Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 11:22

Κεφάλαιο α΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Από τότε άρχισε ο Ιησούς να κηρύττει και να λέει: Μετανοείτε· διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών... Τότε άρχισε να επιπλήττει τις πόλεις στις οποίες έγιναν τα περισσότερα θαύματά του, επειδή δεν μετανόησαν. Αλίμονό σου, Χωραζίν, αλίμονό σου, Βηθσαϊδά· διότι, αν στην Τύρο και στη Σιδώνα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού θα είχαν μετανοήσει φορώντας σάκο και καθισμένες στη στάχτη. Εντούτοις, για την Τύρο και τη Σιδώνα η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για εσάς, και τα εξής.

Και ποια, λέγει, ήταν μεγαλύτερη τιμωρία από αυτήν; Υπάρχει, αγαπητέ, και μεγαλύτερη, και φοβερότερη, και διαρκής, αυτή του μέλλοντος αιώνος. Διότι, για να βεβαιωθείς ότι, ακόμη κι αν κάποιοι υποστούν τιμωρία εδώ, δεν θα διαφύγουν την εκεί τιμωρία, αλλά θα την υποστούν ελαφρότερη εξαιτίας όσων τους συνέβησαν εδώ, ελαττώνοντας έτσι το μέγεθος των εκεί κολαστηρίων, άκου τον Χριστό που λέγει και οικτίρει τη Βηθσαϊδά: «Αλίμονό σου, Χοραζίν», λέγει, «αλίμονό σου, Βηθσαϊδά, διότι, εάν στα Σόδομα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού θα είχαν μετανοήσει με σάκο και στάχτη. Γι' αυτό σας λέγω, πιο ανεκτή θα είναι η κατάσταση για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για εσάς».

Όμως, σας λέω, για την Τύρο και τη Σιδώνα τα πράγματα θα είναι πιο ανεκτά κατά την ημέρα της κρίσεως απ' ό,τι για εσάς. Και εσύ, Καπερναούμ, που υψώθηκες μέχρι τον ουρανό, θα καταβιβαστείς μέχρι τον άδη· διότι, αν στα Σόδομα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσένα, θα είχαν παραμείνει μέχρι σήμερα.

Και το να αμαρτάνει κανείς έχοντας μπροστά του τα παραδείγματα, επιφέρει μεγαλύτερη τιμωρία. Γι' αυτό λέει: «Εσείς όμως, ούτε αφού τα είδατε, μετανοήσατε αργότερα», μολονότι απολαύσατε πολλή φροντίδα. Γι' αυτόν τον λόγο ελέγχει και την Ιερουσαλήμ λέγοντας: «Πόσες φορές θέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, και δεν θελήσατε;» Επίσης, το να αμαρτάνει κανείς ενώ ζει μέσα στην τρυφή· αυτή δηλαδή είναι η περίπτωση του Λαζάρου. Ακόμη, το αμάρτημα γίνεται βαρύτερο εξαιτίας του τόπου· πράγμα που και ο ίδιος υποδείκνυε λέγοντας: «Μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου». Αλλά και από το είδος των ίδιων των παραπτωμάτων: «Δεν είναι παράξενο, εάν συλληφθεί κάποιος να κλέβει»· και πάλι: «Έσφαξες τους γιους σου και τις κόρες σου· αυτό ξεπερνά όλες τις πορνείες σου και τα βδελύγματά σου». Και πάλι σε σχέση με τα πρόσωπα: «Εάν κάποιος αμαρτήσει σε άνθρωπο, θα προσευχηθούν γι' αυτόν· εάν όμως αμαρτήσει στον Θεό, ποιος θα προσευχηθεί γι' αυτόν;» Και όταν κάποιος ξεπερνά στη ραθυμία εκείνους που είναι πολύ χειρότεροι· πράγμα για το οποίο κατηγορεί και στον Ιεζεκιήλ: «Ούτε σύμφωνα με τα προστάγματα των εθνών δεν έπραξες». Και όταν κάποιος δεν συνετίζεται ούτε από τα παραδείγματα των άλλων: «Είδε την αδελφή της», λέει, «και τη δικαίωσε». Και όταν απολαμβάνει μεγαλύτερη φροντίδα: «Διότι, εάν στην Τύρο», λέει, «και στη Σιδώνα γίνονταν τα θαύματα αυτά, προ πολλού θα είχαν μετανοήσει· γι' αυτό θα είναι πιο ανεκτή η τιμωρία για την Τύρο και τη Σιδώνα παρά για την πόλη εκείνη». Είδες την απόλυτη ακρίβεια της δικαιοσύνης, και ότι δεν υφίστανται όλοι την ίδια τιμωρία για τα ίδια αμαρτήματα;

Διότι δεν θα υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία για εσάς, αλλά οπωσδήποτε θα κατακριθείτε. Διότι εγώ μεν τα εκπλήρωσα όλα, ενώ εσείς που απειθήσατε, αποδεικνύετε ότι εγώ είμαι δίκαιος, αφού δεν παρέλειψα τίποτα. «Τότε άρχισε ο Ιησούς να ονειδίζει τις πόλεις στις οποίες έγιναν τα περισσότερα θαύματά του, επειδή δεν μετανόησαν.» Αφού έδειξε ότι έπραξε όλα όσα έπρεπε, και εκείνοι παρέμειναν αμετανόητοι, τότε πλέον τους ονειδίζει. «Αλίμονό σου, Χοραζίν, αλίμονό σου, Βηθσαϊδά.» Για να κατανοήσεις ότι όσοι δεν πίστεψαν δεν ήταν εκ φύσεως πονηροί, αλλά από δική τους προαίρεση, μνημονεύει τη Βηθσαϊδά, από την οποία κατάγονταν ο Ανδρέας, ο Πέτρος, ο Φίλιππος και οι γιοι του Ζεβεδαίου· επομένως η πονηρία δεν προέρχεται από τη φύση, αλλά από την προαίρεση. Διότι, αν ήταν εκ φύσεως, θα ήταν και εκείνοι πονηροί. «Διότι, αν στην Τύρο και στη Σιδώνα γίνονταν τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού θα είχαν μετανοήσει με σάκο και στάχτη. Όμως, σας λέω, για την Τύρο και τη Σιδώνα η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή κατά την ημέρα της κρίσεως, παρά για εσάς.» Χαρακτηρίζει τους Ιουδαίους χειρότερους από τους Τυρίους και τους Σιδωνίους, κατά το ότι οι μεν Τύριοι παρέβησαν τον φυσικό νόμο· ενώ οι Ιουδαίοι και τον Μωσαϊκό. Και εκείνοι μεν δεν είδαν θαύματα· αυτοί όμως, παρόλο που είδαν, τα συκοφαντούσαν· ο δε σάκος είναι σύμβολο μετάνοιας, και το να ρίχνει κανείς στάχτη και χώμα στο κεφάλι, το βλέπουμε σε όσους πενθούν. «