε Θαδδαίος, και τον Σίμωνα τον Ζηλωτή, τον οποίο αποκαλεί και Κανανίτη, φτάνει στον προδότη· και δεν μίλησε ως κάποιος εχθρός και πολέμιος, αλλά το διηγήθηκε έτσι, σαν να συγγράφει ιστορία. Δεν είπε: «Ο μιαρός και παμμίαρος», αλλά τον προσδιόρισε από την πόλη του: Ιούδας ο Ισκαριώτης.

Διότι υπήρχε και άλλος Ιούδας, ο Λεββαίος, ο επονομαζόμενος Θαδδαίος, τον οποίο ο Λουκάς αναφέρει ότι είναι του Ιακώβου, λέγοντας: «Ιούδας Ιακώβου». Διαχωρίζοντάς τον, λοιπόν, από αυτόν, λέει: «Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο οποίος και τον παρέδωσε». Και δεν ντρέπεται να λέει: «Ο οποίος και τον παρέδωσε». Έτσι, ποτέ δεν απέκρυπταν απολύτως τίποτα, ούτε καν όσα φαίνονταν να είναι επονείδιστα. Πρώτος δε απ' όλους και κορυφαίος ήταν ο αγράμματος, ο απλός άνθρωπος. Αλλά ας δούμε πού και σε ποιους τους στέλνει. «Αυτούς τους δώδεκα», λέει, «απέστειλε ο Ιησούς». Ποιους αυτούς; Τους αλιείς, τους τελώνες· διότι τέσσερις ήταν αλιείς και δύο τελώνες, ο Ματθαίος και ο Ιάκωβος· και ο ένας μάλιστα ήταν προδότης. Και τι τους λέει; Αμέσως τους δίνει παραγγελία, λέγοντας: «Σε οδό εθνικών να μην μεταβείτε, και σε πόλη Σαμαρειτών να μην εισέλθετε· να πορεύεστε δε μάλλον προς τα απολωλότα πρόβατα του οίκου Ισραήλ». Διότι μην νομίσετε, λέει, πως επειδή με υβρίζουν και με αποκαλούν δαιμονισμένο, ότι τους μισώ και τους αποστρέφομαι. Αντιθέτως, επιδίωξα με κάθε προθυμία να διορθώσω αυτούς πρώτους, και απομακρύνοντάς σας από όλους τους άλλους, σε αυτούς σας στέλνω ως διδασκάλους και ιατρούς. Και όχι μόνο σας εμποδίζω να κηρύξετε σε άλλους πριν από αυτούς, αλλά ούτε σας επιτρέπω να βαδίσετε σε οδό που οδηγεί εκεί, ούτε να εισέλθετε σε τέτοια πόλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι'. Περί της διαταγής των αποστόλων. «Και αφού προσκάλεσε τους δώδεκα μαθητές του, τους έδωσε εξουσία κατά των ακάθαρτων πνευμάτων, ώστε να τα εκβάλλουν, και να θεραπεύουν κάθε νόσο και κάθε ασθένεια.» Επιλέγει δώδεκα μαθητές, σύμφωνα με τον αριθμό των δώδεκα φυλών. Και αφού τους έδωσε δύναμη, αν και ήταν λίγοι, τους απέστειλε. διότι λίγοι είναι εκείνοι που πορεύονται διά της στενής οδού. Τους δίνει δε το χάρισμα της θαυματουργίας, ώστε προκαλώντας κατάπληξη με τα θαύματα να κάνουν τους ακροατές πειθήνιους στη διδασκαλία. «Τα ονόματα δε των δώδεκα αποστόλων είναι αυτά: Πρώτος ο Σίμων που λέγεται Πέτρος, και ο Ανδρέας ο αδελφός του.» Απαριθμεί τα ονόματα των αποστόλων, εξαιτίας των ψευδαποστόλων. Τοποθετεί πρώτους δε τον Πέτρο και τον Ανδρέα, επειδή είναι και πρωτόκλητοι. Έπειτα τους γιους του Ζεβεδαίου. τοποθετεί δε τον Ιάκωβο πριν από τον Ιωάννη. διότι δεν τους απαριθμεί σύμφωνα με την αξία τους, αλλά απλώς όπως έτυχε. Λέει λοιπόν: «Ιάκωβος ο γιος του Ζεβεδαίου, και Ιωάννης ο αδελφός του, Φίλιππος και Βαρθολομαίος, Θωμάς και Ματθαίος ο τελώνης, Ιάκωβος ο γιος του Αλφαίου, και Λεββαίος που επωνομάστηκε Θαδδαίος, Σίμων ο Κανανίτης, και Ιούδας ο Ισκαριώτης, αυτός που και τον παρέδωσε.» Δες την ταπείνωση του Ματθαίου, πώς έταξε τον εαυτό του μετά τον Θωμά. Όταν δε έφτασε στον Ιούδα, δεν είπε ο μιαρός, ο εχθρός του Θεού, αλλά τον ονόμασε Ισκαριώτη από την πατρίδα του.