Πιστούσθω δ’ ἔτι τὸν λόγον αὐτὸς ὁ Κύριος, ταλανίζων μὲν πόλεις, ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν, «οὐαί σοι», λέγων, «Χοραζίν. Οὐαί σοι Βηθσαϊδά», καὶ προστεθεὶς ὅτι, «γῆ Σοδόμων καὶ Γομόρρας ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν». Πρὸς ἡμᾶς δὲ τί φησίν; «Ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλέον τῶν Φαρισαίων καὶ γραμματέων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν». Πρὸ γὰρ τῆς δεσποτικῆς παρουσίας οὔτε τῶν εἰς Θεὸν ὅρκων ἡμῖν ἐπέκειτο καταδίκη, οὔτε τῆς πρὸς ἀλλήλους ὀργῆς καὶ καταφρονήσεως ἀναγεγραμμένας εἴχομεν τὰς εὐθύνας, ἀλλ’ οὐδ’ ἡ πρὸς τὴν ἀλλοτρίαν ἐμπαθὴς θέα μοιχεία ἡμῖν ἐνομίζετο, οὐδὲ τὸ τὰ περιττὰ κατέχειν καὶ μὴ μεταδιδόναι τοῖς δεομένοις τῷ μαμμωνᾷ δουλεύειν ἑκόντας ἡμᾶς ἀπαίφηνε· νῦν δὲ καὶ τῶν τοιούτων πάντων λόγον ὑφέξομεν, οὐ τῶν ἔργων μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν λόγων, οὐδὲ τῶν λόγων μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν λογισμῶν ἀπαιτούμενοι τὴν εἰλικρίνειαν καὶ τὴν ἀκρίβειαν. «Ἐὰν γὰρ ὁ ὀφθαλμός σου», φησί, «πονηρὸς ᾖ», τουτέστιν ὁ ἔνδον λογισμός, «ὅλον τὸ σῶμά σου πονηρὸν ἔσται»· ὀφθαλμὸς γὰρ εἶπεν ἑνικῶς, ἵνα δείξῃ τὸν νοῦν οὕτω καλῶν· σώματος γὰρ ὀφθαλμὸς οὐχ εἷς.
Μετάφραση
Ας επιβεβαιώσει δε ακόμη τον λόγο ο ίδιος ο Κύριος, ο οποίος ταλανίζει τις πόλεις στις οποίες έγιναν τα περισσότερα θαύματά του, επειδή δεν μετανόησαν, λέγοντας, «Αλίμονό σου, Χοραζίν. Αλίμονό σου Βηθσαϊδά», και προσθέτοντας ότι, «για τη γη των Σοδόμων και της Γομόρρας η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή κατά την ημέρα της κρίσεως παρά για εσάς». Σε εμάς όμως τι λέει; «Ότι εάν δεν περισσεύσει η δικαιοσύνη σας περισσότερο από εκείνη των Φαρισαίων και των γραμματέων, δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών». Διότι, πριν από την έλευση του Δεσπότου, ούτε μας επιβαλλόταν καταδίκη για τους όρκους στον Θεό, ούτε είχαμε καταγεγραμμένες ευθύνες για την οργή και την περιφρόνηση μεταξύ μας, αλλά ούτε και το εμπαθές βλέμμα προς την ξένη γυναίκα θεωρούνταν για εμάς μοιχεία, ούτε το να κρατάμε τα περιττά αγαθά και να μην τα δίνουμε σε όσους έχουν ανάγκη αποδείκνυε ότι γινόμαστε εκούσια δούλοι του μαμμωνά. Τώρα όμως θα δώσουμε λόγο για όλα αυτά, καθώς απαιτείται από εμάς ειλικρίνεια και ακρίβεια όχι μόνο για τα έργα, αλλά και για τα λόγια, και όχι μόνο για τα λόγια, αλλά και για τους λογισμούς. «Διότι εάν ο οφθαλμός σου», λέει, «είναι πονηρός», δηλαδή ο εσωτερικός λογισμός, «όλο το σώμα σου θα είναι πονηρό». Διότι χρησιμοποίησε τη λέξη οφθαλμός στον ενικό, για να δείξει ότι έτσι αποκαλεί τον νου· αφού το σώμα δεν έχει μόνο έναν οφθαλμό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες