Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 12:13

Τότε λέγει προς αυτόν: «Έκτεινε το χέρι σου». Δεν σε αγγίζω εγώ, για να μην κατηγορήσουν οι Ιουδαίοι· για να μη νομίσουν ότι το άγγιγμα αποτελεί έργο, ομιλώ με τον λόγο. Δεν είπε ο Θεός: «Μη μιλάς την ημέρα του Σαββάτου». Εάν όμως ο λόγος γίνει έργο, ας θαυμάζεται αυτός που τον εξέφερε. «Έκτεινε το χέρι σου». Παρατήρησε τη διαφορά της πράξης· ο Πέτρος, όταν θεράπευε τον παραλυτικό στην Ωραία Πύλη, τον έπιασε από το δεξί χέρι και τον σήκωσε. Ο δούλος εκτείνει το χέρι κρατώντας το· ο Δεσπότης το εκτείνει δίνοντας προσταγή. «Έκτεινε το χέρι σου»· σε σένα δίδω τη δύναμη και την ενέργεια της θεραπείας.

Ματθ. 12, 9-14. Αν και ήταν ασεβείς οι Φαρισαίοι, υποκρίνονταν την ευσέβεια, για να εξολοθρεύσουν τους ευσεβείς. Γι' αυτό και επιχειρούσαν να διαβάλουν τον Χριστό και τους μαθητές του, βλέποντάς τους να λαμπρύνονται από τα θαύματα.

Γι' αυτόν τον λόγο, στα μεν λόγια πολλές φορές φαίνεται να εκφράζεται με μετριοφροσύνη, στις δε πράξεις δεν ενεργεί έτσι. Διότι, όταν θαυματουργεί, πράττει τα πάντα με εξουσία, λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου». «Ταλιθά, ανάστηθι». «Έκτεινε το χέρι σου». «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου».

Τότε λέγει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου. Και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές, όπως το άλλο. Τι έκαναν λοιπόν εκείνοι; Εξέρχονται, λέγει, και συσκέπτονται, για να τον θανατώσουν. Διότι οι Φαρισαίοι, λέγει, αφού εξήλθαν συγκρότησαν συμβούλιο εναντίον του, για να τον εξοντώσουν. Χωρίς να έχουν αδικηθεί σε τίποτα, επιχειρούσαν να τον θανατώσουν.

Διότι, επειδή εκείνοι έλεγαν: «Κανείς δεν μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ο Θεός», ελέγχοντάς τους από το ίδιο τους το στόμα, λέει: «Εσείς είπατε ότι μόνο στον Θεό ανήκει το να συγχωρεί αμαρτίες· ιδού λοιπόν, συγχωρώ αμαρτίες, άρα ομολογήστε τη θεότητά μου. Εάν όμως δεν πιστεύετε, από τη θεραπεία του σώματος δείτε και μάθετε και την υγεία της ψυχής». Τότε λέγει σε αυτόν: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου, και πήγαινε στο σπίτι σου»· και πάλι σε άλλον: «Έκτεινε το χέρι σου»· και στη θάλασσα: «Σιώπα, ησύχασε»· «Κορίτσι, σήκω»· «Λάζαρε, έλα έξω»· «Το θέλω, καθαρίσου»· και όλα τα υπόλοιπα, διά των οποίων φανερώνει την ισοτιμία του προς τον Πατέρα· τα οποία όλα κατανοώντας πλήρως, να πιστεύεις ότι είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, και πως ομοούσιο είναι και το Πνεύμα. Διότι, εάν εκπορεύεται από τον Πατέρα και λαμβάνει από τον Υιό, το Πνεύμα δεν είναι ξένο προς την ουσία του Θεού. Πνεύμα Θεού, Πνεύμα Χριστού, Πνεύμα αληθείας, Πνεύμα παράκλητο, ισότιμα αντιπαρατιθέμενο.

Ακούγοντας δε ο Ιησούς, είπε [σε αυτούς που τον ακολουθούσαν]: Αλήθεια σας λέγω, ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη. Και είπε στον... σε σένα.» «Όταν ήλθε ο Ιησούς στην οικία του Πέτρου, είδε την πενθερά του να έχει πυρετό· και άγγιξε το χέρι της, και την άφησε ο πυρετός.» «Καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Τους λέει ο Ιησούς: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λέγουν: Ναι, Κύριε. Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους. Καθώς δε αυτοί εξέρχονταν, ιδού, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό δαιμονιζόμενο· και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, μίλησε ο κωφός.» «Αναχωρώντας από εκεί ο Ιησούς, ήλθε στη συναγωγή τους. Και ιδού, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε το χέρι του παράλυτο (ξηρό). Τότε λέει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου· και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» «Του έφεραν όλους τους ασθενείς.

«Επομένως, επιτρέπεται το Σάββατο να κάνει κανείς το καλό.» Τους αποδεικνύει ότι, αφενός λόγω φιλαργυρίας και για να μη στερηθούν ένα πρόβατο, καταλύουν το Σάββατο, ενώ αφετέρου, όταν πρόκειται να θεραπευθεί ένας άνθρωπος, δεν ανέχονται να γίνει αυτό. Ώστε, τους παρουσιάζει ταυτόχρονα και ως φιλάργυρους και ως σκληρούς, αλλά και ως καταφρονητές του Θεού. Διότι καταφρονούν το Σάββατο, για να μη ζημιωθούν ένα πρόβατο, και είναι ανελέητοι, επειδή δεν θέλουν τη θεραπεία του ανθρώπου. «Τότε λέγει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου. Και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» Πολλοί και τώρα έχουν ξηρά τα χέρια τους, δηλαδή είναι ανελέητοι και δεν προσφέρουν. Αλλά όταν ο ευαγγελικός λόγος αντηχήσει μέσα τους, τα εκτείνουν για να προσφέρουν, έστω κι αν οι Φαρισαίοι, οι αλαζόνες δαίμονες, που είναι αποκομμένοι από εμάς λόγω της έχθρας τους προς εμάς, δεν θέλουν να εκταθούν τα χέρια μας για ελεημοσύνη. «Οι δε Φαρισαίοι, αφού βγήκαν, έκαναν συμβούλιο εναντίον του, για να τον εξοντώσουν. Ο δε Ιησούς, επειδή το κατάλαβε, αναχώρησε από εκεί.» Ω του φθόνου! Όταν ευεργετούνται, τότε εξοργίζονται παράφορα. Αναχωρεί δε ο Ιησούς, επειδή δεν είχε φτάσει ακόμη ο καιρός του πάθους, και συγχρόνως επειδή τους λυπήθηκε, για να μην περιπέσουν στο έγκλημα του φόνου.