Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 12:17

Και όταν η Μαρία είπε: «Πώς θα το γνωρίσω αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα;», της λέγει ο άγγελος: «Άγιο Πνεύμα θα επέλθει σε σένα, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει». Και πάλι ο ίδιος άγγελος λέγει στον Ιωσήφ: «Μη φοβηθείς να παραλάβεις τη Μαριάμ τη γυναίκα σου· διότι αυτό που γεννήθηκε μέσα της προέρχεται εκ Πνεύματος Αγίου». Και πάλι ο ευαγγελιστής, ερμηνεύοντας τα όσα αναφέρονται στον προφήτη, λέγει: «Για να εκπληρωθεί το γεγραμμένο: Ιδού ο Παίς μου ο εκλεκτός, ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου· θα θέσω το Πνεύμα μου επάνω του». Και στο Ευαγγέλιο έχει γραφτεί: «Το Πνεύμα πνέει όπου θέλει, και ακούς τη φωνή του, αλλά δεν γνωρίζεις από πού έρχεται και πού πηγαίνει».

Ο δε Ιησούς, γνωρίζοντάς το, αναχώρησε από εκεί. Και τον ακολούθησαν πολλοί, και τους θεράπευσε όλους· και τους παρήγγειλε αυστηρά να μην τον κάνουν γνωστό. Διότι στα γεγονότα αυτά προστίθεται στο Ευαγγέλιο, προκειμένου να εκπληρωθεί ο λόγος που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέει: «Ιδού ο παις μου, τον οποίο εξέλεξα· ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου· θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του», και τα εξής, όσα βεβαίως καταγράφονται στην προφητεία. Αυτός, λοιπόν, θα πρέπει να είναι και εκείνος που ονομάστηκε Ιακώβ, όντας ο μονογενής Υιός του Θεού· όπως αλλού έχει ειπωθεί: «Είναι μέγα για εσένα το να ονομάζεσαι παις μου, για να ανορθώσεις τις φυλές του Ιακώβ και να επαναφέρεις τους διεσπαρμένους του Ισραήλ». Αυτός λοιπόν, αφού άκουσε από τον Πατέρα, μεταξύ των άλλων, και το «σε έδωσα ως διαθήκη στο γένος, ως φως στα έθνη», εξήγγειλε κρίση στα έθνη, ώστε αυτά να πολιτεύονται με συνετό λογισμό σύμφωνα με το ιερό Ευαγγέλιο. Και είναι σαφές πώς στο όνομά του στήριξαν τις ελπίδες τους τα έθνη που πίστεψαν σε αυτόν, και πώς αυτός έχει αναδειχθεί σε φως των εθνών, ώστε μέσω του φωτός του λόγου του να διανοιχθούν οι οφθαλμοί της διανοίας εκείνων που άλλοτε ήταν σκοτισμένοι· αλλά και εξήγαγε από τα δεσμά εκείνους που προηγουμένως ήταν σφιχτοδεμένοι από τις αλυσίδες των δικών τους αμαρτιών, και από τον οίκο της φυλακής του διαβόλου εκείνους που κάθονταν στο σκοτάδι εξαιτίας της άγνοιάς τους για τον Θεό των συμπάντων.

«Έτσι λέγει ο Κύριος ο Θεός, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τον στερέωσε, που εδραίωσε τη γη και τα όσα υπάρχουν σε αυτήν, και ο οποίος δίνει πνοή στον λαό που κατοικεί πάνω της και πνεύμα σε αυτούς που την περπατούν. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός σου, σε κάλεσα με δικαιοσύνη, και θα κρατήσω το χέρι σου και θα σε ενισχύσω, και σε έθεσα ως διαθήκη του γένους, ως φως των εθνών, για να ανοίξεις τα μάτια των τυφλών, και να βγάλεις τους δεμένους από τα δεσμά και από τον οίκο της φυλακής αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι». Και αυτήν τη ρήση μνημονεύει ο ευαγγελιστής, όταν «βγήκαν έξω οι Φαρισαίοι και έκαναν συμβούλιο» εναντίον του Σωτήρα μας, «για το πώς να τον εξοντώσουν», επειδή κατά τα σάββατα θεράπευε τους ασθενείς. Διότι τότε, όπως λέει, ο Ιησούς «αντιλαμβανόμενος» τη σκευωρία εναντίον του, «αναχώρησε από εκεί, και τον ακολούθησαν πολλά πλήθη, και τους θεράπευσε όλους, και τους επιτίμησε, ώστε να μην τον κάνουν φανερό». Και σε αυτά προσθέτει λέγοντας: και όλα αυτά έγιναν (δηλαδή το να αναχωρήσει και να αποφύγει αυτούς που τον επιβουλεύονταν και το να επιδιώκει να μένουν κρυφά τα θαυμαστά που έπραττε και το να παραγγέλλει σε όσους θεραπεύονταν να μην τον φανερώνουν), «για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη, ο οποίος λέει: ιδού ο δούλος μου, στον οποίο ευδόκησα, ο αγαπητός μου, τον οποίο διάλεξε η ψυχή μου· θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του, και θα αναγγείλει κρίση στα έθνη».

Τι λέει, λοιπόν, ο προφήτης; Πρόσθεσε, συνεπώς: «Για να εκπληρωθεί εκείνο που ειπώθηκε από τον προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέει: Ιδού ο Παίς μου, τον οποίο εξέλεξα, ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου. Θα θέσω το Πνεύμα μου επάνω του, και θα αναγγείλει κρίση στα έθνη. Δεν θα φιλονικήσει, ούτε θα κραυγάσει, ούτε θα ακούσει κανείς τη φωνή του στις πλατείες· τσακισμένο καλάμι δεν θα συντρίψει, και λινάρι που καπνίζει δεν θα σβήσει, έως ότου αναδείξει νικηφόρα την κρίση του· και στο όνομά του θα ελπίσουν τα έθνη». Εξυμνεί την πραότητά του και την άρρητη δύναμή του, και ανοίγει στα έθνη πύλη μεγάλη και ενεργή, και προλέγει τα δεινά που πρόκειται να βρουν τους Ιουδαίους, και αποδεικνύει την ομόνοιά του προς τον Πατέρα. Διότι, λέει, «Ιδού ο Παίς μου, τον οποίο εξέλεξα, ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου». Αν λοιπόν τον εξέλεξε, δεν καταλύει τον νόμο ως εναντιούμενος, ούτε επειδή είναι εχθρός του Νομοθέτη, αλλά ως ομογνώμων και επειδή πράττει τα ίδια.

Διότι το να ριψοκινδυνεύει κανείς δεν είναι θεάρεστο. Πρόσεξε δε τη λέξη «Εξελθόντες». Διότι, όταν απομακρύνθηκαν από τον Θεό, τότε αποφάσισαν να εξοντώσουν τον Ιησού. Επειδή κανείς, όταν παραμένει ενωμένος με τον Θεό, δεν σχεδιάζει τέτοια πράγματα. «Και τον ακολούθησαν πολλά πλήθη, και τους θεράπευσε όλους. Και τους παρήγγειλε αυστηρά να μην τον κάνουν γνωστό». Προσπαθώντας να κατευνάσει τον φθόνο εκείνων, δεν ήθελε να γίνεται φανερός. Διότι φρόντιζε με κάθε τρόπο να τους θεραπεύει. «Για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, που λέει: Ιδού ο δούλος μου τον οποίο εξέλεξα, ο αγαπητός μου, στον οποίο ευαρεστήθηκε η ψυχή μου. Θα θέσω το πνεύμα μου επάνω του και θα αναγγείλει κρίση στα έθνη. Δεν θα φιλονικήσει, ούτε θα κραυγάσει». Εισάγει και τον προφήτη ως μάρτυρα της πραότητας του Ιησού.