Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 12:15

Και μετά τον θάνατο του Ηρώδη, φαίνεται πως αναχωρεί στη Ναζαρέτ εξαιτίας του Αρχελάου, του υιού του. Όταν, λοιπόν, φανέρωνε πλέον τον εαυτό του ως Θεό και κατέστησε το ξηρό χέρι υγιές, «οι μεν Φαρισαίοι, αφού εξήλθαν, πήραν απόφαση εναντίον του για το πώς θα τον εξοντώσουν, ο δε Ιησούς, επειδή το γνώριζε, αναχώρησε από εκεί». Διότι και όταν ανέστησε τον Λάζαρο εκ νεκρών, «από εκείνη», λέγει, «την ημέρα αποφάσισαν να τον θανατώσουν. Ο Ιησούς, επομένως, δεν κυκλοφορούσε πλέον φανερά ανάμεσα στους Ιουδαίους, αλλά ανεχώρησε από εκεί για την περιοχή κοντά στην έρημο». Έπειτα, όταν ο Σωτήρας έλεγε: «πριν να υπάρξει ο Αβραάμ, εγώ είμαι», οι μεν Ιουδαίοι πήραν λίθους για να τους ρίξουν επάνω του, ο δε Ιησούς κρύφτηκε και εξήλθε από το ιερό, και, αφού πέρασε ανάμεσά τους, έφυγε και απομακρύνθηκε με αυτόν τον τρόπο.

Κεφάλαιο γ΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Όταν σας καταδιώκουν σε αυτήν την πόλη, να φεύγετε στην άλλη. Οι δε Φαρισαίοι, αφού βγήκαν έξω, έκαναν συμβούλιο εναντίον του, για να τον εξοντώσουν. Ο δε Ιησούς, γνωρίζοντάς το, αναχώρησε από εκεί. ΙΩΑΝΝΗΣ. Από εκείνη, λοιπόν, την ημέρα αποφάσισαν να τον θανατώσουν.

Ο δε Ιησούς, γνωρίζοντάς το, αναχώρησε από εκεί. Και τον ακολούθησαν πολλοί, και τους θεράπευσε όλους· και τους παρήγγειλε αυστηρά να μην τον κάνουν γνωστό. Διότι στα γεγονότα αυτά προστίθεται στο Ευαγγέλιο, προκειμένου να εκπληρωθεί ο λόγος που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέει: «Ιδού ο παις μου, τον οποίο εξέλεξα· ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου· θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του», και τα εξής, όσα βεβαίως καταγράφονται στην προφητεία. Αυτός, λοιπόν, θα πρέπει να είναι και εκείνος που ονομάστηκε Ιακώβ, όντας ο μονογενής Υιός του Θεού· όπως αλλού έχει ειπωθεί: «Είναι μέγα για εσένα το να ονομάζεσαι παις μου, για να ανορθώσεις τις φυλές του Ιακώβ και να επαναφέρεις τους διεσπαρμένους του Ισραήλ». Αυτός λοιπόν, αφού άκουσε από τον Πατέρα, μεταξύ των άλλων, και το «σε έδωσα ως διαθήκη στο γένος, ως φως στα έθνη», εξήγγειλε κρίση στα έθνη, ώστε αυτά να πολιτεύονται με συνετό λογισμό σύμφωνα με το ιερό Ευαγγέλιο. Και είναι σαφές πώς στο όνομά του στήριξαν τις ελπίδες τους τα έθνη που πίστεψαν σε αυτόν, και πώς αυτός έχει αναδειχθεί σε φως των εθνών, ώστε μέσω του φωτός του λόγου του να διανοιχθούν οι οφθαλμοί της διανοίας εκείνων που άλλοτε ήταν σκοτισμένοι· αλλά και εξήγαγε από τα δεσμά εκείνους που προηγουμένως ήταν σφιχτοδεμένοι από τις αλυσίδες των δικών τους αμαρτιών, και από τον οίκο της φυλακής του διαβόλου εκείνους που κάθονταν στο σκοτάδι εξαιτίας της άγνοιάς τους για τον Θεό των συμπάντων.

«Έτσι λέγει ο Κύριος ο Θεός, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τον στερέωσε, που εδραίωσε τη γη και τα όσα υπάρχουν σε αυτήν, και ο οποίος δίνει πνοή στον λαό που κατοικεί πάνω της και πνεύμα σε αυτούς που την περπατούν. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός σου, σε κάλεσα με δικαιοσύνη, και θα κρατήσω το χέρι σου και θα σε ενισχύσω, και σε έθεσα ως διαθήκη του γένους, ως φως των εθνών, για να ανοίξεις τα μάτια των τυφλών, και να βγάλεις τους δεμένους από τα δεσμά και από τον οίκο της φυλακής αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι». Και αυτήν τη ρήση μνημονεύει ο ευαγγελιστής, όταν «βγήκαν έξω οι Φαρισαίοι και έκαναν συμβούλιο» εναντίον του Σωτήρα μας, «για το πώς να τον εξοντώσουν», επειδή κατά τα σάββατα θεράπευε τους ασθενείς. Διότι τότε, όπως λέει, ο Ιησούς «αντιλαμβανόμενος» τη σκευωρία εναντίον του, «αναχώρησε από εκεί, και τον ακολούθησαν πολλά πλήθη, και τους θεράπευσε όλους, και τους επιτίμησε, ώστε να μην τον κάνουν φανερό». Και σε αυτά προσθέτει λέγοντας: και όλα αυτά έγιναν (δηλαδή το να αναχωρήσει και να αποφύγει αυτούς που τον επιβουλεύονταν και το να επιδιώκει να μένουν κρυφά τα θαυμαστά που έπραττε και το να παραγγέλλει σε όσους θεραπεύονταν να μην τον φανερώνουν), «για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη, ο οποίος λέει: ιδού ο δούλος μου, στον οποίο ευδόκησα, ο αγαπητός μου, τον οποίο διάλεξε η ψυχή μου· θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του, και θα αναγγείλει κρίση στα έθνη».

Αρμόζει και σε εμάς αυτή η διδασκαλία, ώστε, όταν οι αιρετικοί μάς προτρέπουν να αποστατήσουμε από την ορθή πίστη, να τους λέμε: «Ό,τι γράψαμε, το γράψαμε». Και αφού βγήκαν έξω οι Φαρισαίοι, έκαναν συμβούλιο για να τον εξοντώσουν. Γνωρίζοντάς το όμως ο Ιησούς, αναχώρησε από εκεί. Το γνώριζε, όχι επειδή το έμαθε από κάποιον άλλον, αλλά έχοντας τη γνώση από τον εαυτό Του· διότι ήταν και είναι καρδιογνώστης, όπως ακριβώς λέει και ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Διότι δεν είχε ανάγκη», λέει, «να του μιλήσει κανείς για τον άνθρωπο». Γνωρίζοντάς το, λοιπόν, ο Ιησούς αναχώρησε από εκεί, όχι επειδή φοβόταν τον θάνατο, αλλά επειδή περίμενε τον καιρό του σταυρού. Διότι έπρεπε πρώτα να αναστήσει νεκρούς, να θεραπεύσει ασθενείς, να χορτάσει πολλούς πεινασμένους, να στηρίξει πολλούς στην πίστη, και τότε να προχωρήσει στον ένδοξο θάνατο, ή μάλλον στον νυμφώνα. Έπρεπε πρώτα να στήσει το ξύλο του μυστηρίου του σταυρού, και τότε με θερμό πνεύμα να κατέλθει ορμητικά προς εκείνους που βρίσκονταν στον άδη. Γνωρίζοντάς το ο Ιησούς, αναχώρησε από εκεί. Όπου φανερώνεται δόλος, φεύγει· όπου εξυφαίνεται φόνος, αναχωρεί· όπου πλέκεται η αγάπη, εκεί κατοικεί και ο Πατέρας και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ας πλέξουμε λοιπόν, αγαπητοί, την τριπλή αγάπη, όχι με απατηλά λόγια, αλλά με εργατικά χέρια· ώστε να είναι μαζί μας ο Εμμανουήλ, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων.

Πρέπει όμως να παρατηρήσουμε τούτο, ότι δηλαδή εξαγριώνονται κυρίως με τις ευεργεσίες προς τους πλησίον· και όταν δουν κάποιον να απαλλάσσεται είτε από αρρώστια είτε από κακία, τότε και κατηγορούν και εκθηριώνονται. Διότι και όταν επρόκειτο να σώσει την πόρνη, τον συκοφαντούσαν· και όταν έφαγε μαζί με τους τελώνες· και τώρα πάλι, επειδή είδαν το χέρι να αποκαθίσταται. Εσύ όμως πρόσεξέ μου πώς δεν εγκαταλείπει τη φροντίδα προς τους αρρώστους, και πώς καταπραΰνει τον φθόνο εκείνων. Και τον ακολούθησαν πολλά πλήθη, και τους θεράπευσε όλους· και έδωσε αυστηρή παραγγελία στους θεραπευμένους να μην τον κάνουν φανερό σε κανέναν. Διότι τα μεν πλήθη παντού και θαυμάζουν και ακολουθούν· εκείνοι όμως δεν εγκαταλείπουν την πονηρία τους. Έπειτα, για να μην ταραχθείς με όσα συμβαίνουν και με το παράδοξο της δικής τους μανίας, εισάγει και τον προφήτη να προαναγγέλλει αυτά. Διότι τόση ήταν η ακρίβεια των προφητών, ώστε δεν παρέλειψαν ούτε αυτά, αλλά προφήτευαν και τις πορείες του και τις μεταβάσεις του, καθώς και τη διάθεση με την οποία τα έπραττε αυτά· για να μάθεις ότι τα έλεγαν όλα δια του Πνεύματος. Διότι, αν είναι αδύνατον να γνωρίζει κανείς τα απόκρυφα των ανθρώπων, πολύ περισσότερο ήταν αδύνατον να μάθουν τον σκοπό του Χριστού, εάν δεν τον αποκάλυπτε το Πνεύμα.

«Επομένως, επιτρέπεται το Σάββατο να κάνει κανείς το καλό.» Τους αποδεικνύει ότι, αφενός λόγω φιλαργυρίας και για να μη στερηθούν ένα πρόβατο, καταλύουν το Σάββατο, ενώ αφετέρου, όταν πρόκειται να θεραπευθεί ένας άνθρωπος, δεν ανέχονται να γίνει αυτό. Ώστε, τους παρουσιάζει ταυτόχρονα και ως φιλάργυρους και ως σκληρούς, αλλά και ως καταφρονητές του Θεού. Διότι καταφρονούν το Σάββατο, για να μη ζημιωθούν ένα πρόβατο, και είναι ανελέητοι, επειδή δεν θέλουν τη θεραπεία του ανθρώπου. «Τότε λέγει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου. Και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» Πολλοί και τώρα έχουν ξηρά τα χέρια τους, δηλαδή είναι ανελέητοι και δεν προσφέρουν. Αλλά όταν ο ευαγγελικός λόγος αντηχήσει μέσα τους, τα εκτείνουν για να προσφέρουν, έστω κι αν οι Φαρισαίοι, οι αλαζόνες δαίμονες, που είναι αποκομμένοι από εμάς λόγω της έχθρας τους προς εμάς, δεν θέλουν να εκταθούν τα χέρια μας για ελεημοσύνη. «Οι δε Φαρισαίοι, αφού βγήκαν, έκαναν συμβούλιο εναντίον του, για να τον εξοντώσουν. Ο δε Ιησούς, επειδή το κατάλαβε, αναχώρησε από εκεί.» Ω του φθόνου! Όταν ευεργετούνται, τότε εξοργίζονται παράφορα. Αναχωρεί δε ο Ιησούς, επειδή δεν είχε φτάσει ακόμη ο καιρός του πάθους, και συγχρόνως επειδή τους λυπήθηκε, για να μην περιπέσουν στο έγκλημα του φόνου.

Διότι το να ριψοκινδυνεύει κανείς δεν είναι θεάρεστο. Πρόσεξε δε τη λέξη «Εξελθόντες». Διότι, όταν απομακρύνθηκαν από τον Θεό, τότε αποφάσισαν να εξοντώσουν τον Ιησού. Επειδή κανείς, όταν παραμένει ενωμένος με τον Θεό, δεν σχεδιάζει τέτοια πράγματα. «Και τον ακολούθησαν πολλά πλήθη, και τους θεράπευσε όλους. Και τους παρήγγειλε αυστηρά να μην τον κάνουν γνωστό». Προσπαθώντας να κατευνάσει τον φθόνο εκείνων, δεν ήθελε να γίνεται φανερός. Διότι φρόντιζε με κάθε τρόπο να τους θεραπεύει. «Για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, που λέει: Ιδού ο δούλος μου τον οποίο εξέλεξα, ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου. Θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του και θα αναγγείλει κρίση στα έθνη. Δεν θα φιλονικήσει, ούτε θα κραυγάσει». Εισάγει και τον προφήτη ως μάρτυρα της πραότητας του Ιησού.