Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 10:7

Κεφάλαιο 13. ΜΑΤΘΑΙΟΣ: Και καθώς πορεύεστε, να κηρύττετε λέγοντας: Έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών. ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄: Σε ορκίζω ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού, ο οποίος πρόκειται να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς κατά την επιφάνειά του και τη βασιλεία του· κήρυξε τον λόγο του Θεού.

Ματθ. 10, 7. Ονομάζει δε «Βασιλεία των Ουρανών» τη χάρη διά της πίστεως, την υιοθεσία διά του Πνεύματος, η οποία ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό.

Από πού είναι αυτό φανερό; Από τα ίδια του τα λόγια· διότι, αφού κάλεσε τους δώδεκα μαθητές, τους είπε: Σε δρόμο εθνικών να μην πάτε, και σε πόλη Σαμαρειτών να μην εισέλθετε· να πορεύεστε δε μάλλον προς τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ. Ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε· δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε. Μην αποκτήσετε χρυσό, ούτε άργυρο, ούτε χαλκό στις ζώνες σας. Δες τη σοφία του Διδασκάλου, πώς έκανε ελαφριά την προσταγή. Διότι, αφού είπε προηγουμένως: «Ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε», και αφού τους έδωσε άφθονη τη χάρη Του, τότε τους διέταξε αυτά, κάνοντας με την αφθονία των θαυμάτων εύκολη και ελαφριά εκείνη την πενία. Και δεν είναι μόνο από αυτό φανερό ότι αυτά είχαν διαταχθεί μόνο σε αυτούς, αλλά και από πολλά άλλα. Διότι και εκείνες τις παρθένους γι' αυτό τις τιμώρησε, επειδή δεν είχαν λάδι στις λαμπάδες τους· και σε άλλους επιρρίπτει ευθύνη, διότι τον είδαν να πεινάει και δεν τον έθρεψαν, να διψάει και δεν τον πότισαν. Αυτός λοιπόν που δεν έχει χαλκό, ούτε υποδήματα, παρά μόνο ένα ιμάτιο, πώς ήταν δυνατόν να θρέψει άλλον, πώς να ντύσει τον γυμνό, πώς να βάλει στο σπίτι του τον άστεγο;

Και τους αποκαλεί πρόβατα χαμένα, όχι αποστατημένα, επινοώντας από παντού συγχώρηση για αυτούς και προσελκύοντας τη διάθεσή τους. «Πορευόμενοι δε», λέγει, «να κηρύξετε λέγοντας ότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών». Είδες το μέγεθος της διακονίας; Είδες το αξίωμα των αποστόλων; Λαμβάνουν την εντολή να μην πουν τίποτα το αισθητό, ούτε τέτοια που έλεγαν ο Μωυσής και οι προηγούμενοι προφήτες, αλλά πράγματα καινά και παράδοξα. Διότι εκείνοι δεν κήρυτταν τέτοια πράγματα, αλλά για τη γη και τα αγαθά της γης· αυτοί όμως για τη βασιλεία των ουρανών και για όλα όσα υπάρχουν εκεί.

Τι θα μπορούσαν λοιπόν να υποθέσουν για εκείνους τους θαυμαστούς και αξιομνημόνευτους άνδρες, οι οποίοι, αφού γυμνάστηκαν στην ασκητική παλαίστρα, θεωρώντας την ως απόλαυση πιο γλυκιά από ό,τι θεωρούν άλλοι τις τέρψεις του κόσμου, έγιναν εξαιτίας αυτού αυτουργοί εκείνων των υπερφυών και εξαίσιων σημείων; Και για όσους κατέφυγαν στα πέρατα της γης, και αφού απομακρύνθηκαν από τους βιωτικούς θορύβους βρήκαν ησυχαστήριο εκεί, και αποδύθηκαν στον τραχύ και δυσβάσταχτο αγώνα της ερήμου, έχοντας ζήσει μέσα στο σώμα σαν άσαρκοι, και έχοντας ζηλώσει την αγγελική πολιτεία, διήνυσαν έτσι άμεμπτα το στάδιο του βίου, γι' αυτό και αναδείχθηκαν όλοι τους φωστήρες στον κόσμο; Με ποιο μέσο θεράπευαν τις νόσους που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη ιατρική; Με ποιο μέσο έδιωχναν τα δαιμόνια σαν να ήταν δούλοι, με πολλή ευκολία και εξουσία; Άραγε προσφέροντας θυσίες στα είδωλα ή επικαλούμενοι τον Θεό, και σεβόμενοι τον Κύριο και Θεό των όλων, και καλώντας Τον ως βοηθό στα έργα τους; Όπως λοιπόν φαίνεται σε εμάς και όπως είναι η αλήθεια, (τα έπρατταν αυτά) με τη δύναμη και τη χάρη Εκείνου που ενεργεί, και που έδωσε την εξουσία, και που είπε στους μαθητές: Πηγαίνετε και κηρύξτε λέγοντας ότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών· ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε. Και ότι: Στο όνομά μου θα εκβάλουν δαιμόνια, με γλώσσες νέες θα μιλήσουν, φίδια θα πιάσουν.

Και τρεις Σίμωνες, ο Πέτρος, ο Κανανίτης και ο προδότης. Διότι Σίμων ονομαζόταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης. «Αυτούς τους δώδεκα απέστειλε ο Ιησούς, δίνοντάς τους παραγγελία και λέγοντας: Μην πάτε σε δρόμο εθνικών και μην εισέλθετε σε πόλη Σαμαρειτών. Πηγαίνετε δε καλύτερα προς τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ. Και καθώς πορεύεστε, να κηρύττετε λέγοντας ότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών.» Αυτούς. Ποιους; Τους ψαράδες, τους απλοϊκούς, τους τελώνες.